ช่วงเวลา วิกฤติเศรษฐกิจ
จะมี คนที่รวย สวนทาง ขึ้นมา
ในประเทศ ร่ำรวย ก็มี ยาจก
คนไร้บ้าน จนน่าแปลกใจ
ถ้าเอาตาม ตัวเลขที่มีจริง ๆ
ไทยเคย โต 8-10% แม้ปัจจุบัน 1-2 %
ที่ก็ไม่ได้ ฉีกขาด จากค่าเฉลี่ยโลก
และผมเชื่อว่า ความเจริญของ ประเทศ
มีส่วนเล็กน้อย กับตัวบุคคล
ยกตัวอย่าง คนใกล้ชิด
20-30 ปีก่อน เพื่อนผม 2 คน เรียนที่เดียวกัน
คนแรก เช่าบ้านตึกสองชั้น อยู่สองครอบครัว
แชร์ค่าเช่า พ่อแม่ทำของขายไปวันๆ
คนสอง บ้านเป็นอู่ซ่อมรถ อยู่ฟรีกินฟรี
ทั้งสองคน ทำงานไปเรียนไป ตั้งแต่ ปวช.
เริ่มรายได้พอๆ กัน
คนแรก ส่งตัวเองเรียนจนจบ
คนสอง ไม่จบ ปวส. ออกมาทำงานประจำเต็มตัว
รายได้ ดีกว่า คนแรก เท่าตัว
ต่อมา คนแรก เรียนจบ ขยับขยาย หน้าที่การงาน
คนสอง ชีวิต อู้ฟู่ ของกินใช้ มือถือ อัปเดต เสมอ
ตัดมาปัจจุบัน
คนแรก มีครอบครัว เลี้ยงดูพ่อแม่ ได้ดี
มีคอนโดปล่อยเช่า อยู่บ้านเดียวชานเมือง การงานมั่นคง
คนสอง มีหญิงไม่ซ้ำ เป็นภาระ ครอบครัว แม้กระทั่ง น้องที่อายุห่าง เกือบ1รอบ เป็นหนี้ไปทั่ว
และ เขาบอกว่า เพราะ สังคมแย่ รัฐบาลเฮงชวย เขาเลยเป็นแบบนี้
แม้เขาจะ ไม่กินหรู อยู่ก็ง่าย ไม่บ้ายี่ห้อ เข้าวัดเข้าวา พูดจาไพเราะ เป็นคนสนุกสนาน มีความสุขทุกวัน
(เป็นเรื่องจริง)
ผมขอให้ โฟกัสที่ ตัวเราดีกว่า ครับ
อะไรที่เรา ไปทำอะไรไม่ได้ ปล่อยไป
และ ผมเชื่อว่าถ้า เราทำดี ประเทศก็ได้ดีขึ้น 1 คนแล้ว
แค่แต่ละคน ทำตัวให้ ดีขึ้น ประเทศก็เจริญขึ้น เช่นกัน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
