15 ก.ย. เวลา 16:11 • นิยาย เรื่องสั้น

ผลงานซุปเปอร์แม่ 👗

ผ้าที่เราช่วยแม่ตัดและจับคู่สีเอาไว้เป็นมัด ๆ เริ่มเย็บเป็นชุดเสร็จไปทีละสีแล้ว
ชุดกระโปรงระบายแบบนี้ เห็นแล้วคิดถึงตอนเด็ก ๆ เลย
แม่เราเล่าให้ฟังว่า ตอนเด็กเราอ้วนมาก ขนาดที่เสื้อผ้าเด็กวัยเดียวกันไซส์ใหญ่สุดเรายังใส่ไม่ได้เลย แต่โชคดีที่เจอเจ้าของร้านใจดีอย่าง “ร้านวิไลภรรณ” เป็นร้านขายผ้าและชุดสำเร็จรูปต่าง ๆ เช่น ชุดนักเรียน เจ้าของร้านแนะนำให้แม่เราซื้อผ้าและสอนวิธีการวัดและตัดชุดให้แม่เรามาตัดเย็บให้ลูก ๆ เอง เพราะไม่ใช่แค่เราที่อ้วน พี่ชาย พี่สาวเราก็อ้วนเช่นกัน ชุดนักเรียนชายเจ้าของร้านก็ให้ยืมชุดลูกชายตัวเองมาให้แม่เราทาบแบบและตัดเย็บ เราและพี่ ๆ ก็เลยมีชุดใส่ไปโรงเรียน
ไม่เพียงแต่ชุดนักเรียน ชุดไปเที่ยวแม่เราก็เย็บให้ลูก ๆ เอง เราจำได้ว่าเรามีชุดกระโปรงสีชมพูแบบนี้แหละ เคยใส่ไปงานแต่งญาติ เป็นชุดเก่งของเราเลย
แม่เรานี่เก่งจริง ๆ เหมาะแล้วกับตำแหน่ง “ซุปเปอร์แม่” ที่พวกเรามอบให้ 😁
ตัดภาพมาตอนนี้…
เวลาเราเห็นชุดน่ารัก ๆ ที่แม่เราเย็บเราจะบอกแม่ว่าเย็บให้เราบ้างสิ แต่ก็ไม่เคยได้หรอกนะ 😆 แม่เราบอกให้เราไปขยายแพทเทิร์นเอง แล้วตัดผ้ามาจะเย็บให้ แต่เราก็ทำแพทเทิร์นไม่เป็น ก็เป็นอันว่า…อดไป
ผ้าชุดนี้เราช่วยแม่ตัดไว้นานจนลืมไปแล้ว เพราะช่วงที่ผ่านมาแม่เราเย็บแต่งานออเดอร์ (ซึ่งเราก็เป็นคนช่วยตัดผ้าอีกแหละ) พอวันนี้เห็นแม่เราเย็บเป็นชุดเสร็จแล้วเลยนึกขึ้นได้ ก็เลยถ่ายรูปเก็บไว้ดูซะหน่อย ในฐานะที่เป็นผลงานการตัดผ้าช่วงแรก ๆ ของผู้ช่วยช่างเย็บผ้าอย่างเรา 😘
เห็นงานระบาย งานลูกไม้ แบบนี้บ่อย ๆ ซ้ำ ๆ จนเรานึกอยากทำอะไรขึ้นมาบ้างซะแล้วสิ
ผลงานของแม่เรา - “ซุปเปอร์แม่”
โฆษณา