♦️แค่คืนนั้น ♠️
✨คำโปรย✨
คืนนั้นเป็นเพียงความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน
เธอจึงเลือกจากไปพร้อมความลับหนึ่งเดียวในท้อง
สามปีต่อมา เขากลับพบเธออีกครั้งที่สนามบิน
พร้อมเด็กน้อยที่เรียกเธอว่า “แม่”
และใบหน้าของเด็กคนนั้น...เหมือนเขาราวกับถอดแบบออกมา
บทที่ 1
** สามปีที่หายไป…คือเธอกับลูกของฉัน **
✨♦️ คืนที่ไม่ควรเกิดขึ้น ♠️✨
ฝนตกหนักในคืนที่พวกเขาพบกัน
แสงไฟจากตึกสูงสะท้อนผ่านกระจกห้องพักชั้นบนสุดของโรงแรมหรู กลิ่นไวน์อ่อน ๆ ลอยอยู่ในอากาศ ท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังแผ่วเบาจากชั้นล่าง
หญิงสาวยืนอยู่ริมหน้าต่าง เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้ชายที่ยืนอยู่ด้านหลังเป็นใคร
รู้เพียงว่าเขาหล่อเกินไป...
และดูเหมือนกำลังเบื่อโลกอย่างที่สุด
“คุณไม่ชอบงานเลี้ยงแบบนี้หรือ?”
เธอถาม
ชายหนุ่มยกแก้วขึ้นจิบ ก่อนถอนหายใจ
“ไม่ชอบ”
“แล้วมาทำไม?”
“ถูกลากมา”
“ใครลาก?”
“คนในบ้าน”
เขาตอบสั้น ๆ แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง
ผู้ชายคนนี้แปลกจริง ๆ
เสื้อสูทราคาแพง นาฬิกาเรือนหรู บุคลิกดูเหมือนคนที่ไม่มีอะไรในโลกต้องกังวล แต่กลับทำหน้าเหมือนถูกบังคับให้มานั่งฟังประชุมทั้งคืน
“คุณทำงานอะไร?”
หญิงสาวถามอีก
ชายหนุ่มเงียบไปครู่หนึ่ง
“ธุรกิจ”
“ฟังดูน่าเบื่อ”
ครั้งนี้เขาหันกลับมามองเธอเต็ม ๆ
“น่าเบื่อมาก”
เธอหลุดหัวเราะ
เป็นครั้งแรกในคืนนั้นที่ใบหน้าของเขาดูผ่อนคลายลง
ทั้งสองคุยกันอยู่พักใหญ่
ไม่มีใครถามชื่อจริงของอีกฝ่าย
ไม่มีใครสนใจว่าครอบครัวเป็นใคร
และไม่มีใครคิดถึงวันพรุ่งนี้
พวกเขาเพียงพูดคุย ดื่ม และปล่อยให้ค่ำคืนดำเนินไปอย่างช้า ๆ
จนกระทั่งระยะห่างระหว่างคนสองคนค่อย ๆ หายไป
คืนนั้นจึงกลายเป็นคืนที่ไม่มีใครคาดคิด
---
แสงแดดยามเช้าส่องผ่านม่านสีขาว
หญิงสาวลืมตาขึ้น
เตียงอีกฝั่งว่างเปล่า
บนโต๊ะข้างเตียงมีเพียงแก้วน้ำหนึ่งใบกับกระดาษแผ่นเล็ก ๆ
ไม่มีชื่อ
ไม่มีเบอร์โทรศัพท์
ไม่มีคำสัญญา
เธอมองกระดาษอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพับมันเก็บไว้โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไม
บางที...
เรื่องเมื่อคืนก็ควรจบลงตรงนี้
สำหรับเธอ มันเป็นเพียงความผิดพลาดที่เกิดขึ้นในคืนหนึ่ง
สำหรับเขาเองก็คงไม่ต่างกัน
อย่างน้อยเธอก็คิดเช่นนั้น
---
หลายสัปดาห์ผ่านไป
ชีวิตของหญิงสาวกลับเข้าสู่ภาวะปกติ
งานยังคงยุ่ง
ชีวิตยังคงวุ่นวาย
จนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง กลิ่นกาแฟที่เคยเป็นสิ่งโปรดกลับทำให้เธอรีบวิ่งเข้าห้องน้ำ
“อึก...”
เธออาเจียนจนตัวสั่น
ช่วงแรกเธอคิดว่าเป็นเพราะพักผ่อนน้อย
แต่วันต่อมาอาการกลับหนักขึ้น
จากกาแฟ กลายเป็นอาหารทอด
จากอาหารทอด กลายเป็นน้ำหอม
แม้แต่กลิ่นอาหารธรรมดา ๆ ก็ทำให้เธอคลื่นไส้
หญิงสาวเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ
และเมื่อประจำเดือนขาดไปนานกว่าหนึ่งเดือน...
ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว
“ไม่นะ...”
เธอรีบไปโรงพยาบาล
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าในห้องตรวจ
จนในที่สุดคุณหมอก็วางผลตรวจลงตรงหน้าเธอ
“ยินดีด้วยนะครับ”
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นอย่างช้า ๆ
“คุณตั้งครรภ์ได้ประมาณหกสัปดาห์แล้วครับ”
โลกทั้งใบของเธอเหมือนหยุดนิ่ง
ตั้งครรภ์...
หกสัปดาห์...
มือของเธอค่อย ๆ วางลงบนหน้าท้องที่ยังแบนราบ
และทันทีที่นับย้อนกลับไป
เธอก็นึกถึงคืนหนึ่งขึ้นมา
คืนฝนตก
โรงแรม
ผู้ชายแปลกหน้าที่เธอไม่รู้แม้กระทั่งชื่อจริง
เด็กคนนี้...
เป็นลูกของเขา
ความวิตกกังวลถาโถมเข้ามาพร้อมกัน
ถ้าเธอบอกเขา เขาจะเชื่อหรือไม่?
เขาจะต้องการเด็กหรือเปล่า?
แล้วถ้าเขาไม่ต้องการล่ะ?
เธอจะทำอย่างไร?
หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดหน้าจอว่างเปล่า
เธอไม่มีเบอร์ของเขา
ไม่มีช่องทางติดต่อ
ไม่มีแม้แต่ชื่อที่แน่ชัด
มีเพียงความทรงจำจากคืนเดียว
ในที่สุดเธอก็วางโทรศัพท์ลง
“ไม่เป็นไร...”
เธอพึมพำกับตัวเอง
“ฉันเลี้ยงลูกเองก็ได้”
แต่สิ่งที่เธอไม่รู้คือ...
ในอีกมุมหนึ่งของเมือง ชายหนุ่มผู้เป็นพ่อของเด็กกำลังนั่งอยู่ในห้องประชุม ท่ามกลางคณะผู้บริหารที่กำลังถกเถียงกันอย่างเคร่งเครียด
เขากลับนั่งเท้าคางอย่างเบื่อหน่าย
“ประชุมอีกแล้วเหรอ...”
เลขาส่วนตัวถอนหายใจ
ไม่มีใครรู้ว่าเบื้องหลังอาณาจักรธุรกิจยักษ์ใหญ่แห่งนี้ ชายหนุ่มคนนี้คือหนึ่งในผู้มีอำนาจที่สุดของตระกูล
และไม่มีใครรู้เช่นกันว่า...
เขากำลังจะสูญเสียโอกาสได้รู้จักลูกของตัวเอง
เพียงเพราะผู้หญิงคนหนึ่งตัดสินใจหายไปจากชีวิตเขา
ส่วนหญิงสาวคนนั้น...
กำลังตัดสินใจเก็บกระเป๋าเดินทาง
และเริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างประเทศ
เพียงลำพัง...
พร้อมกับอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังเติบโตอยู่ในท้องของเธอ
#เรื่องสั้น #เรื่องเล่าจากจินตนาการ #นักเขียนมือใหม่ #หน้าถัดไป #นิยายรัก #โรแมนติกดราม่า #มาเฟีย #วันไนท์สแตนด์ #ท้องไม่รู้ตัว #คุณแม่เลี้ยงเดี่ยว #พระเอกขี้อ้อน #นิยายจีน #นิยายออนไลน์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
