เรื่องมหาลัย…และผีที่หาด
EP.3 | รอยเท้าที่ขึ้นจากทะเล
หลังจากเพลงเปลี่ยนเป็นเพลงกล่อมลูกของแม่นาค
ไม่มีใครพูดอะไรอีก
ทั้ง 5 คนเดินกลับไปยังจุดที่นั่งกินข้าว
ตอนนั้นไม่มีใครอยากอยู่ตรงชายหาดต่อแล้ว
จูยังถือโทรศัพท์อยู่
เพลงหยุดไปแล้ว
แต่ไม่มีใครกล้าเปิดเพลงใหม่
แม้แต่เสียงคุยกันก็หายไป
ทุกคนเดินกันเร็วขึ้น
จนกระทั่ง…
อั้มหยุดเดิน
“เดี๋ยว”
ทุกคนหยุดตาม
อั้มกำลังมองลงไปที่พื้นทราย
ตอนแรกไม่มีใครเข้าใจว่าเขามองอะไร
จนกระทั่งฟลุ๊คเดินเข้าไปดู
แล้วก็หยุดเหมือนกัน
บนทรายตรงหน้า…
มีรอยเท้า
หนึ่งรอย
สองรอย
สิบรอย
ยี่สิบรอย…
และยิ่งมองก็ยิ่งเห็นมากขึ้น
รอยเท้าเต็มไปทั่วชายหาด
แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนเริ่มกลัว…
คือทิศทางของรอยเท้า
ทุกรอยกำลังเดินขึ้นมาจากทะเล
ไม่ใช่เดินลงไป
แต่เดินขึ้นมา
จากน้ำ…
ขึ้นฝั่ง…
แล้วเดินเข้ามาบนชายหาด
มีทั้งรอยเท้าเล็ก ๆ
เหมือนของเด็ก
และรอยเท้าใหญ่
เหมือนของผู้ใหญ่
บางรอยอยู่ใกล้กัน
เหมือนเดินกันมาเป็นกลุ่ม
อั้มพูดเบา ๆ
“เมื่อกี้…ตรงนี้ไม่มีนะ”
ไม่มีใครตอบ
เพราะทุกคนรู้
ตอนกลางวันพวกเขาเดินผ่านบริเวณนี้หลายครั้ง
และถ้ามีรอยเท้าจำนวนมากขนาดนี้…
ไม่มีทางที่ไม่มีใครสังเกตเห็น
ทุกคนเริ่มถอยหลัง
และในจังหวะนั้นเอง…
โทรศัพท์ของปลายก็ดังขึ้น
ทุกคนสะดุ้ง
ปลายโทรมา
ทั้งที่ปลายยังนั่งอยู่ที่เสื่อ
อั้มรับสาย
“ฮัลโหล?”
เสียงปลายดังออกมา
“พวกมึง…รีบกลับมา”
อั้มถาม
“ทำไม?”
ปลายเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะตอบว่า
“รีบมาเถอะ…”
แล้วสายก็ตัด
ไม่มีใครรออีก
ทั้ง 5 คนรีบวิ่งกลับทันที
เมื่อมาถึง…
เสื่อยังอยู่
อาหารยังอยู่
ของทุกอย่างยังอยู่
แต่…
ปลายหายไป
อั้มตะโกนเรียก
“ปลาย!”
ไม่มีเสียงตอบ
จนฟลุ๊คหันไปเห็นรถ
ไฟหน้ารถเปิดอยู่
และปลายนั่งอยู่ข้างใน
ทุกคนรีบวิ่งไปหา
“มึงเข้าไปนั่งในรถทำไม?”
ปลายไม่ได้ตอบทันที
เขามองหน้าทุกคน
เหมือนกำลังพยายามเรียบเรียงสิ่งที่ตัวเองเจอ
ก่อนจะพูดว่า…
“เมื่อกี้กูนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่”
“แล้วกูรู้สึกเหมือนมีคนมายืนอยู่ข้างหลัง”
อั้มถาม
“ใคร?”
ปลายส่ายหน้า
“ไม่รู้…แต่กูรู้ว่ามีคนอยู่”
“แล้วมึงหันไปดูไหม?”
ปลายเงียบ
ก่อนตอบว่า
“ไม่กล้า”
ไม่มีใครพูดอะไรต่อ
แต่สิ่งที่พวกเขายังไม่รู้…
คือข้างหลังเสื่อ
กำลังมีบางอย่างรอให้พวกเขาเห็น
และครั้งนี้…
มันไม่ใช่รอยเท้า
[จบ EP.3]
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
