“วันนี้มีเรื่องอยากเล่าให้พี่ฟัง”
บางครั้งความคิดถึงก็ไม่ได้มาในวันที่เศร้าที่สุด แต่อาจมาในมื้อเย็นธรรมดา ๆ จากภาพของใครบางคน ที่ทำให้ความทรงจำของเรากลับมายิ้มได้อีกครั้ง
การทำงานแต่ละวันนั้น
มันเหนื่อยมาก ๆ เลยล่ะ
ฉันเลยคลายเครียดจากงาน
ด้วยการหาของอร่อย ๆ ทานตอนเย็น
ซึ่งเย็นนี้…
ฉันก็เลือกทาน
“ทงคัตสึ”
พนักงานพาฉันไปที่โต๊ะ
เป็นที่สำหรับนั่งคนเดียว
แต่ว่า…
ดันอยู่ใกล้กับโต๊ะสำหรับสี่คน
ซึ่งโต๊ะนี้เอง…
มีพ่อแม่และลูกสาวสองคน
ทำให้ฉันนึกถึงพี่ขึ้นมาเลยล่ะ
พี่สาวคุยกับน้องสาวไม่หยุด
แถมพี่พยายามคีบหมูใส่ชาม
ให้น้องสาวตัวเอง
คีบไปก็หล่นไป
จนน้องตัวเล็กทนไม่ไหว
เอาตะเกียบในมือเล็ก ๆ คู่นั้น
ทิ่มหมูทอดชิ้นที่หล่น
แล้วเอาเข้าปาก
เคี้ยวอย่างอร่อย
พี่น้องหัวเราะกันอย่างสนุก
แล้วฉันก็…
หันมามองตัวเอง
ที่ถือตะเกียบในมือขวา
ขยับแท่งไม้ขึ้นลงไปมา
แล้วมองไปยังสองพี่น้องอีกครั้ง
ฉันเผลอยิ้มเล็ก ๆ ออกมา
พี่เคยสอนฉันจับตะเกียบ
แต่มันก็ยากเหลือเกิน
ที่มือของเด็กน้อยคนหนึ่ง
จะบังคับไม้สองชิ้นคีบอาหารได้
จนพี่เลิกสอนไปเลย
แล้วเอาช้อนใส่มือฉันแทน
เพราะพี่หงุดหงิดมาก
ที่ฉันทำไม่ได้เสียที…
พี่กินข้าวเสร็จก่อน
ก็เลยได้วิ่งเล่นอย่างสนุก
กว่าฉันจะกินข้าวหมด
ใช้เวลานานอยู่พอสมควรเลย
สุดท้ายแล้ว…
แม่ก็ต้องป้อนข้าวเหมือนเดิม
เสื้อผ้าเลอะเทอะทุกครั้ง
แถมยังไม่ถึงเวลาอาบน้ำด้วย
ก็ต้องไปวิ่งเล่นกันก่อนสิ
ใช่ไหม!
และแล้ว…
พี่ก็ท้าทายอารมณ์ของแม่
ด้วยการกึ่งดึงกึ่งอุ้ม
พาฉันปีนต้นชมพู่ต้นใหญ่
ที่อยู่ใกล้ ๆ กับห้องครัวบ้านเก่า
ฉันเกาะกิ่งต้นชมพู่อย่างแน่น
กลัวตกก็กลัวนะ
แต่มองเห็นบ้านคนอื่น
ลมพัดเย็น ๆ รู้สึกสบายมาก ๆ
พี่พยายามเอื้อมมือไป
จะเด็ดชมพู่ที่อยู่ใกล้ ๆ ด้วย
จนกระทั่ง…
แม่มาเห็นเข้าจนได้
พี่โดนดุชุดใหญ่เข้าอย่างจัง
ฉันเองก็ต้องรีบลงจากต้นไม้
ดีที่ไม่โดนไม้เรียวตีเข้าให้
ในที่สุด…
แม่ก็เอาไม้ติดตะกร้อ
มาสอยชมพู่ลูกใหญ่ ๆ
ล้างจนสะอาดปอกให้เรากิน
ฉันเผลอหัวเราะออกมาเบา ๆ
เมื่อนึกถึงความทรงจำที่มีพี่อยู่
ข้าวในชามยังมีควันฉุย
หมูทอดตรงหน้าก็ยังร้อนอยู่
เสียงหัวเราะโต๊ะข้าง ๆ ยังดังเช่นกัน
ฉันรู้สึกว่า…
มื้อเย็นวันนี้ไม่เหมือนเดิมนิดหน่อย
และฉันก็ไม่ได้ร้องไห้ด้วยนะ
แค่เห็นภาพบางอย่าง
แล้วนึกถึงเรื่องของเรา
และอยากเล่าให้พี่ฟังเท่านั้นเอง
ฉันคีบหมูทอดราดซอสชิ้นหนึ่งเข้าปาก
แล้วเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย
ถ้าพี่อยู่ตรงนี้
จะแย่งชิ้นนี้ไปก็ได้นะ
หมูทอดคำหนึ่งเข้าปาก
แล้วตามด้วยข้าวและผักดอง
ทงคัตสึนี่มันอร่อยจริง ๆ
สายตาเหม่อมองไปยังโต๊ะข้าง ๆ
แล้วเลยออกไปนอกร้าน
มุมปากยกขึ้นกลายเป็นยิ้มอย่างไม่รู้ตัว
ความสุขเล็ก ๆ ครั้งนี้
มันอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก
เพราะบางความทรงจำ…
ก็ยังทำให้ฉันยิ้มได้
ทุกครั้งที่นึกถึง
ตอนนี้แค่อยากบอกพี่ว่า
“คิดถึงนะ”
ฉันรักและห่วงใยพี่เสมอ
ยังไงเราก็พี่น้องกัน
น้องของพี่…
ลมลัลลา
คนเล่าเรื่องในพื้นที่เล็ก ๆ
#ลมลัลลา
#ความทรงจำ
#คิดถึง
#พี่น้อง
#ความสุขเล็กๆ
#บันทึกความรู้สึก
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
