สวัสดีค่ะ เกดเป็นแฟนเพลงคนหนึ่งของอัสนี–วสันต์ มีหลายเพลงที่เกดรัก แต่ถ้าถามว่าเพลงไหนตรงกับ “วัยและเวลาของชีวิต” มากที่สุดในวันนี้ เกดเลือก “รับไม่ไหว” ค่ะ
โดยเฉพาะท่อน
“การอยู่คนเดียว การปลอบตัวเอง ปล่อยเวลาให้เยียวยาแผลใจ และบอกกับความหวังดีจากคนรอบข้างว่า วันนี้เรายัง “รับไม่ไหว”
ช่วงหนึ่งของชีวิต เกดเจอกับวิกฤตหลายอย่างพร้อมกัน จนเหนื่อย ท้อ และหมดแรง โชคดีที่มีคนข้างๆ คอยถาม คอยห่วงใย และพร้อมจะช่วยเสมอ
แต่ในเวลานั้น สิ่งที่เกดต้องการที่สุดไม่ใช่คำปลอบใจ
เกดต้องการ “พื้นที่”
พื้นที่ให้ได้อยู่กับตัวเอง ตั้งสติ และค่อยๆ หาทางว่า จากตรงนี้ชีวิตจะเดินต่อไปอย่างไร
คำว่า “รับไม่ไหว” จึงไม่ได้หมายถึงการปฏิเสธความรักหรือความหวังดี แต่มันคือการยอมรับว่า บางครั้งเราต้องกลับมาดูแลตัวเองก่อน จึงจะมีแรงกลับไปรับโลกอีกครั้ง
หลายวันเกดเปิดเพลงนี้ฟังซ้ำๆ ปล่อยให้เพลงพูดแทนสิ่งที่ตัวเองพูดไม่ออก
จนวันนี้ เกดค่อยๆ เดินออกมาจากมุมมืดนั้นแล้ว
และเพิ่งมองเห็นว่า ตลอดเวลาที่เกดขออยู่กับตัวเอง มีคนหนึ่งที่ไม่เข้ามารบกวนพื้นที่นั้น แต่ก็ไม่เคยเดินจากไปไหน
เกดเดินออกจากมุมมืดและพบแสงสว่าง
คนแรกที่เกดมองเห็น คือคนข้างๆ เกดนั่นเอง
คอนเสิร์ตครั้งนี้ เกดอยากให้มันเป็นคอนเสิร์ตครั้งแรกในรอบ 5 ปี และอยากพาคนคนนั้นไปด้วยกัน
ให้เขาได้เห็นเกดกลับมายืนท่ามกลางผู้คน
มีรอยยิ้ม มีเสียงเพลง มีเสียงหัวเราะ
และเมื่อเพลง “รับไม่ไหว” ดังขึ้น เกดอยากร้องมันออกมาดังๆ สักครั้ง
ไม่ใช่เพราะวันนี้เกดยังรับไม่ไหว
แต่เพราะวันนี้…เกดรับไหวแล้วค่ะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
