•
24 ก.ย. เวลา 23:16
ลองคิดในมุมอื่นบ้างนะคะ
ทะเลาะหนักหน่วง แล้วเช้ารุ่งขึ้นเขาตึงใส่คุณ หรือแย่กว่านั้นเขาชวนทะเลาะต่อ เหมือนเมื่อคืนกด pause ไว้แล้วเช้ามา ทะเลาะต่อได้อย่างไม่สะดุด อารมณ์ไม่ลด
คนที่ขาดความสามารถในการควบคุมตัวเอง (self-regulate) จัดการอารมณ์ตัวเองไม่ได้ จะไม่สามารถทำตัวปกติได้ดอกหนา เขาอาจกำลังใช้ความพยายามอย่างหนักที่จะทำตัวปกติแม้ว่าในใจยังคุกรุ่น
พอเช้ามาเจอว่าเขาทำตัวปกติแบบทุกวัน ซึ่งอาจสวนทางกับความคาดหวังของคุณ (เช่น อยากคุยอยากเคลียร์ให้จบ หรือคาดหวังคำขอโทษ คำอธิบาย บลาๆๆๆ) จขกท.ก็เลยมานั่งสงสัยต่างๆนานา
❓คสพ.นี้ควรค่าแก่การรักษาไว้หรือไม่
จะตั้งคำถามก็ได้ แต่อย่ามองหาคำตอบแบบเบ็ดเสร็จฟันธงเลยค่ะ
พึงตั้งคำถามเพื่อทบทวนตัวเองก่อนเลยว่า เราคาดหวังอะไรจากคสพ.นี้ รู้จักตัวเองให้ดีเสียก่อน จึงจะรู้ว่าชีวิตเราต้องการอะไรกันแน่ รวมถึงรู้ขอบเขตของตัวเอง อะไรที่แตะต้องไม่ได้ อะไรที่ควรต้องก้าวข้ามเพื่อรักษาคสพ.
แต่ก็นั่นแหละ!! คนคบกัน ประกาศว่ารักกัน จะเอาแต่ชัดเจนในเลนของตัวเองคนเดียวก็ไม่ได้มั้ย ก็ต้องเคารพพื้นที่ของอีกฝ่าย เพราะแต่ละคนล้วนมีวิธีรับมือกับเรื่องต่างๆไม่เหมือนกัน ระยะทำใจก็ไม่เท่ากัน การแสดงออกจึงต่างกัน
1
แถมจุดเดือดของแต่ละคน ก็ยิ่งไม่เท่ากันอยู่แล้ว ในขณะที่คนนึงปล่อยให้ความเดือดพุ่งขึ้นเรื่อยๆโดยไม่รู้ตัว แต่อีกคนแตะเบรก กด pause พักยก แยกย้ายเข้ามุม ก็ย่อมจะดีกว่ามั้ย!!
ไม่ได้จะบอกว่าใครดีกว่าใคร แค่จะสื่อว่าในคสพ.น่ะนะ ถ้าคนนึงหลุด อีกคนที่ตั้งสติได้เร็วกว่าก็ช่วยเบรกแม้ในใจยังมาคุ แต่สามารถยั้งตัวเองเพื่อประคองสถานการณ์ ถอนฟืนออกจากกองไฟ ไม่ใช่ราดน้ำมันซ้ำเติมสถานการณ์
คสพ.ที่มองไม่เห็นอนาคตร่วมกัน มีปัญหาซ้ำซาก วนเวียน ก้าวไม่พ้น เติบโตไม่พร้อมกัน เป้าหมายคนละทิศคนละทาง ต่างๆเหล่านี้ยังไม่แย่เท่า คสพ.ที่ทำให้เรารู้สึกสงสัยในคุณค่าของตัวเอง
แต่จุดที่เราเริ่มทบทวนความสัมพันธ์ มักสะสมมาจากครส.ว่า เราแบกอยู่ฝ่ายเดียว พยายามอยู่ฝ่ายเดียว ซึ่งต่างจากครส.ต่ำต้อยด้อยค่าตัวเอง แต่คนส่วนใหญ่มักสับสนปนเปแยกไม่ออกบอกไม่ถูก
ความรักที่ดี ต้องไม่บั่นทอนหรือสูบพลังให้หมดไปกับการมานั่งสงสัยในคำถามที่หาคำตอบไม่ได้ แต่ควรเป็นการตั้งคำถามเพื่อเรียนรู้และเติบโตไปด้วยกัน
โฆษณา