Blockdit Logo (Mobile)
มุมนิยายธุรกิจ
•
29 ก.ย. เวลา 00:00 • ธุรกิจ

บทที่ 202 : ระบบที่ซ่อนอยู่ในหัวคน — พนักงานใหม่ฝึกงานมาแล้ว 7 วัน แต่ผู้จัดการหายไป 1 วัน ทั้งร้านก็เริ่มสะดุดทันที...

ถ้าวันหนึ่งต้องเปิดหลายสาขา ความสำเร็จวันนี้จะยังหลงเหลืออยู่หรือไม่
Ethan มองไปรอบร้าน ก่อนเริ่มถามคำถามที่ไม่มีใครเคยถามมาก่อน…
เช้าวันถัดมา Ethan กลับมาที่ Vale Bakery อีกครั้ง เขาไม่ได้มายืนสังเกตลูกค้า ไม่ได้มาจับเวลา และไม่ได้มาดูยอดขาย หากแต่มีคำถามเพียงข้อเดียวในใจ ระบบที่ทำให้ร้านแห่งนี้ประสบความสำเร็จ ถูกบันทึกไว้ที่ไหนกันแน่
รองเท้าหนังกระทบพื้นไม้กระดานขณะเขาเดินตรงไปยังหลังร้าน พบ Gabrial กำลังก้มหน้าก้มตาตรวจนับกระสอบแป้งสาลีและเนยถังใหญ่สำหรับรอบการผลิตช่วงเช้า
"วันนี้ผมขอยืมตัวคุณทั้งวัน" Ethan กล่าวพลางดึงเก้าอี้ไม้มานั่งลงข้างโต๊ะเตรียมวัตถุดิบ "ผมอยากเข้าใจว่าร้านนี้ทำงานอย่างไร"
Gabrial เงยหน้าขึ้นพลางยิ้ม "ก็เหมือนที่คุณเห็นเมื่อวานครับ"
"ไม่เหมือน" Ethan ส่ายหน้าเบาๆ "เมื่อวานผมเห็นผลลัพธ์ วันนี้ผมอยากเห็นกลไก"
คำตอบนั้นทำให้ Gabrial ชะงักมือที่กำลังตรวจรายการวัตถุดิบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ Ethan จะเริ่มป้อนคำถามแรก
"พนักงานใหม่ใช้เวลาฝึกกี่วัน"
"ประมาณ 7 วันครับ"
"มีคู่มือไหม"
"มีบ้างครับ"
"บ้าง หมายถึงอะไร"
Gabrial หัวเราะเบาๆ ในลำคอ "บางอย่างอยู่ในกระดาษ บางอย่างผมสอนเองกับมือ"
Ethan ตวัดปากกาจดลงสมุดบันทึกเล่มเล็กทันที "ถ้าพนักงานคนใหม่เข้ามาทำงานพรุ่งนี้ แล้วคุณต้องลาหยุดไป 1 เดือน เขาจะทำงานได้ไหม"
ความเงียบแผ่ซ่านอยู่เพียงไม่กี่วินาที แต่กลับให้คำตอบเด่นชัดยิ่งกว่าคำพูดใดๆ Gabrial หลบสายตาลงต่ำ "อาจจะมีปัญหาบ้างครับ"
Ethan พยักหน้ารับ นั่นคือสิ่งที่เขาคาดไว้ สำหรับร้านเพียง 1 แห่ง ความรู้ที่อัดแน่นอยู่ในหัวของเจ้าของอาจไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่หากเป็น 10 สาขา 20 สาขา หรือ 50 สาขา สิ่งนี้จะกลายเป็นคอขวดทันที
"แล้วเรื่องการสั่งวัตถุดิบล่ะ คุณคำนวณอย่างไร"
"ดูจากยอดขายเดิมครับ"
"สูตรคำนวณอยู่ไหน"
"อยู่ในหัวผมครับ"
ปากกาในมือ Ethan ลากเส้นบันทึกข้อความถัดไป "การคาดการณ์ยอดขาย"
"อยู่ในหัวผมครับ"
"ปริมาณการผลิตรายวันของพวก Premium Loaf, Fresh Loaf และ Baguette"
"อยู่ในหัวผมทั้งหมดครับ"
"จุดสั่งซื้อวัตถุดิบขั้นต่ำล่ะ"
"ก็อยู่ในหัวผมครับ"
"แล้วการจัดตารางทำงานของพนักงานแต่ละคนในแต่ละพื้นที่ ทั้งโซนสาธิต เคาน์เตอร์แซนวิช ตู้โดนัท และหลังร้าน"
"ก็อยู่ในหัวผมเช่นกันครับ"...
ยิ่งปลายนิ้วตวัดจดบันทึก Ethan ยิ่งมองเห็นความจริงที่ซ่อนอยู่ใต้ความสำเร็จอันหอมกรุ่นของ ร้าน Vale Bakery สิ่งที่ทำให้ร้านนี้แตกต่างไม่ใช่เพียงแค่ทำเลหรือตัวสินค้า แต่คือประสบการณ์หลายปีที่หล่อหลอมอยู่ในตัวของผู้จัดการร้านคนนี้ ทว่าแรงเสียดทานที่แท้จริงคือความรู้เหล่านั้นยังไม่เคยถูกถอดรหัสออกมาเป็นขั้นตอนปฏิบัติงาน (Operational Logic) เลยสักครั้ง
ช่วงบ่าย Ethan เริ่มทำการทดลองระบุปัญหาทางกายภาพ เขาเลือกพนักงานใหม่ที่เพิ่งทำงานได้ไม่นานมาหนึ่งคน แล้วมอบหมายให้คุมหน้าร้านและสลับไปดูโซนสาธิตที่ตั้งอยู่ด้านซ้ายของร้าน โดยสั่งห้ามไม่ให้ Gabrial เข้าไปช่วยเหลือ
แรงเสียดทานเริ่มปรากฏให้เห็นในเวลาไม่ถึงชั่วโมง แป้งค้างอยู่ในมือเพราะไม่มีคนบอกจังหวะนวด พนักงานหน้าเคาน์เตอร์แซนวิชต้องยืนรอวัตถุดิบที่ยังไม่ถูกแบ่งปริมาณมาจากหลังร้าน คำถามเล็กๆ เริ่มรุมเร้าเข้ามาไม่หยุดหย่อน วัตถุดิบชนิดนี้ต้องเติมเมื่อไร โดนัทชิ้นนี้ต้องวางสลับฝั่งไหน ลูกค้าประจำกลุ่มนี้ต้องเสนอขายอะไรเพิ่ม ทุกคำถามสะท้อนชัดว่าหากขาดหัวเรือใหญ่ ระบบหน้างานจะลดประสิทธิภาพลงทันที
แสงแดดยามเย็นทอแสงผ่านกระจกหน้าร้าน Ethan และ Gabrial ยืนมองพื้นที่ขายจากมุมเดิม ลูกค้าคนสุดท้ายเพิ่งเดินพ้นประตูไป เสียงฝีเท้าและเสียงพูดคุยภายในร้านเริ่มเงียบสงบลง
"คุณรู้ไหมว่าปัญหาของร้านนี้คืออะไร" Ethan เอ่ยทำลายความเงียบ
Gabrial กวาดสายตามองไปรอบห้อง "พื้นที่ร้านเล็กเกินไปขยายไม่ไหวหรือครับ"
"ไม่ใช่"
"กำลังการผลิตของเตาอบไม่พอ"
"ไม่ใช่เลย" Ethan ยิ้มบางๆ สายตามองตรงไปยังเคาน์เตอร์ที่ว่างเปล่า "ร้านนี้เก่งเกินไป"
Gabrial หัวเราะเบาๆ "ฟังดูไม่เหมือนปัญหาเลยนะครับ"
"สำหรับร้านเดียวไม่ใช่ปัญหาแน่" Ethan พยักหน้า พลางเปิดสมุดบันทึกที่อัดแน่นไปด้วยตัวเลข กระบวนการทำงาน และข้อบกพร่องทางกายภาพตลอด 2 วันที่ผ่านมา "แต่สำหรับการขยายสาขา มันคือข้อจำกัดที่อันตรายที่สุด ร้านนี้ทำงานได้ดีเพราะมีคุณ แต่ผมไม่ได้ต้องการร้านที่โตได้เพราะ Gabrial ผมต้องการระบบที่ทำงานได้ดีเยี่ยม แม้ในวันที่คุณไม่อยู่"
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอบขนมอีกครั้ง Gabrial ไม่โต้แย้ง เพราะเขารู้อยู่แก่ใจว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทุกปัญหาหน้างาน ทุกการตัดสินใจ และความผิดพลาดของ Premix ทุกถุง จะต้องวิ่งมาจบลงที่ตัวเขาเสมอ
ร้านแห่งนี้ภายนอกดูเหมือนขับเคลื่อนด้วยระบบ แต่เนื้อในกลับผูกติดอยู่กับคนเพียงคนเดียวอย่างน่ากลัว ตราบใดที่องค์ความรู้ยังเป็นสมบัติส่วนบุคคล การเปิดสาขาใหม่ก็คือการเสี่ยงดวงเพื่อตามหาคนเก่งรายต่อไป ซึ่งไม่มีทางทำซ้ำได้ในโลกธุรกิจ
Ethan ปิดสมุดบันทึกในมือลงเสียงดังฉับ เขาล้วงมือหยิบสมุดรายชื่อจากกระเป๋าเสื้อด้านในขึ้นมาเปิดดู สายตาไล่ไปตามตัวอักษรจนสะดุดเข้ากับชื่อหนึ่ง ชายคนนั้นอบขนมไม่เป็น ขายของไม่เก่ง แต่เชี่ยวชาญการถอดความรู้ในหัวคนให้กลายเป็นสินทรัพย์ขององค์กร
Ethan เก็บปากกาเสียบไว้ที่ปกสมุดเล่มเล็กแล้วหย่อนมันลงกระเป๋าเสื้อตามเดิม
"ผมจะให้ Niran เข้ามาช่วยดูที่นี่ในวันพรุ่งนี้เลย" Ethan พูดขึ้นโดยไม่เงยหน้า
"อ๋อ Niran เองเหรอครับ" Gabrial พยักหน้ารับรู้ "ปกติเขาดูเฉพาะระบบฝั่งโรงงานในฐานะที่ปรึกษานี่ครับ"
"ใช่ ผมไม่ได้จะให้เขามาอบขนมหรือยืนขายของ แต่จะให้เขามาถอดกระบวนการในหัวคุณออกมาเป็นลายลักษณ์อักษร เขาจะเข้ามาวันพรุ่งนี้เลย"...
📖 [เบื้องหลังงานเขียน —บทที่ 202 : ระบบที่ซ่อนอยู่ในหัวคน]
#เกียรติธร วีรอัศวปรีชา
#ธุรกิจ
#พัฒนาตัวเอง
#นิยายธุรกิจ
#ระบบงาน
#SOP

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา