A Family (2021)
นี่คือภาพยนตร์ที่ตีแผ่ชีวิตของยากูซ่า จากยุครุ่งเรืองสู่จุดจบที่ไม่ได้สวยงามเหมือนภาพที่เราเคยเห็นผ่านหนังหรือการ์ตูน
ผู้กำกับ: Michihito Fujii
บท: Michihito Fujii
ช่องทางรับชม: Netflix
จากเด็กแว้นหัวทองข้างถนน สู่การเป็นหนึ่งในผู้นำของตระกูลยากู นี่คือเรื่องราวของ เคนจิ ยามาโมโตะ ที่เล่าผ่าน 3 ช่วงเวลา ตั้งแต่ยุครุ่งเรืองของชีวิตในวงการ ไปจนถึงยุคตกต่ำที่กฎหมายและสังคมเริ่มเบือนหน้าหนีจากยากูซ่า จนแทบไม่เหลือพื้นที่ให้พวกเขายืนอยู่
เมื่อมองในแง่ความบันเทิง เรื่องนี้ก็เป็นหนังที่ดูง่ายเรื่องหนึ่ง แต่หากมองให้ลึกลงไป เราจะเห็นสิ่งที่ผู้กำกับตั้งใจใส่ลงไปผ่านตัวละคร
ตั้งแต่จุดเริ่มต้น ทำไมเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งถึงเลือกเดินเข้าสู่ครอบครัวยากูซ่า เขาผ่านความเจ็บปวดอะไรบ้าง ไปจนถึงการถ่ายทอดเรื่องราวของยุคที่ยากูซ่าเคยรุ่งเรือง ยุคที่พวกเขาเดินไปทางไหนก็มีแต่คนเกรงกลัว ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ เปลี่ยนไป เมื่อรัฐเริ่มกวาดล้างและสังคมไม่ต้องการพวกเขาอีกต่อไป
ทั้งเรื่องจะดำเนินผ่านชีวิตของเคนจิ ทำให้เราเห็นว่าชีวิตของคนที่อยู่ในโลกยากูซ่านั้นไม่ได้เท่หรือสวยหรูเหมือนภาพที่เราเคยเห็นในสื่อ
อีกส่วนที่ผมชอบคือการถ่ายทอดมุมมองของคนญี่ปุ่นที่มีต่อยากูซ่าในยุคที่พวกเขาเริ่มหมดอำนาจ
แม้บางคนจะเคยเป็นสมาชิกมาก่อน แต่เมื่อเลือกเดินออกจากวงการแล้ว พวกเขาก็ยังถูกสังคมตราหน้าจากอดีตอยู่ดี จนต้องใช้ชีวิตเหมือนเป็นพลเมืองชั้นสองจนแทบทุกคนอยากเบือนหน้าหนี
หนังทำให้เห็นว่าการล้างมือบนอ่างทองคำ ไม่ได้
หมายความว่าคุณจะสามารถกลับไปใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาได้ทันที เพราะอดีตยังคงตามหลอกหลอนอยู่เสมอ
การกวาดล้างยากูซ่าของญี่ปุ่นถูกถ่ายทอดออกมาในมุมที่น่าสนใจ เพราะมาตรการของรัฐไม่ได้ส่งผลกระทบแค่คนที่ยังอยู่ในวงการเท่านั้น แต่ยังลามไปถึงคนที่เคยเกี่ยวข้องกับยากูซ่ามาก่อน รวมถึงครอบครัวและคนรอบข้าง
เมื่ออดีตกลายเป็นสิ่งที่สังคมใช้ตัดสินตัวคุณ แม้จะวางมือไปแล้วก็ตาม คำถามที่ตามมาก็คือการลงโทษควรสิ้นสุดลงเมื่อไหร่? เพราะถึงอย่างไร คนที่เคยเป็นยากูซ่าก็ยังเป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่งที่ต้องใช้ชีวิตต่อไป
สำหรับการเดินเรื่อง ผมมองว่าค่อนข้างเอื่อยไปนิด โดยหนังจะเน้นไปที่วิถีชีวิตและการเปลี่ยนแปลงของตัวละครเอกอย่างเคนจิ มากกว่าจะเร่งจังหวะด้วยเหตุการณ์สำคัญ
ดังนั้นถ้าคาดหวังฉากแอ็กชันเลือดสาดหรือภาพจำแบบหนังยากูซ่าที่เราเคยเห็น เรื่องนี้อาจไม่ตอบโจทย์เท่าไหร่
อีกส่วนที่ผมไม่ค่อยชอบคือการแคสต์ตัวละครเอกอย่างเคนจิ ด้วยความรู้สึกส่วนตัว ผมยังรู้สึกว่าลุคเขาดูไม่โก๋เท่าไหร่ เพราะผมยังติดภาพของเขาในช่วงแรกที่เป็นเด็กแว้นหัวทองมากกว่า พอเปลี่ยนลุคมาเป็นยากูซ่าแล้ว ผมว่าเขาดูตัวเล็กบอบบาง ทั้งยังขาดความสง่าและความน่าเกรงขาม ทำให้บางช่วงรู้สึกว่าภาพลักษณ์ของเขายังไม่เข้ากับบทบาทมากเท่าทีควร
สำหรับผม เรื่องนี้ช่วยปรับมุมมองเกี่ยวกับยากูซ่าญี่ปุ่นได้ดีเลย เพราะจากสื่อที่เราเคยเสพมา เรามักจะเห็นเพียงภาพของกลุ่มคนที่มีอำนาจ มีลูกน้อง มีอิทธิพล และดูเท่ในแบบของตัวเอง แต่ความจริงที่หนังพยายามให้เราเห็นคือ ไม่มีใครสามารถมีอำนาจอยู่เหนือสังคมได้ตลอดไป
จากกลุ่มคนที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้คนอื่นหวาดกลัว วันหนึ่งพวกเขากลับต้องเป็นฝ่ายหลบซ่อนและถูกสังคมผลักออกไป
และยิ่งเป็นประเทศอย่างญี่ปุ่น เมื่อรัฐตัดสินใจจัดการกับปัญหาแล้ว พวกเขาก็เดินหน้าแบบเลาะหน่อไม้แบบจริงจังจนถึงจุดที่คำว่า “ยากูซ่า” ที่คุ้นตากำลังค่อย ๆ เลือนหายไปจากสังคม
สุดท้ายแล้ว สิ่งที่เหลืออยู่จึงไม่ใช่ความเท่ ไม่ใช่อำนาจ และไม่ใช่ภาพของเจ้าพ่อที่เคยรุ่งเรือง แต่เป็นเพียงคนธรรมดากลุ่มหนึ่งที่พยายามใช้ชีวิตที่เหลืออยู่เพื่อชดใช้วันวานที่ไม่อาจหวนคืน…
คัดเกรด ⭐️⭐️⭐️
7/10 กะโหลก
ณ ส.สุข
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
