วิกฤติต้มยำกุ้ง ทำให้เส้นทางเลี้ยวทั้งชีวิต
เรียนจบโทมาเจอยุค 40 ต้มยำกุ้ง ......ตอนเรียนจบป.ตรี ธุรกิจการเงินเป็นที่ต้องการขอจบใหม่มาก อยากเข้ามาก เราเรียนสายเศรษฐสาตร์ ยุคนั้นต้องเข้าสายการเงินหมดรับหมด ปริมาณคนไม่พอในธุรกิจการเงินที่บูมมาก ดึงดูดทุกสายอาชีพมาสู่ Finance รวมถึงวิศวะด้วยก็มาทำงานในธุรกิจการเงิน พอกลับมาจากการเรียนป.โท สิ่งที่วาดฝันจบ วิกฤตต้มยำกุ้งพอดี ชีวิตที่วาดฝันเปลี่ยนไป เราต้องไปทำงานสายโรงงานทำอิเลคทรอนิกส์ จากอเมริกา เราเป็นคนเดียวที่จบ Econ แล้วไปทำงานสายโรงงาน ตอนนั้นคิดอย่างเดียวว่าไม่อยากเป็นภาระพ่อแม่
เราได้งานโรงงานก็ทำไป ยุคนั้นไม่ได้มีใครรู้จัก ชิพ อิเลคทรอนิกส์แผนก Logistics ยิ่งยุคนั้นอธิบายไงดี ญาติถามทำแผนกไหน อืม ขนส่งละกัน จากเด็กจบนอกมาทำโรงงาน แผนกขนส่ง อืม ยากหน่อยในการอธิบายคนรอบข้างให้เข้าใจ (ตัวเราเองก็ไม่ค่อยเข้าใจ) พยายามคิดในสิ่งดี เช่นทำให้เราได้ใช้ อีเมล์ ก่อนใคร (ตอนเรียนอยู่ก็มีอีเมล์ แต่เมืองไทยยังไม่มี) เราใช้ อีเมล์ คุยกับลูกค้า ตปท ได้ใช้ Teleconference ที่ตอนนี้ MSTeam กินตลาดไปหมด ยุคนั้นก็อย่างเท่ห์
โรงงานกำลังเปลี่ยนระบบ โดยใช้ระบบใหม่ให้ real time tracking ในทุกขั้นตอนการทำงาน เราอยู่ท่อนท้ายที่เป็น สินค้าคงคลัง การเตรียมส่ง และส่ง (มาคุยในยุคนี้เรื่องธรรมดามาก ใน 30 ปีที่แล้วอธิบายใครได้) ระบบใหม่นี้ต้องมีอบรม เราได้อยู่ในทีมทำระบบใหม่ที่ ทำให้เราได้เดินทางไปอบรม ที่อเมริกา และในโครงการนี้เราได้ทำงานกับที่ปรึกษาระดับโลก (ในใจคิดทำไมพวกเขาฉลาดกันทุกคน) เราได้เรียนรู้การทำโครงการ project managment เราบินไปกลับอเมริกา เพนซิเวเนีย อยู่นาน 2 ปี ทำให้รู้จักการทำงานโครงการอย่างละเอียด
ทางเลี้ยวนี้มีคุณค่ามาก เรายึดอาชีพ Project Managment นี้เป็นอาชีพจนถึงปัจจุบัน แต่เปลี่ยนประเภทสายธุรกิจไป ในความสับสน เรามักมีสิ่งดีอยู่ในนั้น หามันให้เจอ
ติดตามทางเลี้ยวอื่น ที่เราอยากเลี้ยวไปให้ได้ โดยได้ใช้ Econ สายการเงิน ได้ที่ใน ep ต่อไป
เรื่องเล่าหลังเลิกงาน
Oct 2026
- 5
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
