ปัญหานี้เกิดขึ้นเมื่อสิบปีที่แล้วนะ ยุคที่คนเริ่มเข้าอินเตอร์เน็ต แทนห้องสมุด ยุคที่คนเริ่มเลิกอ่านหนังสือเป็นเล่ม แต่อ่านทุกอย่างในมือถือ
ร้านหนังสือที่เห็นทุกวันนี้ ผ่านวิกฤตนั้นมาแล้ว เป็นผู้อยู่รอดในยุคดิจิตอล หนังสือพิมพ์ยังต้องออนไลน์ นิตยสารก็ออนไลน์ ทุกสื่อสิ่งพิมพ์ ล้วนผ่านการปรับตัวมาแล้ว
โลกพิสูจน์แล้ว คนไม่ได้อ่านหนังสือน้อยลง เพราะทุกแชทคือการอ่าน ทุกโพสต์ที่พิมพ์เกิดการเขียน การสื่อสารยังคงอยู่ คนยังอ่าน คนยังเขียน แค่เปลี่ยนรูปแบบเท่านั้นเอง
ร้านหนังสือ เป็นธุรกิจซอมบี้ ไม่ตายแต่ไม่โต อยู่ได้แต่ไม่รวย เหมือนธุรกิจภาพวาด คนวาดรูปยังอยู่ ทั้งที่สมัยนี้ สั่งเอไอเจนภาพได้ในพริบตา เหมือนธุรกิจร้านถ่ายรูป สมัยนี้คนไปล้างรูปน้อยลง แต่รูปภาพ กลับมีเป็นพันในโทรศัพท์ แต่การสมัครงาน สมัครเรียน ขอวีซ่า ภาพงานศพ ก็ยังต้องการภาพที่เป็นกระดาษ
ร้านหนังสือ ได้ยกระดับตัวเอง จากร้านค้าชาวบ้านทั่วไป กลายเป็นร้านขายของคนเฉพาะกลุ่ม ที่รักการอ่านอย่างเดียวไม่พอ ต้องรักการสะสมด้วย และต้องมีฐานะซื้อของแพงได้ด้วย ลูกค้าจึงเหลือแค่ชนชั้นกลาง และ คนรวย คนมีหนังสือไม่ได้บ่งบอกว่าคุณเป็นนักอ่านนะ แต่เป็นผู้มีฐานะอันจะกินด้วย เพราะหนังสือแพงเกินคนจนจะสะสมได้
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
