เคยไหม…ที่ถูกตัดสินจากสิ่งที่เราเป็นตั้งแต่ยังไม่ได้โอกาสพิสูจน์ตัวเอง?
“อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว”เป็นเรื่องที่ทำให้ฉันรู้สึกว่า คำว่า ดี หรือ ร้าย อาจไม่ได้ถูกกำหนดมาตั้งแต่เกิด…
เรื่องราวมันเริ่มต้นจากคำทำนายของเมืองเวทมนตร์ มีคำทำนายว่า วันหนึ่งจะมีอสูรร้ายถือกำเนิดขึ้น และอสูรตนนั้นจะนำภัยมาสู่เมืองเวทมนตร์จนถึงขั้นทำลายเมือง
และในวันเดียวกันนั้นเอง กลับมีแม่มดคนหนึ่งนำเด็กทารกมาทิ้งไว้หน้าบ้านของ คุณยายทาฮิร่า
เด็กคนนั้นมีชื่อว่า “แนนนี่”
จากเด็กธรรมดาคนหนึ่ง เธอกลับกลายเป็นเด็กที่ทุกคนสงสัยว่าอาจเป็น อสูรตามคำทำนาย
คำถามคือถ้าเราเกิดมาพร้อมกับคำทำนายว่าเราจะเป็นคนร้าย เราจะมีสิทธิ์เลือกเป็นคนดีไหม?
หลังจากนั้นคุณยายทาฮิร่า จึงเอา แนนนี่ ไปฝากไว้กับคุณปัทมน เป็นคนที่มีจิตใจดี มีเมตตา
เพื่อหวังให้ แนนนี่ เติบโตในโลกมนุษย์อย่างปลอดภัย ในเวลาเดียวกันนั้น คุณปัทมน ก็รับ
เลี้ยงเด็กไว้อีกคนนึง ที่ถูกแม่แท้ๆเอามาวางทิ้งไว้ที่หน้าบ้านของคุณปัทมน ชื่อ ดารกา
แต่ที่น่าสนใจคือ ดารกา กับ แนนนี่ เป็นเด็กที่เกิดวันเดียวกัน ทำให้ทั้งสองคนเติบโตมาด้วย
กันราวกับเป็นพี่น้องกัน
แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า…เด็กสองคนทีโตมาด้วยกันจะมีชะตากรรมที่แตกต่างกันอยางสิ้นเชิง…
เมื่อเวลาผ่านไป แนนนี่ กับ ดารกา ได้เติบโตขึ้นมาด้วยกัน จนแทบไม่ต่างจากพี่น้องแท้ๆ
แต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่ ภวัต เด็กหนุ่มข้างบ้านได้เข้ามาในชีวิต
เพราะภวัตมีความรุ้สึกดีๆให้แนนี่ ในขณะที่ดารกาเองก็มีความรู้สึกให้ภวัตที่ไมต่างกัน
จากความรักที่เคยเป็นเรื่องสวยงาม ก็เริ่มกลายเป็นความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความน้อยเนื้อ
ความหึงหวงและความเจ็บปวด
ในขณะที่ทุกคนต่างก็คิดกันว่า แนนนี่เป็นอสูรตามในคำทำนาย กลับไม่มีใครรู้เลยว่า…
บางที อสูร ที่น่ากลัว อาจไม่ได้เกิดจาก คำทำนายแต่อาจเกิดจากความรู้สึกของคนเราก็ได้
แล้วสรุปใคร คืออสูร ตัวจริงกันแน่?
รอติดตาม Blog ถัดไป
- 4
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
