•
7 ต.ค. เวลา 04:54 • ปรัชญา

The Meaning Maker จักรวาลที่ทุกอย่างพร้อมจะไร้ระเบียบเราคือผู้ประกอบชิ้นส่วนความหมาย

เคยมองโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยเอกสารกองโต ห้องนอนที่เพิ่งยุ่งเหยิง หรือความรู้สึกในหัวที่สับสนตีกันยุ่งเหยิงในวันหนักๆ ไหมครับ?
หลายครั้งเราอาจรู้สึกหงุดหงิด และตั้งคำถามกับตัวเองว่า “ทำไมชีวิตถึงได้วุ่นวายและจัดระเบียบยากเย็นขนาดนี้?”
แต่ถ้าเรามองผ่านสายตาของฟิสิกส์ เราจะพบความจริงที่น่าทึ่งข้อหนึ่งครับว่า... ความวุ่นวาย ไม่ใช่ความผิดพลาด แต่เป็นธรรมชาติพื้นฐานของจักรวาล
และหน้าที่อันแสนอบอุ่นและงดงามที่สุดของสิ่งมีชีวิตอย่างพวกเรา ก็คือการเดินเข้าไปในความวุ่นวายนั้น แล้วลงมือเรียงร้อยมันขึ้นมาใหม่ให้มีความหมาย
การละลายของน้ำแข็งในน้ำ นับเป็นตัวอย่างหนึ่งของการเพิ่มขึ้นของเอนโทรปีของน้ำแข็ง ซึ่งเดิมมีโมเลกุลเรียงอยู่กับที่ มาเป็นโมเลกุลเคลื่อนที่ไปมาภายในแก้ว
Entropy: กฎของจักรวาลที่ปล่อยให้ทุกสิ่งกระจัดกระจาย
ในทางอุณหดินามิกส์ (Thermodynamics) มีกฎธรรมชาติข้อสำคัญข้อหนึ่งที่เรียกว่า Entropy (เอนโทรปี)
พูดให้เข้าใจง่ายๆ Entropy คือกฎที่บอกว่า “ทุกสิ่งทุกอย่างในเอกภพนี้ มีแนวโน้มธรรมชาติที่จะพังทลาย กระจัดกระจาย และหมุนไปสู่ความไร้ระเบียบเสมอ”
ก้อนหินที่แข็งแกร่ง วันหนึ่งจะกร่อนกลายเป็นทราย...
ถ้วยกาแฟที่ร้อนจัด วันหนึ่งจะค่อยๆ เย็นลงและคลายพลังงานออกไป...
บ้านที่ไม่มีคนอยู่ วันหนึ่งจะทรุดโทรมและเต็มไปด้วยฝุ่นผง...
จักรวาลไม่ได้แกล้งเราครับ แต่มันแค่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามกฎธรรมชาติ ชิ้นส่วนต่างๆ จึงพร้อมจะลอยเคว้ง เคว้งคว้าง และกระจัดกระจายออกไปทุกวินาที
รวมถึงชีวิต ความสัมพันธ์ และความคิดของเราในบางวันด้วยเช่นกัน
Negentropy: การสร้างระเบียบท่ามกลางความว่างเปล่า อวกาศเต็มไปด้วยฝุ่นและแก๊สที่กระจายตัวอย่างไร้ทิศทาง แต่ แรงโน้มถ่วง ดึงดูดพวกมันมารวมกันจนเกิดเป็นโครงสร้างกาแล็กซีที่เรียบร้อยและสว่างไสว
Syntropy: ปาฏิหาริย์ของการเรียงร้อยเศษเสี้ยวกลับมาใหม่
ถ้ากฎของจักรวาลคือการปล่อยให้ทุกสิ่งพังทลาย... แล้วอะไรคือสิ่งที่เหนี่ยวรั้งความวุ่นวายเหล่านั้นไว้?
คำตอบก็คือ "ชีวิต" ครับ
ในทางฟิสิกส์และปรัชญามีแนวคิดขั้วตรงข้ามกับเอนโทรปีที่เรียกว่า Syntropy (ซินโทรปี) หรือ Negentropy ซึ่งหมายถึง พลังและกระบวนการในการรวบรวมเศษเสี้ยวที่กระจัดกระจาย นำกลับมาร้อยเรียง สร้างโครงสร้าง จัดระเบียบ และเติมความหมายใหม่ลงไป
ก้อนอิฐที่วางเกลื่อนกลาด ไม่เคยเดินมารวมกันเป็นบ้านเองได้...
ตัวโน้ตที่ลอยเคว้งในอากาศ ไม่เคยผสมกันกลายเป็นเพลงที่ไพเราะได้เอง...
และเศษเสี้ยวของประสบการณ์ที่กระเจิดกระเจิง ก็ไม่เคยกลายเป็น "ตัวเราที่มีความสุข" ได้เองเช่นกัน
ทั้งหมดนั้นต้องการ "ผู้ประกอบชิ้นส่วน" ที่ลงมือทำด้วยความตั้งใจ
มนุษย์เราไม่ได้เกิดมาเพื่อยอมนนท์ต่อความวุ่นวาย แต่เราเกิดมาพร้อมกับพลังปาฏิหาริย์ของการเป็น Syntropy—พลังที่เดินเข้าไปหาความวุ่นวาย แล้วบอกกับมันว่า "ฉันจะทำให้อย่างน้อยตรงนี้ มีระเบียบและความหมายขึ้นมา"
เปลี่ยนเศษเสี้ยวที่แตกหัก ให้กลายเป็นงานศิลปะของชีวิต
ลองคิดตามดูนะครับว่า ในชีวิตประจำวัน เรากำลังทำหน้าที่เป็น Syntropy อยู่ตลอดเวลาโดยที่เราอาจไม่ทันรู้ตัว
วันที่เราหยิบปากกาขึ้นมาเขียนไดอารี่ เรียบเรียงความสับสนในหัวออกเป็นข้อๆ... นั่นคือเรากำลังเปลี่ยน Entropy ในความคิด ให้กลายเป็นความเข้าใจ
วันที่เราค่อยๆ เก็บรวบรวมเศษกระดาษ ร่างเส้นสาย วาดภาพ หรือลงมือทำชิ้นงานสร้างสรรค์... นั่นคือเรากำลังเปลี่ยนสสารที่ไร้ระเบียบ ให้กลายเป็นความงดงาม
วันที่เราเดินเข้าไปจับมือ ค่อยๆ ปรับความเข้าใจในความสัมพันธ์ที่กำลังร้าวราน... นั่นคือเรากำลังดึงชิ้นส่วนความรู้สึกที่กระจัดกระจาย กลับมารวมกันให้อบอุ่นอีกครั้ง
ชีวิตไม่ได้มอบความหมายแบบสำเร็จรูปใส่จานมาให้เราตั้งแต่เกิดครับ
ความหมายของชีวิต ไม่ใช่สิ่งที่เราเดินไป "ค้นพบ" ราวกับมันซ่อนอยู่ใต้ก้อนหิน... แต่ความหมาย คือสิ่งที่เราต้อง "ลงมือสร้างขึ้นมาเอง" จากชิ้นส่วนธรรมดาๆ ที่กระจายอยู่ตรงหน้าต่างหาก
ศิลปะของการรับมือกับความวุ่นวาย
เมื่อเราเข้าใจเรื่องนี้ การมองความยุ่งเหยิงในชีวิตของเราจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ในวันที่ทุกอย่างดูไม่ได้ดังใจ งานรบกวน ความสัมพันธ์ตึงเครียด หรือแผนการที่วางไว้ต้องพังลง... ลองยิ้มรับมันเบาๆ แล้วบอกตัวเองว่า “นี่ไง กฎเอนโทรปีของจักรวาลกำลังทำงานตามปกติของมันแล้ว”
ไม่ต้องตกใจ ไม่ต้องด่าทอตัวเองว่าทำไมชีวิตถึงยุ่งเหยิงขนาดนี้
เพราะนั่นคือโอกาสที่เราจะได้ทำหน้าที่ที่แท้จริงของเรา นั่นคือการเป็น The Meaning Maker ผู้รวบรวมชิ้นส่วน
ถอยออกมาหนึ่งก้าว สูดหายใจลึกๆ แล้วเลือกชิ้นส่วนเล็กๆ แค่ชิ้นเดียวตรงหน้ามาก่อน จัดระเบียบมันทีละอย่าง ทำสะอาดโต๊ะทำงานทีละมุม เขียนโน้ตทีละบรรทัด ค่อยๆ ปรับความเข้าใจทีละคำพูด...
เมื่อเราค่อยๆ ใส่ความตั้งใจลงไป ความวุ่นวายตรงหน้าจะค่อยๆ ก่อร่างสร้างตัวกลายเป็นความเรียบร้อย และหัวใจเราก็จะได้สัมผัสกับความสงบในที่สุด
เสน่ห์ของผู้ประกอบชิ้นส่วน
ปาฏิหาริย์ของชีวิตอาจไม่ใช่การหลบหนีออกจากจักรวาลที่วุ่นวาย แต่คือการเรียนรู้ที่จะมีความสุขกับการได้จัดระเบียบมันในทุกๆ วัน
จักรวาลอาจจะสร้างพลังที่พยายามหมุนทุกอย่างให้กระจัดกระจาย...
แต่จักรวาลเดียวกันนี้ ก็ได้สร้าง "คุณ" ขึ้นมา เพื่อเป็นดั่งผู้สร้างสรรค์ที่ไม่ยอมแพ้ต่อความไร้ระเบียบนั้น
ไม่ว่าวันนี้รอบตัวคุณจะดูสับสนหรือยุ่งเหยิงแค่ไหน ขอให้จำไว้ว่าคุณมีพลังแห่งการประกอบสร้างอยู่ในมือเสมอ
หยิบเศษเสี้ยวเหล่านั้นขึ้นมา ค่อยๆ วางมันลงในที่ที่มันควรอยู่ แล้วร้อยเรียงมันให้ออกมาเป็นชีวิต ความหมาย และความยอดเยี่ยมในแบบของคุณเองนะครับ
โฆษณา