มาถึงจุด ๆ นี้ จุดที่ผมเป็นทั้ง คอสเพลเยอร์ และเกมเมอร์ คิดว่าเกมมีส่วนกับชีวิตผมไหมเหรอ?
อืมมม… ก็มีนะ
ถ้าถามว่าเกมไหนที่ส่งผลกับการใช้ชีวิตของเราจริง ๆ เกมนั้นต้องยกให้กับเกม Persona 5 Royal
เกม JRPG Turn-Based ที่ตอนนั้นเราเล่นในช่วง ม.2 และขอบอกก่อนว่า สมัยนั้นเกมนี้เป็น Exclusive ของ PS4 ด้วยนะ ถึงขั้นต้อง อ้อนพ่อขอซื้อ PS4 Slim เพราะเกมนี้เลย 555
แต่ตอนนี้อเหมือนจะมีในsteamแล้วมั้งไม่แน่ใจ5555
เนื้อเรื่องคร่าว ๆ คือ เรารับบทเป็นนักเรียนมัธยมปลายที่มีคดีทะเลาะวิวาท ทำให้ต้องย้ายมาเรียนโรงเรียนใหม่ที่โตเกียว จากนั้นก็ได้พบกับเพื่อน ๆ และกลายเป็นกลุ่ม Phantom Thieves ที่มีภารกิจเข้าไปในดันเจี้ยน เพื่อขโมย “หัวใจ” ของคนที่ทำเรื่องไม่ดี และเปลี่ยนแปลงเขาให้กลายเป็นคนที่ดีขึ้น
ฟังดูเป็นเกมแฟนตาซีใช่มั้ย
แต่สิ่งที่เราว่ามัน ไม่ธรรมดาเลย คือเกมนี้ไม่ได้ให้เอาแต่ตีมอนสเตอร์อย่างเดียว เพราะมันเป็นเกมที่จำลองการใช้ชีวิตด้วย
ในหนึ่งวัน เราต้องคิดว่า
วันนี้จะทำอะไรดี?
จะไปเรียน? ไปทำงานพิเศษ? อ่านหนังสือ? ฝึกสกิล? หรือไปใช้เวลากับเพื่อน? จีบสาวคนใหนดี
(พี่สาวในคลีนิคอย่างเด็ด)
ตอนนั้นเล่นไปเล่นมา แล้วอยู่ ๆ ก็เกิดคำถามขึ้นมาในหัวว่า
“ในเกมเราวางแผนชีวิตตัวละครได้ดีขนาดนี้ แล้วชีวิตจริงของเราล่ะทำมันรึยัง?”
เอ้าเราโดนเกมสอนชีวิตงง
และสิ่งที่ผมชอบมาก ๆ คือเนื้อเรื่องของเกมไม่ได้บอกให้เราหนีปัญหา แต่กลับสอนว่า ปัญหาบางอย่างต้องเผชิญหน้าและแก้ไขมัน เพราะถ้าเราหนี วันนี้หนีได้ พรุ่งนี้ก็ต้องหนีอีก สุดท้ายชีวิตก็กลายเป็นการวิ่งหนีปัญหาไปเรื่อย ๆ
ซึ่งตอนนั้นอาจยังไม่ได้เข้าใจมันทั้งหมดหรอก แต่พอโตขึ้น กลับรู้สึกว่าประโยคพวกนี้มันติดอยู่ในหัวเรื่อย ๆ
แล้วอีกอย่างที่เปลี่ยนชีวิตแบบ… เอ๊ะ นี่เกมหรือคอร์สสอนทำอาหาร?
นั่นก็คือ แกงกะหรี่ Café Leblanc
ตอนนั้นพูดตรง ๆ เลยนะว่า ทำอาหารไม่เป็นเลยจ้าาา แต่ด้วยความที่อยากลองทำมาก ๆ ก็เลยพยายามแกะสูตรจากในเกม แล้วลองทำตามจริง ๆ
ผลลัพธ์คืออร่อยมากกก
จากคนที่แทบทำอาหารไม่เป็น กลายเป็นคนที่เริ่มรู้สึกว่า “เออ เราก็ทำได้นี่หว่า” และนั่นทำให้แอบรู้ว่า บางทีสิ่งที่เราได้จากเกมมันไม่ได้หยุดอยู่แค่ตอนที่เราปิดเครื่อง
บางเกมให้อะไรเรามากกว่าความสนุก
มันอาจทำให้เรา อยากลองอะไรใหม่ ๆ
ทำให้เราอยากพัฒนาตัวเอง
ทำให้เราได้รู้จักเพลงใหม่ ๆ
หรือแม้แต่ทำให้เด็ก ม.2 คนหนึ่งลุกขึ้นมาทำแกงกะหรี่กินเอง
และพอมองย้อนกลับไปถึงวันนี้ เราเลยรู้สึกว่า เกมไม่ได้เป็นแค่สิ่งที่เล่นเอามันส์
แต่มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่ ค่อย ๆ หล่อหลอมตัวเราขึ้นมา
จากเด็กที่นั่งเล่น Persona 5 Royal อยู่หน้าทีวีในวันนั้น จนวันนี้กลายเป็นทั้ง เกมเมอร์ คอสเพลเยอร์ และคนที่ชอบเล่าเรื่องราวผ่านสิ่งที่ตัวเองรัก
บางที Phantom Thieves อาจไม่ได้ขโมยแค่หัวใจของคนในเกม
พวกเขาอาจขโมยหัวใจของเด็ก ม.2 คนนั้นไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้วก็ได้ 555
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
