Supermarket
หลังๆ เวลาเข้าซูเปอร์มาร์เก็ต ผมมักใช้เวลานานกว่าที่คิดครับ 😅
ทั้งที่ตั้งใจมาซื้อของแค่ 3–4 อย่าง
เข็นรถไปได้ไม่กี่ชั้นก็เริ่มหยุด
ผ่านหัวชั้นเห็นของติดโปรก็เหลือบดู
เดินถึงชั้นแชมพูก็หยิบขวดหนึ่งขึ้นมาดูราคา
เห็นข้างๆ ลด 20% ก็หยิบมาเทียบ
แล้วบางทีก็ยืนอยู่ตรงนั้นนานกว่าที่ควร
ไม่ใช่เพราะเลือกแชมพูไม่ได้ครับ
แต่ผมชอบถามตัวเองว่า
“เมื่อกี้อะไรทำให้เราสนใจขวดนี้ก่อน?”
ทั้งที่มีของคล้ายกันวางอยู่เต็มชั้น
ตรงนี้ทำให้ผมนึกถึงคำพูดของอาจารย์ท่านหนึ่งที่เคยบอกว่า
“ถ้าอยากเข้าใจธุรกิจจริงๆ ให้เดินซูเปอร์มาร์เก็ตบ่อยๆ”
ตอนนั้นผมยังไม่เข้าใจมาก
แต่พอทำงานเกี่ยวกับสินค้า ธุรกิจ และเทคโนโลยีมานานขึ้น ผมเริ่มเห็นว่าหน้าชั้นวางนี่แหละครับ คือที่ที่หลายเรื่องที่เราคุยกันในห้องประชุมถูกทดสอบจริง
เราคิดเรื่องราคา
คิดเรื่องสินค้า
คิดเรื่องตำแหน่งของแบรนด์
คิดว่าคนต้องการอะไร
แต่คนที่ยืนอยู่หน้าชั้นไม่ได้เห็นสิ่งที่เราคิดทั้งหมด
เขาเห็นแค่ของตรงหน้าในเวลาสั้นๆ
บางคนเทียบราคา
บางคนเห็นโปรแล้วเปลี่ยนใจ
บางคนหยิบแบรนด์เดิมแทบไม่ต้องคิด
ผมเองก็เหมือนกันครับ 😅
ตั้งใจมาซื้อไม่กี่อย่าง แต่พอถึงแคชเชียร์ ของในรถเข็นกลับมากกว่าที่วางแผนไว้
มันทำให้ผมนึกถึงเวลาทำงานอยู่บ่อยๆ ว่า
บางทีเราอธิบายเหตุผลของคนเก่งเกินไป
เรามีข้อมูล มีผลสำรวจ มีสไลด์ แล้วสร้างภาพในหัวว่าคนจะตัดสินใจแบบนั้นแบบนี้
แต่ของจริงอาจง่ายกว่ามาก
เห็นก่อน
คุ้นกว่า
ถูกกว่า
ดูน่าเชื่อถือกว่า
หรือแค่สะดวกกว่าในวินาทีนั้น
หลังๆ เวลาเราคุยกันว่า “ของนี้ดีนะ คนต้องใช้แน่” ผมเลยระวังประโยคนี้มากขึ้น
เพราะ ของที่เราคิดว่าดี กับของที่คนเลือกจริง อาจไม่ใช่ของเดียวกัน
ทุกวันนี้เวลาคุยเรื่องธุรกิจ ผมเลยชอบนึกถึงภาพคนยืนอยู่หน้าชั้นวางครับ
ตรงนั้นไม่มีใครรู้ว่าเราประชุมกันมากี่รอบ
เขาเห็นแค่สิ่งที่อยู่ตรงหน้า แล้วตัดสินใจ
เพราะสุดท้าย ธุรกิจไม่ได้สอบผ่านตอนเราอธิบายมันได้ดี
แต่มันสอบผ่านตอนคนเลือกมันจริงๆ ครับ
#วันละเรื่องสองเรื่อง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
