•
11 ต.ค. เวลา 11:02 • ไลฟ์สไตล์

ทะเลหน้าหนาว

คุณมีใครสักคนไหม ที่ไม่ได้เจอกันอีกแล้ว แต่ยังจำได้...
เย็นนี้ท้องฟ้าเปลี่ยนไปแล้ว สีใสขึ้น ลมเบาลง แดดตอนบ่ายไม่แผดเผาเหมือนเดือนก่อน ผมมองแล้วรู้ทันทีว่าหน้าหนาวกำลังมา และเหมือนทุกปี พอฟ้าเป็นแบบนี้ ผมก็นึกถึงพี่คนหนึ่งขึ้นมาอีก
พี่เขาเปิดร้านการ์ตูน ผมเป็นลูกค้าตั้งแต่วันแรกที่ร้านเปิด ตอนนั้นผมยังเป็นเด็กมัธยม ราวปี 2546 เดินเข้าออกร้านจนพี่จำหน้าได้ แถมจำชื่อผมได้ด้วย ต่อมาร้านขยายเป็นร้านเกมด้วย ผมก็ยังเป็นลูกค้าประจำอยู่อย่างนั้น
มีช่วงหนึ่งร้านปิดไปสองสามวัน พอร้านเปิดอีกครั้ง ผมถามพี่ว่าหายไปไหนมา พี่ตอบสั้นๆ ว่าไปทะเลมา
ทะเลหน้าหนาว
เย็นนี้ท้องฟ้าเปลี่ยนไปแล้ว สีใสขึ้น ลมเบาลง แดดตอนบ่ายไม่แผดเผาเหมือนเดือนก่อน ผมมองแล้วรู้ทันทีว่าหน้าหนาวกำลังมา และเหมือนทุกปี พอฟ้าเป็นแบบนี้ ผมก็นึกถึงพี่คนหนึ่งขึ้นมาอีก
พี่เขาเปิดร้านการ์ตูน ผมเป็นลูกค้าตั้งแต่วันแรกที่ร้านเปิด ตอนนั้นผมยังเป็นเด็กมัธยม ราวปี 2546 เดินเข้าออกร้านจนพี่จำหน้าได้ แถมจำชื่อผมได้ด้วย ต่อมาร้านขยายเป็นร้านเกมด้วย ผมก็ยังเป็นลูกค้าประจำอยู่อย่างนั้น
มีช่วงหนึ่งร้านปิดไปสองสามวัน พอร้านเปิดอีกครั้ง ผมถามพี่ว่าหายไปไหนมา พี่ตอบสั้นๆ ว่าไปทะเลมา
ในหัวของเด็กมัธยมคนหนึ่ง ทะเลต้องคู่กับหน้าร้อน ผมเลยถามว่าทำไมไปทะเลหน้าหนาวล่ะพี่ พี่ไม่ได้อธิบายอะไรยาว แค่บอกว่า "ทะเลหน้าหนาวสวยนะ"
ตอนนั้นผมไม่เข้าใจหรอก แต่ก็เก็บประโยคนั้นไว้ เหมือนเด็กคนหนึ่งเก็บคำพูดของผู้ใหญ่ที่ตัวเองชอบไว้ โดยไม่รู้ว่าวันหนึ่งจะได้ใช้
หลายปีต่อมา ผมได้ไปทะเลหน้าหนาวเป็นครั้งแรก แดดไม่แรง ลมเย็นสบาย เล่นน้ำได้นานโดยไม่ต้องหลบแดด ผมยืนมองทะเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าพี่พูดถูก ทะเลหน้าหนาวสวยจริงๆ
ตั้งแต่วันนั้น ประโยคเดียวของพี่ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของฤดูหนาวของผม ทุกครั้งที่ฟ้าเริ่มเปลี่ยน ผมจะนึกถึงพี่ และปีไหนได้ไปทะเลช่วงนี้ ผมก็นึกถึงพี่อีกครั้ง ตั้งแต่เท้าแรกที่แตะน้ำ
ร้านการ์ตูนปิดไปตั้งแต่ผมยังอยู่มัธยม ยุคนั้นยังไม่มีเฟซบุ๊ก มีแค่ Hi5 และผมไม่เคยรู้ชื่อจริงนามสกุลจริงของพี่เลย พอร้านปิด ทุกทางที่จะตามหาก็ปิดตามไปด้วย โอกาสจะได้เจอกันอีกแทบเป็นศูนย์ เป็นเรื่องที่ผมเสียดายมาจนทุกวันนี้
ชีวิตคนเรามีคนผ่านเข้ามาแล้วจากไปมากมาย ส่วนใหญ่ผมลืมไปหมดแล้ว แต่ถ้าถามว่ามีใครที่เคยรู้จักกัน ไม่ได้เจอกันอีก แต่ผมยังจำได้ ผมนึกออกอยู่คนเดียว คือพี่ร้านการ์ตูนคนนี้
มันไม่ใช่ความรู้สึกแบบชู้สาว แต่ถ้าจะเรียกว่าโรแมนติก ก็โรแมนติกในอีกแบบ และบางทีมันโรแมนติกได้ก็เพราะเรื่องของเราจบค้างไว้ตรงนั้น
ถ้าวันนั้นเรารู้จักกันมากกว่านี้ ได้แอดเฟซบุ๊กกัน ได้เห็นชีวิตกันผ่านหน้าฟีดไปเรื่อยๆ พี่อาจเป็นแค่ชื่อหนึ่งในรายชื่อเพื่อนหลายร้อยคน และความรู้สึกที่ผมมีต่อพี่ก็อาจไม่ได้เป็นแบบนี้ก็ได้
พี่เคยจำชื่อผมได้ แต่ผมไม่เคยรู้ชื่อจริงของพี่ ป่านนี้พี่คงจำไม่ได้แล้วว่าเคยพูดประโยคนั้นกับเด็กมัธยมคนหนึ่ง แต่ผมยังจำได้ และคงจำต่อไปทุกหน้าหนาว
ปีนี้ฟ้าเปลี่ยนแล้วครับพี่ ทะเลคงกำลังจะสวยอีกครั้ง
โฆษณา