สารลับสุดท้ายของคนตาย
เมื่อช่วงปลายกรกฎาที่ผ่านมา วงการนิยายสืบสวนต้องเผชิญกับข่าวสุดเศร้า เมื่อทางญี่ปุ่นมีรายงานว่า "ฮิงาชิโนะ เคโงะ" นักเขียนชื่อดังที่มีผลงานคุณภาพมากมายได้เสียชีวิตลงแล้ว ในประเทศเราเองก็มีการนำผลงานของอาจารย์เคโงะมาแปลหลายเล่ม และแต่ละเล่มก็ล้วนได้รับเสียงตอบรับที่ดีจากนักอ่านชาวไทยเสมอ เรียกได้ว่าแค่มีชื่อเคโงะบนปกก็แทบจะการันตีได้เลยว่าหนังสือเล่มนี้จะขายออก
#สารลับสุดท้ายของคนตาย ก็เป็นหนึ่งในหนังสือของอาจารย์เคโงะที่ถูกแปลเป็นไทย แต่กว่า Shadow Publishing จะคลอดออกมาก็หลังจากที่อาจารย์จากไปเกือบ 2 เดือนแล้ว เล่มนี้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับคดีการเสียชีวิตของคอมปาเนียนสาวที่ชื่อ "เอริ" หลังจากงานเลี้ยงสุดหรูของบริษัทอัญมณี เอริถูกพบเป็นศพที่ห้องแต่งตัวของโรงแรมในสภาพประตูถูกล็อก และโซ่ถูกคล้องจากด้านใน บนโต๊ะมีแก้วเครื่องดื่มที่ถูกผสมยาพิษวางไว้ ทุกอย่างดูจะชี้ไปที่การฆ่าตัวตาย แต่ "เคียวโกะ" ไม่ยอมเชื่อข้อสันนิษฐานนี้
เคียวโกะเป็นคนสุดท้ายที่ได้เจอเอริตอนยังมีชีวิตอยู่ พวกเธอออกจากห้องแต่งตัวพร้อมกันก่อนจะล็อกประตูห้อง แล้วอะไรกันที่ทำให้เอริย้อนกลับไปที่ห้องนั้นตามลำพัง ทว่าหลังจากกลับถึงบ้าน เคียวโกะกลับพบว่า "ชิบาตะ" เจ้าหน้าที่สืบสวนที่อยู่ในทีมของคดีนี้ ได้ย้ายเข้ามาอยู่ห้องข้างๆกันกับเธอ และเมื่อเธอรู้ว่าชิบาตะเองก็ยังไม่ปักใจเชื่อว่าเอริฆ่าตัวตาย เธอจึงตัดสินใจร่วมมือกับเขาเพื่อตามหาความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังคดีนี้
เป็นหนังสือที่อ่านสนุกมาก เนื้อหาไม่ได้หนักเกินไป มีจุดให้อมยิ้มได้บ้างประปราย บรรยากาศในการสืบสวนก็ไม่ได้เครียดเท่าไหร่ อาจจะเพราะมันไม่ได้เน้นหนักไปที่กระบวนการสืบสวนแบบตำรวจขนาดนั้น ออกแนวเก็บเบาะแสจากการคุยกัน ถามซอกแซกเรื่องนั้นเรื่องนี้มากกว่า แต่ก็มีช่วงให้ลุ้นจนเสียวไส้อยู่บ้าง โดยเฉพาะเมื่อเราไม่รู้ว่าคนร้ายตัวจริงคือใคร และทุกคนที่อยู่รอบตัวเคียวโกะก็ดูจะเป็นไปได้ทั้งหมด แต่แม่คุณก็ไม่ระวังตัวเอาซะเลย 😅
สิ่งที่เราว้าวมากๆคือการทำคดีที่ดูไม่มีอะไรให้มันมีอะไรขึ้นมาได้ แบบไม่ได้เวอร์วังจนถึงขั้นพยายามยัดเยียด อ่านแล้วรู้สึกว่ามีความสมเหตุสมผล ดูมีความเป็นไปได้แบบไม่ใช้ความบังเอิญจนมากเกินงาม โดยเฉพาะไอ้เจ้า "สารลับ" ในชื่อเรื่องนี่ ตอนเฉลยมาก็รู้สึกว่าเป็นมุกคลาสสิกที่เอามาเล่นได้แบบเนียนๆอยู่ ไม่รู้สึกว่าซ้ำหรือน่าเบื่อเลย โดยรวมคือผูกเรื่องได้ดีเลยล่ะ ยิ่งมีตัวละครหลักเป็นเหล่าคอมปาเนียนด้วยแล้ว เหตุการณ์ต่างๆในเรื่องยิ่งดูไปกันได้เข้าไปอีก ความสังคมผู้หญิงติดเม้าอะนะ 555555
แต่จะว่าไป ตัวละครเคียวโกะเนี่ยแอบเป็นตัวละครที่น่าขัดใจเหมือนกัน คือไอ้ความหวังดีกับเพื่อนที่ตายไปแล้วก็เรื่องหนึ่งนะ แต่ด้วยความที่อยากจะพลิกชะตาชีวิตตัวเอง อยากจะตกถังข้าวสารเสียเหลือเกิน บางครั้งมันเลยทำให้ตัวละครทำอะไรที่ดูงี่เง่าไปบ้าง ยอมแม้กระทั่งฝืนทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้เป็น อ่านแล้วก็สะท้อนใจว่าคนเรานี่ก็สามารถทำอะไรได้มากมายเหลือเกินเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ตนปรารถนา แล้วมันก็น่าตั้งคำถามต่อไปว่าความรักที่เกิดจากการเสแสร้งแต่แรกนี้มันจะยั่งยืนได้จริงหรือเปล่า
สิ่งหนึ่งที่ต้องยอมรับเลยคือในโลกของทุนนิยมที่ทุกอย่างถูกขับเคลื่อนด้วยเงิน การมีเงินก็ไม่ต่างกับมีอำนาจที่ชี้ถูกชี้ผิดได้ และตรงจุดนี้เองที่เรามองว่าเคียวโกะกับคนร้ายต่างก็ตกอยู่ในหลุมแบบเดียวกัน หลุมที่เรียกว่า "ความโลภ" ตัวละครทั้งสองตัวนี้ต่างก็เชื่อมั่นว่าเงินคือคำตอบของทุกสิ่ง ก็ไม่ผิดที่พวกเขาจะคิดว่าการมีเงินจะทำให้ชีวิตดีขึ้น แต่คดีที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ก็ได้สอนบทเรียนให้กับคนที่คิดเช่นนั้น ว่าแท้จริงแล้วเงินก็อาจจะไม่ใช่ทุกอย่าง
การมีเงินไม่ได้การันตีว่าชีวิตจะมีความสุข การมีเงินไม่ได้การันตีว่าคุณจะพบเจอแต่เรื่องราวดีๆ และบางครั้งการมีเงินก็ไม่ได้ทำให้คุณหลีกหนีผลลัพธ์ของสิ่งที่ตัวเองทำได้ตลอดไป
ถึงแม้หนังสือเล่มนี้จะไม่ใช่ผลงานเล่มสุดท้ายของอาจารย์ แต่ก็อัดแน่นไปด้วยเอกลักษณ์ในการเล่าเรื่องตามแบบฉบับของเคโงะในทุกอณู ทั้งการผูกปมให้ทุกตัวละครดูมีลับลมคมในไปหมด การวางเหยื่อหลอกล่อให้เรารู้สึกกระหายอยากรู้ความจริง จนต้องพลิกเปิดหน้าต่อไปเรื่อยๆ และการสอดแทรกแง่คิดที่สะท้อนสังคมและจิตใจอันซับซ้อนของมนุษย์ได้อย่างแยบคาย อ่านแล้วก็รู้สึกเสียดาย เสียดายที่นักเขียนมากฝีมือแบบนี้จากโลกนี้ไปเร็วเหลือเกิน 🥲
ขอให้อาจารย์ไปสู่ภพภูมิที่ดีนะคะ 🕊️
ส่วนใครยังไม่มีเล่มนี้ ไปจิ้มกันได้เลย: https://s.shopee.co.th/7faZCmEeia
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
