คนไม่มีพรสวรรค์ แต่มีพรแสวง
ตอนเด็กผมเห็นนักเรียนกลุ่มหนึ่งได้ ‘พาส’ ชั้น เช่น เรียนชั้น ป. 4 ข้ามไป ป. 6 เลย
ผู้ใหญ่ว่าเด็กพวกนี้หัวดี หรือมีพรสวรรค์ (gifted)
ตอนนั้นก็ยังงง ๆ กับคำว่า พรสวรรค์ ว่าครอบคลุมแค่ไหน
โตขึ้นมาหน่อย เห็นบางโรงเรียนมีห้องคิง สอบเข้าแพทยศาสตร์ยกชั้น จึงรู้ว่าเรายังห่างไกล สมองคนละเกรดกัน!
ผมเป็นพวกที่น่าจะเข้าข่าย inferiority complex คือคนที่มักคิดว่าตนเองอ่อนด้อยกว่าคนอื่น สอบได้ที่ 1 ก็ยังรู้สึกว่าตนเองยังไม่รู้อะไร คงเพราะตอนเด็กเรียนแบบท่องจำมากกว่าเข้าใจจริง ๆ
ผมเรียนแบบไม่ข้ามชั้น ไปทีละขั้น ค่อนข้างช้า มาวิเคราะห์ภายหลังว่า น่าจะเพราะขบคิดแต่ละเรื่องนานกว่า
ผมใช้ชีวิตโดยเชื่อว่าตนเองไม่มีพรสวรรค์ แล้วอาศัยการฝึกฝน ทำงานหนักจนไปถึงขั้นดี
ตัวอย่างชัดที่สุดก็คือการเขียนหนังสือ
วันแรกที่ผมเริ่มเขียนนั้น เขียนอะไรไม่ออก ตันไปหมด ทั้งที่มีไอเดียมากมาย
ผมฝึกเขียนไปทีละขั้น ไม่สนใจเรื่องพรสวรรค์อะไร มันคงมีแหละ แต่ไม่ใช่เรา ก็ฝึก ๆ ๆ จนเข้าที่
ผมเชื่อว่าต่อให้เกิดมาพร้อมพรสวรรค์ ก็ต้องฝึกฝน ต้องขยัน
ผมไม่สนับสนุนใครเลิกเดินตามฝันหรือสิ่งที่อยากทำ โดยให้เหตุผลว่า “เราไม่มีหัวทางนี้”
ไม่มีหัวทางนี้ ก็ฝึกได้
อย่างที่ปรมาจารย์โฆษณา ลีโอ เบอร์เน็ตต์ บอก “ถ้าตั้งเป้าที่ดวงดาว คุณอาจไปไม่ถึง แต่สองมือก็ไม่ได้มีแต่โคลน”
จาก กอดหนาม
51 บทความกำลังใจ ราคาเพียง 260 บาท = บทความละ 5 บาท (ไม่คิดค่าส่ง)
หนังสือหมดเมื่อไร จะไม่ตีพิมพ์ใหม่แล้ว
Shopee เดี่ยว https://s.shopee.co.th/qUBWxp70F
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
