•
17 ต.ค. เวลา 05:19

สักคนดีไหม

ฉันใช้เวลานานเหลือเกินในการมอบความอบอุ่นให้ผู้คน นานจนวันหนึ่งจึงรู้ว่า ตัวฉันเองกลับกลายเป็นสถานที่ที่หนาวเหน็บที่สุด
ฉันเป็นกำแพงให้คนอื่นพิง เป็นอ้อมแขนที่โอบรับความเจ็บปวดของใครต่อใคร โดยไม่เคยถามว่าพวกเขาสมควรได้รับมันหรือไม่ และบางทีฉันอาจทำได้ดีเกินไป จนทุกคนลืมไปว่ากำแพงเองก็มีวันที่แตกร้าว
ภายใต้รอยยิ้มและความเข้มแข็ง มีหัวใจดวงหนึ่งกำลังพังทลายอย่างเงียบงัน ฉันมีเรื่องราวมากมายที่ไม่เคยเล่า ไม่ใช่เพราะไม่มีใครให้ฟัง แต่เพราะไม่รู้จะอธิบายความเหนื่อยล้าที่ซ่อนอยู่ข้างในอย่างไร
บางครั้ง สิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่คำปลอบโยน แต่อยากให้ใครสักคนมองผ่านกำแพงนั้นเข้ามา มองเห็นฉันในวันที่อ่อนแอ และบอกให้รู้ว่า ฉันไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งอยู่ตลอดเวลาก็ได้
โฆษณา