ก่อนเดินทางไปสนามบินนานาชาตินครย่างกุ้ง เพื่อเดินทางกลับประเทศไทย
ท่านเจ้าภาพพาผมไปรับประทานอาหารที่ร้านแห่งหนึ่ง เป็นอาหารมื้อส่งท้ายก่อนอำลาพม่า
ซึ่งทำให้ผมรู้สึกว่า การเดินทางครั้งนี้ยังมีสิ่งน่าจดจำมอบให้จนถึงช่วงสุดท้าย
อาหารอร่อยมากครับ รับประทานไปก็มีความสุขไป
สิ่งที่สะดุดตาผมเป็นพิเศษ คืออาหารน้ำสีขาวนวลในชามใบใหญ่
มองเผิน ๆ คล้ายน้ำแกงสีอ่อน มีช้อนวางไว้สำหรับตักรับประทาน
หน้าตาเรียบง่าย ไม่มีเครื่องประดับชามให้หรูหรา
แต่ชวนให้สงสัยว่า น้ำในจานนี้คืออะไร
ชื่อที่ผมได้ยินคือ “น้ำดอกฝิ่น” ซึ่งน่าจะหมายถึง “ซุปเมล็ดฝิ่น”
ภาษาอังกฤษอ่านว่า “ป๊อปปี ซีด ซุป”
วัตถุดิบสำคัญตามชื่ออาหารคือเมล็ดฝิ่นที่ใช้ประกอบอาหาร
ส่วนเครื่องปรุงอื่น ๆ ของร้านนี้ ผมยังไม่ได้สอบถามรายละเอียด
จากข้อมูลที่ค้นพบ มีร้านในย่างกุ้งนำเสนอซุปชนิดนี้เป็นอาหารพื้นเมืองไทใหญ่ หรือชาวฉาน
เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของความหลากหลายบนโต๊ะอาหารในพม่า ที่ยังมีเรื่องราวให้ผู้มาเยือนได้เรียนรู้ผ่านอาหารแต่ละจาน
มื้อนี้จึงมีความหมายมากกว่าความอิ่ม
เพราะระหว่างรับประทาน ผมได้รู้จักชื่ออาหารที่ไม่คุ้นเคย และได้เก็บความทรงจำดี ๆ จากน้ำใจของผู้พามาเลี้ยง
ก่อนออกเดินทางไปสนามบิน ผมรู้สึกขอบคุณเจ้าภาพ อาหารอร่อยทำให้มื้อนั้นน่าจดจำ
แต่น้ำใจของคนที่พามา
ทำให้ความทรงจำนั้นอบอุ่นยิ่งขึ้นครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
