•
20 ต.ค. เวลา 11:31 • หนังสือ

ถึงท่านหนู ผู้ได้รับความไว้วางใจจากฝูงหนู

วันที่ท่านขึ้นยืนบนคันนาแล้วประกาศว่า “จะไม่ทิ้งข้าวสักต้นไว้ข้างหลัง” พวกเราต่างไหวเอนด้วยความหวัง
ภายหลังจึงเข้าใจว่า ท่านหมายถึงจะกินให้ทั่วถึง
ท่านตั้งคณะทำงานดูแลราก โดยมอบหมายให้หนูที่กัดรากเก่งที่สุดเป็นประธาน ตั้งกรรมการรักษายุ้งฉางจากหนูที่รู้ช่องลอดทุกช่อง ส่วนหนูเฝ้าคันนามีหน้าที่แจ้งข่าวทันที หากต้นข้าวต้นใดส่งเสียงดังเกินกว่าที่ท่านจะนอนหลับได้
ทุกอย่างเป็นระเบียบดีเหลือเกิน
แม้แต่ความอดอยากของพวกเรา ก็ยังต้องรอเข้าที่ประชุม
เมื่อรวงข้าวเริ่มหาย ท่านบอกว่าเป็นการปรับโครงสร้างทุ่งนา เมื่อรากถูกแทะจนยืนไม่ไหว ท่านบอกว่าต้นข้าวต้องรู้จักปรับตัว ครั้นพวกเราถามถึงเมล็ดพันธุ์สำหรับฤดูหน้า ท่านก็ชี้ไปที่ท้องของฝูงหนู แล้วประกาศว่าความอุดมสมบูรณ์ยังอยู่ครบ
เพียงแต่ย้ายที่เก็บเท่านั้นเอง
บางต้นพยายามทักท้วง ท่านกล่าวหาว่ามันเอนเอียง
เรื่องนี้พวกเรายอมรับ ต้นข้าวย่อมเอนตามลม แต่ท่านกับพวกกลับเอนตามยุ้งที่ยังมีข้าวเหลือ และเรียกการย้ายฝั่งนั้นว่าอุดมการณ์
ข้าพเจ้าเฝ้ามองฝูงของท่านแบ่งแปลงนาเป็นเขตอิทธิพล ทะเลาะกันเรื่องสิทธิ์ดูแลรวงข้าว ก่อนคืนดีกันได้อย่างรวดเร็วเมื่อถึงเวลาแบ่งกิน
บางตัวเคยสาบานว่าจะไม่ร่วมโพรงกันเด็ดขาด
เดี๋ยวนี้นอนเบียดกันจนหางพัน และอธิบายว่าจำเป็นต้องเสียสละเพื่อความสงบของท้องนา
ท่านคงพอใจที่ระยะหลังไม่มีเสียงคัดค้าน
ต้นที่เคยพูดถูกกัดจนล้ม ต้นที่ยังยืนเหลือแรงเพียงประคองรวงสุดท้าย ส่วนต้นอ่อนรุ่นใหม่ไม่ขึ้นมาอีกแล้ว เพราะเมล็ดพันธุ์ถูกกินหมดตั้งแต่คืนที่ท่านจัดงานฉลองอนาคต
ท่านเรียกความเงียบนี้ว่าความปรองดอง
ข้าพเจ้าเรียกชื่อเพื่อนทีละต้น และไม่มีใครตอบ
วันนี้นาข้าวว่างเปล่าเสียจนท่านมองเห็นผลงานของตัวเองได้ไกลสุดสายตา ไม่มีรวงบัง ไม่มีใบขวาง มีเพียงดินแตกระแหงกับฝูงหนูอ้วนพีที่เริ่มหิวอีกแล้ว
ท่านสั่งให้พวกเราออกรวง
ครั้งนี้ไม่มีใครทำตาม
ท่านจะตั้งกรรมการสอบสวนดิน จะลงโทษฝน หรือจะประกาศให้ความแห้งแล้งเป็นข่าวเท็จก็เชิญเถิด เมล็ดข้าวไม่งอกขึ้นจากคำแถลง และรากที่ตายแล้วไม่รับฟังนโยบาย
ข้าพเจ้าเห็นฝูงของท่านเริ่มมองท้องกันเอง
จากนั้นก็มีข้อกล่าวหาว่าบางตัวกักตุนมากเกินไป บางตัวแบ่งไม่เป็นธรรม บางตัวไม่จงรักภักดีต่อโพรง เสียงที่เคยพร้อมใจกันรับรองท่านเริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงขู่
ไม่นาน ฟันที่เคยใช้กัดข้าวก็หันเข้าหากัน
เมื่อกินจนไม่เหลืออนาคต ความโลภก็ต้องกินพวกเดียวกันเป็นมื้อสุดท้าย
ข้าพเจ้าคงอยู่ไม่ทันเห็นว่าหนูตัวใดชนะ แต่พอจะนึกภาพออกว่าผู้ชนะจะยืนอยู่กลางทุ่ง ถือสิทธิ์ครอบครองทุกโพรง ทุกคันนา และซากของพวกพ้องทั้งหมด
แล้วอดตายตามกันไป
ท่านอาจได้เป็นใหญ่เหนือทุกสิ่งในที่สุด
น่าเสียดายที่ถึงวันนั้น ทุกสิ่งจะไม่เหลืออะไรให้กิน
จาก
ต้นข้าวต้นสุดท้าย
ในทุ่งที่ท่านประกาศว่าจะดูแลตลอดไป
#จดหมายจากท้องนา #วรรณกรรมการเมือง #อำนาจและความโลภ #ร้อยแก้ว
โฆษณา