ตอนที่ 6: เสื้อผ้าสไตล์ญี่ปุ่น และคุณลุงเทนโจผู้ใจดี
หลังจากใช้ชีวิตเรียบง่ายไปกับการเรียนและการปั่นจักรยานสำรวจเมืองอยู่ไม่นาน วันสำคัญที่ฉันรอคอยก็มาถึง
ในเย็นของสุดสัปดาห์วันหนึ่ง เซนเซเดินเข้ามาเรียกฉันไปพบและแจ้งข่าวดีว่า “วันพรุ่งนี้ จะพาไปสัมภาษณ์งานร้านอาหารนะ” สถานที่แห่งนั้นคือร้านทงคัตสึซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนมากนัก สิ่งที่ทำให้ฉันอุ่นใจขึ้นมาเปราะหนึ่งคือที่ร้านมีรุ่นพี่คนไทยทำงานอยู่ก่อนแล้ว แต่เธอเรียนใกล้จะจบและกำลังจะย้ายออกในอีกประมาณ 3 เดือนข้างหน้า ช่วงเวลานับจากนี้จึงเป็นโอกาสสำคัญที่ฉันจะต้องเข้าไปเรียนรู้งานทั้งหมดจากเธอให้เร็วที่สุดก่อนที่เธอจะเดินทางกลับ
ในวันสัมภาษณ์งาน ด้วยข้อจำกัดทางภาษา ฉันจึงไม่ได้พูดอะไรมากมายนัก ทำเพียงแค่กล่าวแนะนำตัวอย่างสุภาพ แจ้งวันเวลาที่พร้อมจะเริ่มงาน รวมถึงกะเวลาเข้างานที่ชัดเจน
หลังจากพูดคุยกันเสร็จ ฉันก็ได้รับชุดพนักงานกลับมาด้วย มันเป็นชุดยูนิฟอร์มสไตล์ญี่ปุ่นโทนสีน้ำตาลเทา มาพร้อมผ้ากันเปื้อนและผ้าโพกผมสีน้ำตาลเข้าชุดกัน ก่อนกลับ คุณลุงผู้จัดการร้านหรือที่คนญี่ปุ่นเรียกกันว่า ‘เทนโจ’ ได้ชี้แจงกฎระเบียบในการทำงานที่เคร่งครัดให้ฟังว่า ห้ามสวมใส่เครื่องประดับทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นแหวนหรือต่างหู เพราะเกรงว่าอาจจะหลุดรอดและตกลงไปในอาหารได้ ต้องเก็บรวบผมให้เรียบร้อย และห้ามทาเล็บโดยเด็ดขาด ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันเข้าใจดีและพร้อมปฏิบัติตามอย่างเต็มใจ
วินาทีแรกที่ได้สบตากับเทนโจ ฉันพบว่าเขาเป็นคุณลุงคนหนึ่งที่อายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับคุณพ่อของฉัน รูปร่างไม่สูงมากนัก ไม่อ้วนและไม่ผอมจนเกินไป สวมแว่นสายตา มีเส้นผมหยักศก และใช้ชีวิตดูแลร้านร่วมกับภรรยาที่มีอายุไล่เลี่ยกัน ทั้งคู่มีใบหน้าที่ใจดีและมักส่งรอยยิ้มต้อนรับอย่างอบอุ่นเสมอ
ฉันอยากให้ทุกคนจดจำผู้ชายคนนี้เอาไว้ให้ดี... เพราะเขาคือคนที่จะทำให้ชีวิตของฉันอบอุ่นขึ้นมา ท่ามกลางเมืองที่แสนเงียบเหงาแห่งนี้
นอกจากสองสามีภรรยาเจ้าของร้านแล้ว ในครัวยังมีคุณลุงพ่อครัวอีกคนหนึ่ง แม้เขาจะเป็นคนพูดน้อยแต่ก็แผ่รังสีความใจดีออกมาอยู่เสมอ ส่วนพนักงานพาร์ทไทม์คนญี่ปุ่นอีกคนหนึ่งนั้น ฉันไม่ค่อยมีโอกาสได้เจอหน้ากันเท่าไหร่นัก เนื่องจากเธอเข้ากะทำงานในช่วงเช้า ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่ฉันต้องนั่งเรียนหนังสือ แต่เราก็ยังมีโอกาสได้พบและร่วมงานกันบ้างในช่วงเทศกาลที่มีลูกค้าหนาแน่น หรือในวันหยุดที่พวกเราต้องมาช่วยงานพร้อมๆ กัน
ในที่สุด ฉันก็ได้วันเริ่มต้นทำงานจริงมาเป็นวันจันทร์ที่จะถึงนี้
ตารางเวลาของฉันคือการเข้างานตั้งแต่บ่ายสามโมงครึ่ง ไปจนถึงสองทุ่มครึ่ง โดยมีวันหยุดสัปดาห์ละ 2 วัน เพื่อควบคุมชั่วโมงการทำงานไม่ให้เกิน 28 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ตามกฎหมายของประเทศญี่ปุ่น
การเดินทางบทใหม่ในร้านทงคัตสึกำลังจะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่กี่อึดใจ...
(โปรดติดตามตอนต่อไป...)
WCTOTOMA
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
