ถึงดอกกุหลาบริมระเบียง
วันนี้ผมบินได้แล้วนะ
ประโยคนี้ผมซ้อมไว้ตั้งแต่ยังเป็นหนอนตัวเล็ก ๆ บนต้นไม้ข้างบ้าน ตอนนั้นระเบียงของเธออยู่สูงเหลือเกิน ผมทำได้เพียงเกาะอยู่บนใบไม้ แล้วเงยหน้ามองเธอรับแดดทุกเช้า
ผมจำได้ว่าเธออยู่ในกระถางสีขาว ใกล้ราวระเบียง เวลาใครเปิดประตูออกมารดน้ำ หยดน้ำจะเกาะบนกลีบของเธออยู่นาน ผมชอบมองจนแสงแดดค่อย ๆ ทำให้มันหายไป
เธอคงไม่เคยสังเกตเห็นผม
ไม่เป็นไร ผมคิดไว้แล้วว่าเมื่อมีปีก ผมจะบินขึ้นไปใกล้ ๆ แนะนำตัว แล้วถามว่า วิวจากตรงนั้นสวยอย่างที่ผมคิดไหม
ระหว่างรอ ผมมีเรื่องอยากเล่าให้เธอฟังเพิ่มขึ้นทุกวัน
เรื่องใบไม้ที่ผมอาศัย เรื่องฝนเมื่อคืน และเรื่องที่ผมมองเห็นเธอก่อนสิ่งอื่นเสมอเมื่อตื่นขึ้นมา
ผมเก็บทุกเรื่องไว้ บอกตัวเองว่ายังมีเวลา
ก่อนเข้าเป็นดักแด้ ผมมองไปทางระเบียงอีกครั้ง เธอยังอยู่ตรงนั้น กลีบไหวเบา ๆ ผมจึงจากภาพนั้นมาอย่างสบายใจ รอวันที่จะได้กลับไปหาในรูปร่างใหม่
แล้ววันนั้นก็มาถึง
ผมค่อย ๆ กางปีก รอจนพร้อม ก่อนบินขึ้นไปยังระเบียงที่มองมาตลอด
แต่มีกระถางใบอื่นวางอยู่แทนเธอ
ผมบินวนหนึ่งรอบ เผื่อจำมุมผิด แล้วเกาะราวระเบียงอยู่พักใหญ่ ตรงพื้นยังมีรอยวงกลมจาง ๆ ของกระถางสีขาว
ผมเผลอคิดไปว่าเธอจะอยู่ตรงนั้นไปอีกนาน
นานพอให้ผมพร้อม นานพอให้ผมกล้าทัก นานพอที่เรื่องทุกเรื่องซึ่งเก็บไว้จะมีคนฟัง
ทั้งที่เธอไม่เคยรับปากว่าจะรอเลย
ผมไม่รู้ว่าเธอถูกย้ายไปอยู่ที่ไหน หรือดอกที่ผมเฝ้ามองยังอยู่หรือเปล่า จึงฝากจดหมายไว้ตรงนี้ เผื่อใครสักคนรู้ทางไปหาเธอ
วิวจากระเบียงสวยจริง ๆ นะ มองเห็นยอดไม้ไกลกว่าที่ผมเคยเห็น และมีลมเย็นพัดผ่านอยู่เรื่อย ๆ
ผมอยากหันไปบอกเธอเรื่องนี้เหลือเกิน
หากจดหมายไปถึง ขอให้เธอรู้ว่า ครั้งหนึ่งมีกุหลาบริมระเบียงทำให้หนอนตัวเล็ก ๆ เฝ้ารอวันที่จะมีปีกด้วยความยินดี
วันนี้ผมมีปีกแล้ว
และยังอยากรู้จักเธออยู่เหมือนเดิม
จาก
ผีเสื้อที่เตรียมคำทักทายมาช้าไป
#จดหมายจากผีเสื้อถึงดอกกุหลาบ #คำที่ยังไม่ได้บอก #ความคิดถึง #ร้อยแก้ว #จดหมายถึงเธอ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
