ถึงพี่หมี ผู้กำลังเตรียมตัวนอนอีกแล้ว
ผมเห็นพี่กินมาตั้งแต่เช้า พอถามว่าทำอะไร พี่บอกว่าเตรียมจำศีล
ช่างเป็นคำตอบที่สง่างามเหลือเกินครับ กินแล้วนอน แต่ฟังดูเหมือนกำลังปฏิบัติภารกิจสำคัญของป่า
ส่วนผมบินออกจากรังตั้งแต่เช้า กลับมาพร้อมน้ำหวาน แล้วก็ออกไปใหม่ ชีวิตมีทั้งขาไปและขากลับ แต่ไม่ค่อยมีขาไหนได้เหยียดพักสบาย ๆ
ชื่อผมยังมีคำว่า “งาน” ติดมาด้วย เหมือนระบบนิเวศกลัวผมลืมหน้าที่
เมื่อวานผมลองเกาะดอกไม้เฉย ๆ ตั้งใจจะชมวิวสักหน่อย เพื่อนบินมาถามทันทีว่า
“ตรงนี้มีน้ำหวานเยอะเหรอ”
เปล่า ผมแค่อยากดูดอกไม้โดยไม่ต้องประเมินผลผลิตบ้าง
ยิ่งเห็นพี่หาว ผมยิ่งรู้สึกว่าควรมีการประชุมเรื่องนี้อย่างจริงจัง
ผมขอเรียกร้องต่อระบบนิเวศให้ผึ้งงานมีวันจำศีลบ้าง
ไม่ต้องนานเท่าพี่ก็ได้ครับ เอาแค่วันหยุดที่ตื่นมาแล้วไม่ต้องคิดว่าดอกไหนบาน อยากพลิกตัวนอนต่อโดยไม่มีใครชมว่า “ขยันจัง” เพราะคำชมนี้มักตามมาด้วยงานอีกนิดเสมอ
แล้วขอพูดเรื่องน้ำผึ้งด้วย
พี่เรียกมันว่าอาหารสะสมก่อนพัก ส่วนพวกผมเรียกว่าของที่เพิ่งทำเสร็จ
พี่เอาไปกินแล้วนอน พวกผมต้องซ่อมรังแล้วทำใหม่ ผมจึงสงสัยว่า การพักผ่อนของพี่มีพวกผมเป็นผู้สนับสนุนหลักอย่างไม่เป็นทางการหรือเปล่า
ถึงบ่นอย่างนี้ ผมก็ชอบงานของผมนะ ชอบกลิ่นดอกไม้ตอนเช้า ชอบกลับรังแล้วเห็นทุกตัวมีอาหารพอ
แต่บางวันผมก็อยากกลับมาพร้อมเรื่องเล่าสักเรื่อง แทนที่จะมีแต่น้ำหวานเต็มตัว
อยากจำได้ว่าท้องฟ้าวันนี้สีอะไร และดอกไม้ที่แวะไปสวยแค่ไหน
ผมคงต้องเริ่มหัดพัก โดยไม่รอให้ใครอนุมัติว่าผมเหนื่อยพอแล้ว ส่วนพี่ ถ้าจะช่วยกันจริง ๆ คราวหน้าลองปล่อยรังผมไว้บ้างครับ ผมจะได้ไม่ต้องทำงานล่วงเวลาเพื่อให้พี่นอนหลับอิ่ม
ก่อนเข้าถ้ำ ฝากยื่นข้อเรียกร้องของผมด้วยนะ
ผมว่าจะไปเอง แต่มีคนแจ้งว่าทุ่งข้างลำธารดอกไม้บานแล้ว
นี่แหละครับ ปัญหา
จาก
ผึ้งงานที่อยากมีงานอดิเรก
ป.ล. ถ้าพี่อ่านจบแล้วง่วง กรุณาอย่าบอกผม ผมยังทำใจไม่ได้
#จดหมายจากผึ้งงานถึงหมี #ขอวันพักบ้าง #ชีวิตคนทำงาน #วรรณกรรม #จดหมายถึงเธอ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
