ก้าวพ้น "อดีตและอนาคต"
ผ่านมุมมองปรัชญาอัตถิภาวนิยม (Existentialism)
หากมองผ่านเลนส์ของปรัชญาอัตถิภาวนิยม "เมื่อวาน" ก็คืออดีตที่ผ่านพ้นไปแล้ว สถานะของมันเป็นเพียง Facticity หรือ "ก้อนข้อเท็จจริง" ที่จบลงไปแล้ว
ตัวมันเองไม่ได้มีอิทธิพลหรือฤทธิ์เดชอะไรเลย เว้นแต่ว่าเราจะเลือกไปให้ความหมายกับมัน แต่ถึงอย่างนั้น ข้อเท็จจริงก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ การจมอยู่กับสิ่งที่แก้ไขไม่ได้แล้ว จึงไม่อาจสร้างความหมายใหม่ให้ชีวิตได้เลย
ในขณะที่ "พรุ่งนี้" สถานะของมันคือ Possibility หรือ "ความเป็นไปได้" ที่ยังมาไม่ถึง มันยิ่งไร้ตัวตนยิ่งกว่าอดีตเสียอีก แล้วเราจะสูญเสียพลังงานไปกับการมอบความหมายให้แก่สิ่งที่ยังเป็นเพียงอากาศธาตุทำไม?
ดังนั้น "วันนี้" และ "เวลานี้" เท่านั้น ที่เป็น Facticity ที่เรากำลังเผชิญจริง และเป็นสิ่งเดียวที่เรามีอำนาจในการเลือก กำหนด และให้ความหมายกับมันได้อย่างเต็มที่
แม้ว่าการลงมือทำในวันนี้อาจไม่ได้สมหวังไปเสียทั้งหมด แต่จงใช้ชีวิตและทำ “วันนี้” ให้เต็มร้อย เพราะสิ่งที่เราสร้างด้วยมือในวันนี้ จะกลายเป็น Facticity หรือข้อเท็จจริงในอดีตที่เราภาคภูมิใจ และเป็นรากฐานที่ไม่อาจมีใครเปลี่ยนแปลงได้อีกต่อไป
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
