•
เมื่อวาน เวลา 15:49

วันอาทิตย์ที่ 1 พฤศจิกายน 2569

สุขสันต์วันเกิดครับ โรส
วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 47 ปีของ ดร.วริศรา เกษมศรี ผู้ที่ผมและคนใกล้ชิดเรียกกันอย่างคุ้นเคยว่า “โรส”
เมื่อจะเขียนคำอวยพรให้โรสในปีนี้ ผมนึกย้อนกลับไปไกลถึงเดือนเมษายน 2544
วันนั้น หญิงสาววัย 21 ปีคนหนึ่ง เพิ่งเรียนจบปริญญาตรีเกียรตินิยมจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
และเดินเข้ามาสมัครงานที่บริษัทของผม
จากวันนั้นถึงวันนี้ ผ่านมากว่า 25 ปีแล้ว
ลองคิดดูนะครับ คนคนหนึ่งมีเวลาในชีวิตอยู่เท่าไร และการที่เขามอบเวลาถึง 25 ปี มาทำงานร่วมกับเรา เติบโตไปด้วยกันนั้น มีความหมายมากเพียงใด
สำหรับโรส เวลาที่อยู่กับพวกเรานั้นยาวนานเกินครึ่งหนึ่งของชีวิตเธอแล้ว
เมื่อคิดถึงตรงนี้ คำว่า “ขอบใจ” ที่ผมเคยพูด ก็รู้สึกว่ายังเล็กน้อยเหลือเกิน
……………………
งานแรกในชีวิตของโรส เริ่มต้นพร้อมกับการขึ้นเครื่องบินครั้งแรกในชีวิต
เครื่องบินลำนั้นคือ C-130 Hercules เครื่องบินลำเลียงของกองทัพอากาศไทย ซึ่งพาเธอเดินทางไปกับผมถึงกรุงย่างกุ้ง เพื่อพบพลเอกอาวุโส ตาน ฉ่วย ประมุขแห่งรัฐและประธานสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐของพม่าในเวลานั้น ที่บ้านของท่าน
จากหญิงสาวที่เพิ่งออกจากรั้วมหาวิทยาลัย โลกของการทำงานพาเธอไปไกลตั้งแต่ก้าวแรก
งานชิ้นที่สอง โรสนั่งเครื่องบินทหารไปกับผมอีกครั้ง คราวนี้ไปพบสมเด็จอัครมหาเสนาบดี เดโช ฮุน เซน นายกรัฐมนตรีกัมพูชาในขณะนั้น
หลังจากนั้น ยังได้เดินทางไปเข้าเฝ้าสมเด็จพระราชาโอโยแห่งโทโร
เมื่อย้อนนึกถึงการเดินทางเหล่านี้ ผมจำได้ทั้งสถานที่และบุคคลที่เราไปพบ และในความทรงจำเหล่านั้น ก็มีโรสเป็นผู้ร่วมทางอยู่ด้วย
……………………
ทำงานครบสองปี โรสขอลาไปเรียนปริญญาโทเต็มเวลาที่สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ หรือนิด้า
ผมบอกเธอว่า บริษัทจะจ่ายเงินเดือนให้เต็มระหว่างเรียน เพราะการที่คนของเราได้เรียนรู้มากขึ้น ย่อมเป็นสิ่งที่มีค่าสำหรับกิจการของเราเช่นกัน
ผมมีข้อแม้ให้โรสเข้าถือหุ้นในกิจการต่าง ๆ ของบริษัทร่วมกับพนักงานคนอื่น
ผมอยากให้คนที่ช่วยกันทำงาน ได้มีส่วนเป็นเจ้าของสิ่งที่ช่วยกันสร้าง และได้เห็นอนาคตของตัวเองอยู่ในอนาคตของบริษัทด้วย
เมื่อเรียนจบปริญญาโท โรสกลับมาทำงานต่ออีกหกปี ก่อนขอลาไปเรียนปริญญาเอกที่นิด้า สถาบันเดิม
เหตุผลที่เลือกเรียนทั้งปริญญาโทและปริญญาเอกที่นั่นเรียบง่ายมาก เป็นสถาบันของรัฐ และอยู่ใกล้บ้านกับบริษัท
ผมจึงได้เห็นชีวิตของหญิงสาวที่มาสมัครงานเมื่ออายุ 21 ปี ค่อย ๆ เติบโต ผ่านการทำงาน ผ่านการเรียน จนกระทั่งวันหนึ่ง มีคำว่า “ดร.” อยู่หน้าชื่อ
กว่าจะมาถึงวันนั้น ย่อมมีความตั้งใจและความพยายามอยู่มากมาย
โรสควรได้ภูมิใจกับทุกก้าวที่ตัวเองเดินผ่านมา
และผมก็ดีใจที่ได้เห็นก้าวเหล่านั้นครับ
……………………
เมื่อจบปริญญาเอก มีมหาวิทยาลัยของรัฐบาลหลายแห่งติดต่อให้โรสไปเป็นอาจารย์
โรสเลือกอยู่ทำงานกับพวกเราต่อ เธอเข้าใจความตั้งใจของบริษัทที่สนับสนุนให้เรียน ว่าเราอยากให้เธอกลับมาเป็นเจ้าของกิจการร่วมกับเพื่อนร่วมงาน
พวกเรามีโอ๋ ซึ่งจบปริญญาตรีและปริญญาโท คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และทำงานกับผมมานานกว่า 11 ปี
มีตั้ม ซึ่งจบคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง และทำงานกับผมมานานกว่า 21 ปี
มีโบ้ต ซึ่งอยู่ร่วมงานกันมานานกว่า 11 ปีเช่นกัน
เมื่อเขียนชื่อแต่ละคนลงไป ผมจึงเห็นว่า กิจการที่เราช่วยกันดูแลนั้น มีชีวิตและเวลาของคนหลายคนอยู่ในนั้น
แต่ละปีที่ผ่านไป ทุกคนมีอายุเพิ่มขึ้น มีเรื่องราวในชีวิตเพิ่มขึ้น และยังมีวันธรรมดาอีกมากมายที่เราได้ทำงานอยู่ด้วยกัน
วันธรรมดาเหล่านั้น เมื่อรวมกันเข้า ก็กลายเป็นช่วงชีวิตที่ยาวนานและมีค่าเหลือเกิน
……………………
สมัยที่ผมยังมีแรงเดินทาง โรสต้องร่วมทางไปด้วย ทั้งมองโกเลีย ศรีลังกา มาดากัสการ์ อูกานดา จีน ญี่ปุ่น กรีซ มาเลเซีย เวียดนาม ลาว บรูไน และอีกหลายสิบประเทศ
เราไปทำงาน ไปพบผู้คน และได้เห็นโลกกว้างด้วยกัน
วันนี้ เมื่อการเดินทางของผมค่อย ๆ ลดลง ผมกลับนึกถึงคนที่เคยร่วมเดินทางชัดเจนขึ้น
ในระยะทางมากมายเหล่านั้น มีเวลาของโรสอยู่ด้วย
ขอบใจนะโรส สำหรับเวลาทั้งหมดนั้น
……………………
พวกเรามีเรื่องคล้ายกันอยู่เรื่องหนึ่ง ผมมักพูดเล่นว่าเป็น “ข้อเสีย” ที่ทำให้ไปทำงานที่อื่นไม่ค่อยได้
คืออุปการะสัตว์กันเยอะ ทั้งหมาทั้งแมวเต็มบ้าน
ผมนอนกับหมา
โอ๋นอนกับหมา
ตั้มนอนกับหมา
ส่วนโบ้ตก็อยู่กับแมว
บ้านของพวกเราจึงมีอีกหลายชีวิตให้ห่วงใย มีปากท้องให้ดูแล และมีความผูกพันที่คนเลี้ยงสัตว์ด้วยกันย่อมเข้าใจ
เรื่องอาหารก็คล้ายกัน
ผมเป็นวีแกน ส่วนโรสและโอ๋เป็นมังสวิรัติ
เมื่ออยู่ด้วยกันนาน ๆ เราก็ได้รู้จักกันลึกไปกว่าความสามารถในการทำงาน ได้เห็นว่าแต่ละคนใส่ใจอะไร และมีความอ่อนโยนให้แก่ชีวิตรอบตัวอย่างไร
ความเมตตาที่เรามีคล้ายกัน เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นใจที่ได้ทำงานอยู่กับคนกลุ่มนี้
……………………
โรสครับ
ในวันเกิดปีนี้ ผมอยากขอบใจโรสที่ร่วมงานกับผมและทีมงานมาตั้งแต่เดือนเมษายน 2544
ขอบใจสำหรับความตั้งใจในการทำงาน สำหรับการเรียนรู้และพัฒนาตัวเอง และสำหรับการเลือกนำความรู้ความสามารถกลับมาช่วยดูแลกิจการที่พวกเรามีส่วนเป็นเจ้าของร่วมกัน
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เราอาจคุยกันเรื่องงานมากกว่าพูดถึงความรู้สึก
วันนี้ผมจึงอยากเขียนไว้ให้ชัดเจนว่า ผมเห็นคุณค่าของสิ่งที่โรสทำ และเห็นคุณค่าของเวลาที่โรสอยู่ร่วมกับพวกเราเสมอ
คนเราคงย้อนกลับไปเป็นหนุ่มเป็นสาวเหมือนวันแรกที่พบกันไม่ได้ แต่เรายังบอกกันได้ว่า การที่ได้รู้จักและร่วมงานกันนั้น มีความหมายกับชีวิตเรามากเพียงใด
สำหรับผม การได้เห็นโรสเติบโตมาจนถึงวันนี้ เป็นความยินดีอย่างหนึ่งในชีวิต
และการที่วันนี้เรายังได้อวยพรวันเกิดกัน ยังได้ไปทำบุญด้วยกัน ก็เป็นความสุขที่ผมรู้สึกขอบคุณครับ
……………………
ในวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 47 ปีของโรส ผมขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัย และขออัญเชิญพระบารมีสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช โปรดคุ้มครองและประทานพรให้โรสมีความสุข ความเจริญ สุขภาพแข็งแรง และมีจิตใจที่สงบร่มเย็น
ขอให้ความตั้งใจดีที่โรสมอบให้แก่การงาน ผู้คน และชีวิตรอบตัว นำความสุขกลับมาสู่หัวใจของโรสด้วย
ขอให้มีคนที่เข้าใจและหวังดีอยู่ใกล้ ๆ
ในวันที่เหนื่อย ขอให้มีที่พักใจ
ในวันที่มีเรื่องหนัก ขอให้มีคนช่วยแบ่งเบา และในวันที่มีความสุข ขอให้มีคนร่วมยินดีกับโรสอย่างหมดหัวใจ
ขอให้โรสมีเวลาใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองมีความสุข ได้ดูแลตัวเอง ได้พักผ่อน และได้ชื่นชมสิ่งดี ๆ ที่ตัวเองค่อย ๆ สร้างมาตลอดหลายปี
ขอให้วันข้างหน้ามีเช้าที่ตื่นขึ้นมาแล้วสบายใจ มีค่ำคืนที่หลับได้อย่างเป็นสุข และมีวันธรรมดาที่อบอุ่นอยู่เสมอ
……………………
วันนี้ พวกเราจะไปทำบุญถวายสังฆทานที่วัดบวรนิเวศวิหารด้วยกัน
ผมจะตั้งจิตอธิษฐานให้โรสพบแต่สิ่งดีงาม สุขกาย สบายใจ และได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปอีกนาน ๆ
จากหญิงสาววัย 21 ปีในวันนั้น ถึง ดร.วริศรา เกษมศรี ในวัย 47 ปีวันนี้
ขอบใจที่เติบโตมาด้วยกันนะโรส
ในวันเกิดของโรสปีนี้
ผมอยากให้โรสรู้ว่า ตลอดเวลากว่า 25 ปีที่ผ่านมา ชีวิตของโรสได้สร้างสิ่งดี ๆ ไว้ในชีวิตของพวกเรามากมาย
และเมื่อโรสมองย้อนกลับมา ขอให้ได้รู้สึกอบอุ่นใจว่า…
ทุกปีที่อยู่ด้วยกันนั้น มีคนเห็นคุณค่า
ทุกความตั้งใจที่มอบให้ มีคนจดจำ
และการมีโรสอยู่ร่วมทาง เป็นเรื่องที่ผมดีใจเสมอ
สุขสันต์วันเกิดครับโรส
ขอให้โรสมีความสุขมาก ๆ และได้รับความรักความเมตตา เช่นเดียวกับที่โรสมอบให้แก่ชีวิตอื่นมาตลอด.
1
โฆษณา