วงจรอุบาทว์การเมืองไทย
ตั้งแต่การปฏิวัติสยามในปี 2475 ประเทศไทยก็มีการก่อรัฐประหารหลายครั้ง เมื่อกลุ่มผู้ก่อการฯ เข้ามามีอำนาจในการปกครองประเทศก็มักจะยกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับเก่าและมีการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ มีการแก้ไขกฎหมายในบางมาตราเพื่อให้เอื้อต่อการสืบทอดอำนาจของกลุ่มผู้ก่อการฯ นั้น เช่น ม.17 ของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2502, ม.44 ของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2557 เป็นต้น
เมื่อร่างรัฐธรรมนูญฉบับดังกล่าวแล้วเสร็จจึงจัดให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร์และวุฒิสภา เมื่อได้สมาชิกรัฐสภาครบจำนวนจึงเริ่มจัดตั้งรัฐบาล โดยเป็นธรรมเนียมว่าต้องให้โอกาสพรรคการเมืองที่มีจำนวน สส. มากที่สุดจัดตั้งรัฐบาลก่อน มีหัวหน้าพรรคการเมืองนั้นเป็นนายกรัฐมนตรี (ภายหลังเป็นผู้สมัครรับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีเป็นนายกรัฐมนตรี) เมื่อมีการโปรดเกล้าแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีแล้ว จะมีการจัดสรรโควต้าตำแหน่งรัฐมนตรีและรัฐมนตรีช่วยให้แก่พรรคร่วมรัฐบาล และจะมีการเข้าเฝ้าถวายสัตย์ของคณะรัฐมนตรีใหม่
เมื่อเราได้รัฐบาลแล้ว มันก็ต้องมีกลุ่มผู้ประท้วง (กลุ่มผู้ไม่พอใจรัฐบาล) เมื่อการประท้วงรุนแรงมากขึ้นจนเกิดเป็นวิกฤติ รัฐบาลต้องสร้างความชอบธรรมในการปราบปรามกลุ่มผู้ประท้วง นายทหารหลายคนกลัวมีความผิดติดตัวจึงไม่กล้าปราบปรามจราจล นายทหารบางคนก็ไม่กลัวความผิด เมื่อรัฐบาลปราบปรามกลุ่มผู้ประท้วงสำเร็จแล้ว รัฐบาลจึงสามารถบริหารประเทศต่อได้
แต่ถ้าปราบปรามกลุ่มผู้ประท้วงไม่สำเร็จหรือยืดเยื้อ ทางกองทัพก็จะเข้ามายึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาลเก่าเพื่อจัดตั้งรัฐบาลใหม่ (กลุ่มนายทหารก่อรัฐประหาร) มีการยกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับเก่าและร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เป็นวงจรแบบนี้เรื่อยมาตลอด 95 ปี ของระบอบประชาธิปไตยแบบไทย ๆ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
