Blockdit Logo (Mobile)
Good Place, Great Work
•
5 พ.ย. เวลา 11:21 • ปรัชญา

>>ลื่นไหลไปยังจุดที่พอดี<<

FLOW — WHEN CHALLENGE MEETS SKILL
เพราะจุดที่พอดี ไม่ใช่จุดที่ง่าย
> บางวันทำงานแปดชั่วโมงแล้วหมดแรง แต่บางวันทำงานหนักพอกัน กลับรู้สึกอิ่มเอมกับสิ่งที่ทำ ความแตกต่างอาจไม่ได้อยู่ที่จำนวนชั่วโมง แต่อยู่ที่ความท้าทายของงานพอดีกับความสามารถของเราหรือไม่
> วันหนึ่งทำงานครบแปดชั่วโมง แต่กลับบ้านด้วยความรู้สึกว่างเปล่า อีกวันหนึ่งจดจ่อกับงานจนลืมเวลา เหนื่อยไม่ต่างกัน แต่กลับพอใจและอยากทำต่อ
มิฮาย ชิกเซนมิฮาย ศึกษาประสบการณ์ของผู้คนในชีวิตประจำวัน และพบว่าในการศึกษานั้น ผู้เข้าร่วมรายงานประสบการณ์ Flow ระหว่างทำงานบ่อยกว่าระหว่างพักผ่อน ทั้งที่หลายคนบอกว่าอยากพักมากกว่า ปรากฏการณ์นี้เรียกว่า Paradox of Work
> ทฤษฎี Flow ให้ความสำคัญกับระดับความท้าทายของกิจกรรมและทักษะของผู้ทำ เมื่อสองสิ่งนี้ไม่สมดุลกัน ประสบการณ์ที่เกิดขึ้นก็เปลี่ยนไป
งานยากเกินไปอาจทำให้กังวล งานง่ายเกินไปอาจทำให้เบื่อ ส่วนงานที่ท้าทายและใช้ทักษะอย่างเต็มที่อาจเปิดทางให้เกิด Flow
> งานที่ยากเกินความสามารถในขณะนั้นอาจทำให้กลัวผิดพลาด รู้สึกตามไม่ทัน และเสียพลังไปกับความกังวล
ปัญหาอาจไม่ใช่การขาดความพยายาม แต่เป็นช่องว่างระหว่างสิ่งที่งานต้องการกับทักษะที่เรามีอยู่
> คนที่มีทักษะสูงอาจรู้สึกเบื่อเมื่อได้รับแต่งานง่าย ๆ ซ้ำเดิม ไม่ต้องคิด ไม่ต้องเรียนรู้อะไรเพิ่ม
เขาอาจยังทำงานได้ดีและทำเสร็จตรงเวลา แต่ความสามารถที่มีไม่ได้ถูกนำมาใช้อย่างเต็มที่
> บางกิจกรรมไม่ได้ยากจนกังวล และไม่ได้เรียกร้องทักษะมากพอให้รู้สึกมีส่วนร่วม เราเพียงทำไปตามหน้าที่
ความเฉยชาอาจไม่แสดงออกเป็นความทุกข์รุนแรง แต่ก็ไม่ได้สร้างความรู้สึกผูกพันกับสิ่งที่ทำ
> นักปีนเขารู้ว่าเท้าเหยียบมั่นหรือไม่ นักดนตรีได้ยินทันทีว่าเล่นผิดโน้ต เกมจำนวนมากมีเป้าหมายและผลตอบกลับให้เห็นตลอดเวลา
แต่งานในสำนักงานบางแห่งเริ่มจากคำสั่งว่า "ช่วยดูเรื่องนี้หน่อย" แล้วต้องรอจนถึงวันประเมินผลจึงรู้ว่าทำได้ดีหรือไม่ ระหว่างนั้นก็มีการประชุมและข้อความแจ้งเตือนแทรกไม่หยุด
พลังงานจึงหมดไปกับการเดาความต้องการ รอคำตอบ และเริ่มตั้งสมาธิใหม่ซ้ำ ๆ ..........
.......... Flow มีโอกาสเกิดขึ้นเมื่อความท้าทายและทักษะอยู่ในระดับสูงและสมดุลกัน เราจดจ่อกับสิ่งที่ทำ รับรู้เวลาต่างไปจากปกติ และทำงานแต่ละขั้นอย่างต่อเนื่องความพอดีนี้วัดกับความสามารถของแต่ละคน เด็กที่กำลังหัดเปลี่ยนคอร์ดกีตาร์อาจจดจ่อได้ไม่ต่างจากนักดนตรีอาชีพที่กำลังซ้อมเพลงยาก
Flow ไม่ได้สงวนไว้ให้คนเก่งที่สุด
> นักปีนเขารู้ว่าเท้าเหยียบมั่นหรือไม่ นักดนตรีได้ยินทันทีว่าเล่นผิดโน้ต เกมจำนวนมากมีเป้าหมายและผลตอบกลับให้เห็นตลอดเวลา
แต่งานในสำนักงานบางแห่งเริ่มจากคำสั่งว่า "ช่วยดูเรื่องนี้หน่อย" แล้วต้องรอจนถึงวันประเมินผลจึงรู้ว่าทำได้ดีหรือไม่ ระหว่างนั้นก็มีการประชุมและข้อความแจ้งเตือนแทรกไม่หยุด
พลังงานจึงหมดไปกับการเดาความต้องการ รอคำตอบ และเริ่มตั้งสมาธิใหม่ซ้ำ ๆ
> งานวิจัยเรื่องภาวะหมดไฟชี้ว่าปัจจัยสำคัญหลายอย่างเกี่ยวข้องกับสภาพการทำงาน เช่น ภาระงานมากเกินไป การไม่มีอำนาจตัดสินใจ ความไม่เป็นธรรม และความขัดแย้งด้านคุณค่า
ถ้าคนต้องทำงานเกินกำลังหรืออยู่ในสภาพแวดล้อมที่เป็นพิษ การบอกให้เขาหา Flow ไม่ได้แก้ต้นเหตุ
องค์กรเองก็ต้องรับผิดชอบต่อวิธีออกแบบงาน เป้าหมาย การให้ข้อมูลย้อนกลับ และโอกาสในการใช้ความสามารถของคนทำงาน
> บางวันเราเหนื่อยแบบอิ่ม ร่างกายล้าแต่พอใจกับสิ่งที่ทำ บางวันเหนื่อยแบบหมด รู้สึกว่างเปล่าทั้งที่ทำงานครบทุกอย่าง
เป้าหมายไม่จำเป็นต้องเป็นการเข้า Flow ทุกวัน เพราะไม่ใช่ทุกงานจะเปิดโอกาสให้เราเลือกหรือปรับความท้าทายได้ตามใจ
แต่ถ้าใครสักคนมาทำงานครบแปดชั่วโมงทุกวัน เราอาจต้องถามมากกว่าว่าเขาทำงานเสร็จหรือยัง
แล้วแปดชั่วโมงนั้น ใช้ความสามารถของเขาไปแค่ไหน?
โฆษณา