ผมขอเสนอแนวคิด 7 ข้อที่นำไปใช้ได้จริงครับ
1. แยกให้ออกว่าอะไรควบคุมได้ อะไรควบคุมไม่ได้
ชีวิตมีเรื่องอยู่ 2 ประเภท
สิ่งที่ควบคุมได้ เช่น ความคิด คำพูด การกระทำ และการตัดสินใจของเรา
สิ่งที่ควบคุมไม่ได้ เช่น ความคิดของคนอื่น อดีต สภาพอากาศ และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว
หลักคิด: อย่าเสียพลังไปกับสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ แต่จงใช้พลังกับสิ่งที่เราทำได้
2. เปลี่ยนจากคำว่า ทำไมต้องเป็นเรา เป็นเราจะทำอย่างไรดี
เมื่อเกิดปัญหา อย่าถามตัวเองซ้ำ ๆ ว่า
ทำไมเขาทำกับเราแบบนี้
ทำไมชีวิตถึงไม่เป็นอย่างที่คิด
ทำไมเรื่องนี้ถึงเกิดขึ้น
ลองเปลี่ยนเป็น
เราเรียนรู้อะไรจากเรื่องนี้ได้บ้าง
เราจะแก้ไขตรงไหนได้บ้าง
ก้าวต่อไปที่ดีที่สุดคืออะไร
3. อย่าแก้ปัญหาตอนอารมณ์กำลังร้อน
เมื่อโกรธ เสียใจ หรือผิดหวัง ให้หยุดก่อน
หยุดพูดชั่วคราว
หายใจลึก ๆ
มองเหตุการณ์ตามความเป็นจริง
แยกความรู้สึกออกจากข้อเท็จจริง
ค่อยตัดสินใจ
บางครั้งการหยุดเพียง 5 นาที ช่วยป้องกันปัญหาที่อาจตามมาอีกหลายปี
4. เข้าใจว่าการปล่อยวางไม่ใช่การยอมแพ้
การปล่อยวางมี 2 แบบ
ปล่อยวางสิ่งที่แก้ไขไม่ได้ เพื่อให้ใจเป็นอิสระ
ไม่ปล่อยมือจากสิ่งที่ยังแก้ไขได้ แต่ลงมือทำโดยไม่ยึดติดกับผลลัพธ์จนเกินไป
ตัวอย่างเช่น เราทำความดีให้คนคนหนึ่ง แต่เขาไม่เห็นคุณค่า
เรายังทำความดีได้ แต่ไม่จำเป็นต้องบังคับให้เขาชื่นชมเรา
5. เปลี่ยนปัญหาให้เป็นบทเรียน
ทุกปัญหามีโอกาสสอนบางอย่างแก่เรา
ปัญหาที่พบมุมมองใหม่ถูกตำหนิฝึกยอมรับและพัฒนาตนเองถูกเข้าใจผิดฝึกสื่อสารให้ชัดเจนสูญเสียบางสิ่งเรียนรู้คุณค่าของสิ่งที่มีผิดหวังฝึกยอมรับความจริงถูกเอาเปรียบเรียนรู้การวางขอบเขตงานไม่สำเร็จปรับวิธีการและเริ่มใหม่
6. ฝึกใช้หลักธรรม 3 ประการ
อนิจจัง: ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงได้
ทุกขัง: การยึดติดทำให้เกิดความทุกข์
อนัตตา: ไม่ใช่ทุกสิ่งจะอยู่ภายใต้อำนาจของเรา
เมื่อเข้าใจธรรมชาติของชีวิต เราจะไม่คาดหวังให้ทุกอย่างเป็นไปตามใจเสมอไป
7. ฝึกถามตัวเองก่อนนอนทุกวัน
ลองใช้คำถาม 3 ข้อ
วันนี้มีเรื่องอะไรที่เราควรแก้ไข?
วันนี้มีเรื่องอะไรที่เราควรปล่อยวาง?
พรุ่งนี้เราจะทำอะไรให้ดีกว่าวันนี้?