10 พ.ย. เวลา 09:55 • ดนตรี เพลง

[รีวิวอัลบั้ม] Yesterday’s Town - LANDOKMAI >>> ดินแดนวันวาน

-อัลบั้มเต็มชุดที่ 2 ของสองสาวคู่หู “อูปิม-แอนท์” ที่ยังคงถ่ายทอดความเคลิ้บเคลิ้มชวนฝันและซักพักก็วกหาทางให้เราสะกิดแผลใจเก่าเข้าจนได้ ภาพถ่ายโพลารอยด์อันเป็นภาพปกอัลบั้มนอกจากจะเป็นการปักป้ายชื่ออัลบั้มให้ได้เห็นกันจะๆแล้ว ยังคงให้ความรู้สึกถึงการ capture อดีตโดยอัตโนมัติ
โทนสีความขุ่นของฟิล์มทำให้เราอดจินตนาการไม่ได้จริงๆว่า ภาพทรงจำในอดีตที่เราเคยยืนอยู่ตรงนั้นมีความคมชัดแจ๋วระดับ 4K แต่ต่อมาพอเรามายืนอยู่ในจุดเวลานี้ ภาพทรงจำเหล่านั้นก็เฟดสีลงจนขุ่นเบลอและจางไปโดยอัตโนมัติ และในที่สุดมันอาจจะเป็นขาวดำเลยก็ได้
-ที่กล่าวมาทั้งหมดเป็นการอารัมภบทไปเรื่อยของผู้เขียนก็จริง แต่นั่นก็คือสิ่งที่ผมนึกขึ้นได้หลังจากฟังอัลบั้มนี้จบไปหลายรอบ ดูเหมือนว่า ในรอบนี้สองสาวเค้าเริ่มโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เป็นพัฒนาการที่น่าสนใจในหลากหลายแง่
-ตั้งแต่มุมมองความรักที่ดราม่าและจริงจังขึ้น ความการ์ตูนน้อยลง มุมมองความปลงและความขบถก็มีมากขึ้น การคราฟท์ผลงานก็เฉพาะตัวขึ้น ไม่ยึดติดกับสไตล์ดรีมป็อปแบบเดิมๆ เริ่มขยายขอบเขตอินดี้ป็อปจนเลยเถิดมาเป็น post-rock เลยก็มี เป็นตัวช่วยเคี่ยวความรู้สึกให้เข้มข้นขึ้น นั่นจึงทำให้อัลบั้มนี้เข้าสู่วิถีสายลึกกว่าเดิม
-สังเกตได้จากซิงเกิ้ลแรก #เดิมเดิม (once) ให้ความรู้สึกไม่ใช่เพลงขายแบบเดียวกับ #เพลงรักเพลงแรก #เกาะลอยฟ้า หรือซิงเกิ้ลอื่นๆ แต่มันคือจิ๊กซอว์ชิ้นส่วนนึงที่รอการต่อภาพบางอย่าง พอได้มาฟังในอัลบั้มนี้ก็พอบอกได้ทันทีว่า นี่คือเพลงที่บอกภาพรวมของอัลบั้มนี้ได้ดีที่สุด เว้าวอนก็ใช่ ท่วงทำนองสุดวินเทจมีลวดลายเปลี่ยวเหงาก็ใช่ การโหยหาอดีตก็ใช่ ถนนของเพลงนี้ก็มุ่งไปสู่ Yesterday’s Town สายตรงเลย
-ถ้าเป็นซิงเกิ้ล Fall in love too easily ดูทรงแล้วเป็นเพลงขายมากกว่า ด้วยท่วงทำนองที่โดดเด้งสดใสน่าเอ็นดูสมภาพจำความบ้อมแบ๊ว LANDOKMAI หน่อย แต่พอเอามารวมในอัลบั้มนี้แทบจะเป็นเพลงที่หลุดออกจากเลนถนนไปยัง Yesterday’s Town มากที่สุด แต่มันก็ทำหน้าที่พาผู้ฟังไปพักผ่อนปิคนิคเจอแสงระหว่างทางแค่แป๊บเดียวก่อนที่เมฆหมอกจะลงมาปกคลุม เพราะนอกนั้นพวกเธอก็พาเราไปสู่ความดราม่า ตัดพ้อ ประชดประชัน แล้วจมลงสู่ความปลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
-เพลงเปิดอัลบั้ม #ถ้อยคำดอกไม้ (lies) เริ่มต้นด้วยความประชดประชันเหน็บแนมคนที่ปากหวานแต่การกระทำกลับสวนทาง แซมด้วยเสียงทรัมเป็ตของ รอย ROYSENBERG ที่ช่วยเพิ่มความ playful เบิกบาน อีกทั้งยังคงเล่นคำ symbolic ประจำวงอย่างคำว่า “ดอกไม้” เป็นการเชื่อมสัญญะที่วงเป็นมาอย่างต่อเนื่องด้วย ถ้าเน้นความเชือดเฉือนถมึงทึงจริงๆก็ต้องยกให้เพลง #ตลก (pathetic) บอสซ่าทำนองโศกที่อื้อหือ…ไม่ตลกเอาเสียเลย ขออนุญาตแซว เหมือนอูปิมเก็บกดอ่ะ คนในเพลงคงน่ารังเกียจจนอยากจะถ่มถุยออกมาเป็นเพลงเลยทีเดียว
-และแล้วเราก็ได้เห็นด้าน aggressive ของ LANDOKMAI กรีดกรายยิ่งกว่าเพลง #เก็บดอกไม้ แถมอัพเลเวลด้วย Rock สุดเจ้มจ้นในเพลงผูกใจเจ็บ #รักอยู่ (linger) ที่ใส่ไฟ screamo ถึงคนที่ทำให้เจ็บช้ำน้ำใจอย่างถึงที่สุด #ใจอยากหนีไปให้ไกล (Nowhere) ตัดพ้อแบบเจื้อยแจ้วสไตล์เจ้าบทเจ้ากลอนที่พอหาร่องแห่งความคลี่คลายได้ในท่อน Outro ประหนึ่งอยู่ในระยะอยากจะตัดอยากจะลืม จงหายไปจากชีวิตเถิด ถึงแม้จะยากในเริ่มแรก แต่ก็ยังดีกว่าทำใจไม่ได้จนไม่สามารถมูฟออนไปได้เลย
#ขอให้ฟ้าอวยพร (Dear friend) อคลูสติคเรียบง่ายประหนึ่งนั่งล้อมวงฮัมเพลงอย่างเป็นกันเอง เป็นการเน้นนั่งรำลึกถึงใครบางคนที่เคยเป็นคนสำคัญในชีวิต แต่ ณ ตอนนี้ห่างไกลกันคนละโลกแล้ว ฟีลลิ่งมวลรวมแทบจะไม่ผูกติดกับเงื่อนไขใดๆแล้ว ซึ่งนั่นก็อาจหมายถึงคนที่เรายังมองเขาเป็นเพื่อนร่วมโลกได้อยู่จริงๆ
#ช่างแม่ง (spit it out) ที่ดูทรงแล้วน่าตัดเป็นซิงเกิ้ลถัดไป นอกจากชื่อเพลงจะเรียกร้องความสนใจได้มากที่สุดแล้ว ภาษาเพลงก็ไม่หยาบคาย explicit จนเกินไป กรูฟหนึบหนับ upbeat ขึ้นมาหน่อย เด็กก็ฟังได้ เปี่ยมด้วยพลังบวก
-หลังจากที่เพิ่งปล่อยอีพีอัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ WHAT EVE? เมื่อปีกลาย สองสาวก็ยังคงเสิร์ฟเพลงภาษาอังกฤษเพื่อสร้างลู่ทางเตรียมโกอินเตอร์อย่างต่อเนื่อง Friend's love สำเนียงการร้องของอูปิมดูหวานหยดย้อยก็จริง แต่เนื้อเพลงก็เศร้าสร้อยใช้ได้จากรักข้างเดียวที่ดันคิดเกินเพื่อน จะบอกตรงๆก็กลัวเสียเขาไป ทำใจลำบาก
-Monster แจ๊สท่วงทำนองดุ่มๆเปรียบเปรยกับจังหวะแห่งความรักที่ดูไม่ชอบมาพากล สัตว์ประหลาดที่เราต่างจินตนาการตามนิยายแฟนตาซีอาจไม่ขนลุกเท่ากับการรักคนผิด เป็นฝันร้ายในรูปแบบ toxic relationship ที่หลอกหลอนเราได้แม้ไม่ได้อยู่ใต้เตียง
-ความเซอร์ไพร์สแบบเห็นพ้องต้องกันคงหนีไม่พ้นการเปิดพื้นที่ให้ “แอนท์” ได้มีเพลง stand alone ปล่อยของทั้งร้องและโซโล่กีตาร์ถึงสองเพลงและเป็นเพลงภาษาอังกฤษทั้งคู่ด้วย เริ่มที่ Nothing but stay ที่จัดวางไว้ในช่วงครึ่งทางของอัลบั้มนี้ นำเสนอความสัมพันธ์โดนกั๊กที่ขออยู่ก็ได้ ทั้งๆที่อยู่ไปก็ไร้ตัวตนไม่มีความชัดเจนเสียที เสียงร้องของแอนท์ถ่ายทอดความเศร้าสร้อยเนื้อน้อยต่ำใจมาเต็ม และการปล่อยของโซโล่กีตาร์ Post Rock กลายเป็นการซัดตูมเข้ากล่องดวงใจอย่างจัง แฟนเพลงชายแท้ถูกใจสิ่งนี้
-นอกจากจะได้ปล่อยของแล้ว แอนท์ยังคงรับหน้าที่ wrap up ปิดจบอัลบั้มนี้ด้วย A song on the radio ที่มาด้วยท่วงทำนองอคลูสติคสุดเอื้อยอิ่ง เสียงร้องของแอนท์ยังคงเต็มไปด้วยความอาวรณ์เข้ากันกับความเงียบงันที่พร้อมหยุดเวลาให้คนฟังได้จดจ่อกับบทสรุปอัลบั้มที่ครั้งนึงเคยโดนใครบางคนปฏิเสธ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ลืม และเลือกที่จะไม่ปิดบังความรู้สึกคิดเกินเพื่อนอยู่ดี เป็นการจบอัลบั้มแบบเหงาๆ ประหนึ่งเพลงที่นานๆครั้งได้ยินจากวิทยุที่เราก็ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้หวนกลับมาฟังมันอีกครั้ง
-ผมชื่นชอบความกล้าหาญของสองสาวที่ตัดสินใจปล่อยซิงเกิ้ลด้วยจำนวนหอมปากหอมคอ แล้วปล่อยให้เราค้นพบอีกตั้ง 70% มันเป็นความ exclusive สำหรับนักฟังเพลงเป็นอัลบั้มได้ดีมากๆ และดูเหมือนว่าทั้งอูปิมและแอนท์รู้สึกมั่นใจในผลงานของตัวเองมากขึ้น กล้าที่จะเสิร์ฟ conceptual album แสดงให้เห็นถึงความพร้อมและความจริงจังอย่างเป็นรูปธรรมผ่านผลงานเต็มรูปแบบไปเลย ซึ่งยากมากๆสำหรับศิลปินไทยในยุคนี้ที่ส่วนใหญ่จำต้องปล่อยซิงเกิ้ลรัวๆออกมาก่อนปล่อยอัลบั้มเต็ม มากสุดก็ปล่อยอีพีอัลบั้มซึ่งก็ชุดรวมซิงเกิ้ลดีๆนี่เอง
-ในเรื่องลวดลายเอกลักษณ์ของสองสาวแทบไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเลยด้วยซ้ำ มันเป็นข้อได้เปรียบของการสร้างภาพจำที่จะเป็นหน้าค่าตาให้กับวงไปอีกนาน เสียงร้องของอูปิมที่ยังคงเจื้อยแจ้วและพาเราเหงาหงอยได้ในเวลาเดียวกัน ส่วนแอนท์ก็เลือกที่จะปล่อยของได้ถูกวาระโอกาสมากๆ มันไม่ใช่แค่กิมมิคในการสร้างเซอร์ไพร์สแบบไปที แต่สามารถเป็นเมนหลักในการรับไม้ต่อจากอูปิมเพื่อถ่ายทอดบางคาแรคเตอร์ที่แตกต่างจากที่อูปิมเป็นอยู่ได้อย่างดีเยี่ยม
-เหนือสิ่งอื่นใดพวกเธอจริงจังในการสร้าง era ใหม่อีกหนึ่งบทที่แสดงให้เห็นถึงการเติบโตที่ไปไกลจากการเป็นวงอินดี้เล็กๆเมื่อวันวานมากๆ มันไม่ใช่แค่การเปลี่ยนผ่านจากสถานะอินดี้สู่เมนสตรีม แต่สะท้อนออกมาผ่านอัลบั้มเต็มอันเป็นบทบันทึกการเติบโตที่อัพเดทความเป็นปัจจุบันให้ทันยุคอย่างท้าทายยิ่งขึ้น
เพื่อออกจากดินแดนแห่งคอมฟอร์ทโซน
Top Tracks : ถ้อยคำดอกไม้ (lies), เดิมเดิม (once), ตลก (pathetic), รักอยู่ (linger), Nothing but stay, ขอให้ฟ้าอวยพร (Dear friend), ช่างแม่ง (spit it out)
Give 7.5/10
Thx 4 Readin’
See y’all
โฆษณา