•
เมื่อวาน เวลา 22:45 • ความคิดเห็น
ถ้ารู้แน่ชัดแล้วว่าชอบ-ไม่ชอบอะไรเพราะอะไร ก็ควรรู้ต่อไปว่าจะรับมือกับความรู้สึกต่อสิ่งต่างๆเหล่านั้นอย่างไร จะใช้มาตรการอะไรตอนไหน คนเราถึงจะชัดเจนในเลนของตัวเอง ขีดเส้นแบ่งชัดเจน แต่ถ้าไม่รู้ควรทำอย่างไรตอนที่โดนเบียดเลนหรือข้ามเส้น แล้วจะมีประโยชน์อันใดเล่า!!
ดังนั้นการบอกหรือไม่บอกจึงไม่ได้สำคัญเท่า ตัวเราเองรู้วิธีรับมือกับสิ่งต่างๆเหล่านั้น ทั้งสิ่งที่ชอบและไม่ชอบ จะหลีกเลี่ยง โต้ตอบ เมิน เอาชนะ ก้าวข้าม หรือช่างแมร่ง ฯลฯ อะไรก็ว่าไป..
ถึงไม่บอกใครเลย หรือบอกแค่คนใกล้ตัว หรือเล่นใหญ่ประกาศให้โลกรู้ ฯลฯ ก็จะไม่ใช่ประเด็นเลยถ้าเรามีมาตรการรับมืออยู่แล้ว พร้อมรับกับสถานการณ์ต่างๆอยู่เสมอ โดยไม่ต้องไปให้น้ำหนักมากเกินไปกับพฤติกรรมของคนอื่น
เมื่อมีเส้นแบ่ง ไม่ว่าจะเราบอกหรือไม่บอก จะแสดงออกหรือไม่แสดงออก และตระหนักว่าการปกป้องเส้นแบ่งนั้น เป็นหน้าที่ตัวเราเองล้วนๆมิใช่หน้าที่ของใครที่ไหน เพราะถ้าถูกล้ำเส้นก็มีแต่ตัวเราเองนั่นแหละที่ต้องปกป้องตัวเอง
จะบอกคนใกล้ตัวหรือใครก็แล้วแต่ ไม่ควรคาดหวังตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าใครๆจะปฏิบัติต่อเราเป็นพิเศษ เพราะมันเกินการควบคุมของเราไปแล้วมั้ย พึงโฟกัสในสิ่งที่เรากำหนดได้ควบคุมได้เถิด
โฆษณา