บทเรียนจากตะกร้า
หลังปิดร้านตอนค่ำคืน ร้านอาหารฟาสท์ฟู้ดบางแห่งในต่างประเทศคุ้ยถังขยะเก็บเอาเศษอาหารขึ้นมา หามิได้... พวกเขาไม่ได้เอามันกลับบ้านไปเป็นอาหารของหมาหรือหมู แต่ทำเพื่อการศึกษาวิเคราะห์ การค้นหาว่ามีอะไรเหลืออยู่ในถังขยะ ทำให้รู้ว่าอาหารชนิดใดบ้างที่ลูกค้ากินไม่หมด มากเท่าใด ด้วยการศึกษาขยะ พวกเขาจึงสามารถรู้อย่างเป็นรูปธรรมว่า ลูกค้าชอบและไม่ชอบอาหารจานใด เพื่อปรับปรุงคุณภาพของสินค้าให้ดีขึ้น
เชอร์ล็อค โฮล์มส์ ยอดนักสืบในนิยาย รวมทั้งนักสืบทั้งหลายในชีวิตจริง ก็มักค้นหาหลักฐานที่นำไปสู่การคลี่คลายคดีจากถังขยะ สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เพียงชิ้นเดียวที่คนส่วนใหญ่มองข้ามอาจนำไปสู่การปิดคดีที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้
ในช่วงปีแรก ๆ ที่ผมริเขียนหนังสือ ต้นฉบับเรื่องสั้นที่ส่งไปตามนิตยสารต่าง ๆ ส่วนใหญ่หายสาบสูญไปใน 'สามเหลี่ยมเบอร์มิวดา' ใต้โต๊ะของบรรณาธิการ มีเพียงบางชิ้นเท่านั้นที่ถูกส่งคืนมาพร้อมคำวิจารณ์ แม้แต่หลังจากที่ได้รับรางวัลวรรณกรรม เรื่องสั้นหลายเรื่องก็ยังลงตะกร้าอยู่เช่นเดิม (พิสูจน์ให้เห็นว่ารางวัลไม่ได้ช่วยทำให้เขียนดีขึ้น)
ผมไม่ใช่นักเขียนคนแรกและคนสุดท้ายที่คลุกคลีกับตะกร้าต้นฉบับขยะ นักเขียนแทบทุกคนล้วนเคยผ่านการถูกปฏิเสธเรื่องจากสำนักพิมพ์ บรรณาธิการนิตยสารมาก่อน แต่หากลองมองในด้านดี จะเห็นว่าตะกร้าเปิด 'โอกาสที่สอง' ให้นักเขียนกลับไปทบทวนผลงานของตนเองอย่างดียิ่ง
หากนักเขียนลองเปลี่ยนบทบาทมาเป็นหนอนหนังสือ กระโดดลงไปแทะต้นฉบับที่ถูกทิ้งขว้างในตะกร้า อาจมีโอกาสมากกว่าที่จะพัฒนาตนเองจนเป็นนักเขียนชั้นดี เพราะเรียนรู้ข้อผิดพลาดของตนเองจาก 'งานขยะ' เหล่านั้น
การรับคำวิจารณ์เพื่อนำมาแก้ไขปรับปรุงตนเองเป็นเรื่องสำคัญ การวิเคราะห์หาจุดผิดพลาดจาก 'กองขยะ' ยิ่งสำคัญกว่า
หลายคนมีสารอีโก้ในตัวสูง ไม่ยอมรับว่างานของตนอ่อนด้อย พวกเขาอาจจะถูก แต่ก็อาจผิดได้เช่นกัน แน่นอน รสชาติของการถูกวิจารณ์งานในเชิงลบไม่อร่อยนัก แต่สุภาษิตโบราณ "หวานเป็นลม ขมเป็นยา" ยังใช้การได้ดีเสมอ
หากเรายอมรับว่าเราอาจผิดได้ เราก็อาจลดทิฐิลงบ้าง และลองวิเคราะห์คำวิจารณ์เหล่านั้นดู บ่อยครั้งผมพบว่า ด้วยทัศนคตินี้ ตนเองสามารถพัฒนางานได้มากมายจากการศึกษาความผิดพลาด
นักเขียนชาวจีน โกวเล้ง เริ่มงานเขียนนวนิยายช่วงแรกด้วยงานขยะ แม้แต่ตัวเขาเองยังบอกว่า งานที่ตนเขียนในระยะแรกเป็นงานชั้นเลว แต่เขาก็เรียนรู้จากขยะของตน และพลิกแพลงปรับตัวจนสามารถสร้างสรรค์งานชั้นดีในกาลต่อมา
หากไม้เรียวสร้างคนเป็นนายกฯ ตะกร้าก็สร้างคนเป็นนักเขียนมาทุกยุคเช่นกัน เช่นเดียวกับแม่ค้า ช่างตัดผม คนขายลูกชิ้น ฯลฯ
อาหารที่ติดตรารับประกันความอร่อยทั้งหลาย ก็ล้วนผ่านการเคี่ยวกรำจากอาหารรสชาติ 'ไม่เอาอ่าว' สู่ระดับ 'ชวนชิม' ทั้งสิ้น
โลกของการทำงานทุกวันนี้แข่งขันกันหนักหน่วงขึ้นทุกที และตะกร้าใส่งานขยะก็ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ คน (หรือองค์กร) ที่ได้เปรียบคือผู้ที่สามารถแทะหาจุดผิดพลาดของตนเองได้เร็วกว่า
การทำความผิดพลาดไม่สำคัญเท่าการเรียนรู้ความผิดพลาดนั้น
โลกเปิดโอกาสให้เราเรียนรู้จากความผิดพลาดเสมอ การพลัดพรากจากคนรักทำให้เรารู้คุณค่าของการอยู่ด้วยกัน การอกหักทำให้รู้คุณค่าของรักครั้งใหม่ การเจ็บป่วยทำให้รู้คุณค่าของสุขภาพดี การสอบตกทำให้รู้คุณค่าของการสอบได้ การทำเงินหายทำให้รู้คุณค่าของเงิน
ฯลฯ
คำชมเป็นของหวาน คำวิจารณ์เป็นยาขม แต่หากไม่รู้จักความขม ไหนเลยจะซาบซึ้งกับความหวานได้เต็มที่
จาก รอยเท้าเล็ก ๆ ของเราเอง
หนังสือเสริมกำลังใจ 46 บทความ 175 บาท เรื่องละ 3.8 บาท
หนังสือหมดเมื่อไร จะไม่ตีพิมพ์ใหม่แล้ว
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
