Blockdit Logo (Mobile)
ฟังไปฟังมา-FPFM
•
เมื่อวาน เวลา 12:53 • ดนตรี เพลง

[รีวิวอัลบั้ม] WAI RAI - Varis >>> วริศมันร้าย

-WAI RAI ที่อ่านว่า “วายร้าย” อัลบั้มชุดที่ 3 ของ วิน-วริศ คงสุวรรณ โดยวินก็ให้คำนิยามของความเป็น “วายร้าย” ที่ไม่ได้แปลว่าการเป็นคนเลว bad boy แต่เป็นอีกหนึ่ง persona ที่แสดงด้านความขบถและความกล้าที่จะเป็นตัวเองโดยที่ไม่จำกัดอยู่ในกรอบเดิมๆ
-นอกจากนี้วินก็ยังขยายความอีกว่า นี่คืออัลบั้มที่เขากล้าเปลือยตัวเองออกมาด้วยสุ้มเสียงที่เขาโปรดปรานและโตกับมันมาตั้งแต่วัยเยาว์ รวมๆแล้วนี่จึงกลายเป็นงานภาคต่อกลายๆของอัลบั้ม supervillian ที่นอกจากจะต่อยอดจากชื่ออัลบั้มนั้นด้วยการตั้งไตเติ้ลแปลเป็นไทยแล้ว ชุดเพลงในรอบนี้กลับไปเป็นภาษาไทยทุกเพลงด้วย
-เรียกได้ว่า back to basic ก็ใช่อยู่ แต่สิ่งที่ทำให้ WAI RAI มันพิเศษสำหรับผมก็คือ mindset การมองโลกที่เติบโตต่างหากที่ทำให้โหมดเพลงไทย back to basic ในรอบนี้ไม่ได้ฟังง่ายจนตื้นเขิน แต่ฟังง่ายในแบบที่หนักแน่น กลมกล่อม และดูมีจังหวะจะโคนขึ้นมากๆ
-นี่คงเป็นผลของประสบการณ์ที่วินสะสมชั่วโมงบินจากการเป็นโปรดิวซ์เซอร์ให้ศิลปินทั้งระดับอินดี้และเมนสตรีม ผมเลยสัมผัสได้ถึงสุ้มเสียงที่เข้าที่เข้าทาง ร้องเป็นภาษาไทยก็ยังเข้าปาก ที่สำคัญแลดูไม่ต้องใช้ความทะเยอะทะยานอย่างหนักในการสร้างงานที่ล้ำลึกอะไรมากมาย เน้นฟังเสียงใจตัวเองล้วนๆด้วยภาษาที่เข้าใจง่าย มันก็บ่งบอกถึงความร้ายกาจที่จู่โจมคนฟังได้โดยตรง
-ซื้อตั้งแต่กลยุทธ์การปล่อยซิงเกิ้ลที่ลำดับความการปูทางสไตล์ Varis จากสมัยวัยรุ่นดั้งเดิมไปสู่การเติบโตทางความคิดที่ฟูมฟักสิ่งละอันพันละน้อยแล้ววาดลวดลายให้ร่วมสมัยขึ้นตามลำดับ
-เริ่มจากซิงเกิ้ลเมื่อต้นปี 50/50 ที่มาแนว punk ประชดประชันและ aggressive ผ่านก้อน effect กีตาร์ไฟฟ้าแบบแสบๆที่ดูเหมือนว่า ไม่ได้มีความประนีประนอมกันคนละครึ่งแบบชื่อเพลงเลย เล่นขายตรง ส่งสานส์แทงใจดำให้คนที่ชอบสำคัญตัวผิดและไม่ใส่ใจความรู้สึกใครให้ได้รู้สึกรู้สาถึงความเนื้อน้อยต่ำใจที่โดนเพิกเฉยเสียบ้าง ซึ่งดีมากๆที่มีเพลงไทยคอนเทนท์ตัดพ้อแบบนี้บ้าง
-ซิงเกิ้ลต่อมา #คงไว้ (with u) โอ้โหแพ้ทางเพลงบัลลาดร็อคแบบนี้สุดๆครับ ตอนปล่อยออกมาแรกๆ ผมแอบแซวน้องมันอยู่เหมือนกันว่า นี่คือเพลงร็อคไทป์ใกล้เคียงกับค่าย Genie Rock ชัดๆ ถ้าฟังแบบไม่ดูค่าย ไม่ดูชื่อศิลปิน นึกว่าศิลปินใหม่ย่านอโศกเลย แต่สิ่งที่ผมแพ้ทางมากๆเลยคือ ตัวเพลงโคตรแข็งแรงและเข้มข้นอย่างที่บัลลาดร็อคควรเป็น มีความ Emo ที่ไม่ได้จมจ่อมพึมพัมจนฟังไม่รู้เรื่อง การลั่นวาจาของวินมันดังพอและรู้ซึ้งได้ตั้งแต่ประโยคเกริ่นนำเลย
“ทุกสิ่ง มันคงกำลังจะเปลี่ยนไปแล้ว” และเพลงนี้ก็ไม่มีการอธิบายอะไรมากมายถึงความรู้สึกยังไม่มูฟออน แล้วความเข้มข้นทางอารมณ์ก็ทำงานตาม run time ของเพลง แล้วก็ปิดท้ายเพลงด้วยประโยคเกริ่นนำเป็นอันปิดจบถึงความรู้สึก “ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกต่อไป” ได้อย่างลงตัวสุดๆ การหาร่องลงโซโล่กีตาร์ได้อย่างถูกจังหวะจะโคนสำคัญยิ่งกว่าการว๊ากหรือการใส่รีฟกีตาร์ให้ดังโหวกเหวกเสียอีก มันคือความเข้มข้นที่ไม่พูดมาก ให้แอมเบี้ยนทางความรู้สึกทำงานแทนก็เอาอยู่แล้วจริงๆ
-ซิงเกิ้ลถัดมา #หากเธอจะยอมรับมัน (YOURS) เขาก็ไม่ได้เพิ่มดีกรีจากซิงเกิ้ลก่อนอย่างพร่ำเพรื่อ แต่เป็นการเอาน้ำเย็นลูบด้วยท่าที pop ballad อย่างประนีประนอม การได้ อูปิม-ลานดอกไม้ มาเป็น hidden guest ร่วมขับขานดูเอ็ทอย่างพอประมาณก็เปรียบเหมือนตัวละครลับผู้หญิงที่ส่งต่อความโหยหารักอันแสนไกลไม่ต่างกัน
-ส่วนเพลง #โลกความจริง (REALITY HITS) มาทรงเพื่อชีวิตในแบบฉบับของ Varis ที่ดูเหมือนเป็นโหมดเพลงหน้า B มากกว่าซิงเกิ้ลเน้นขาย เน้นทิ้งเงื่อนไขความรู้สึกอึดอัด struggle ที่ต้องดูกันต่อไปว่า จะสอดรับกับอัลบั้มนี้ได้อย่างไร (ขอทดไว้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน)
-แต่ถ้าเป็น #ไม่อาจเปลี่ยนใจ (MAPJ) มีความพร้อมขายมากที่สุด ปรับโหมด upbeat เพิ่มเชื้อไฟให้คนฟังได้ตื่นตารออัลบั้มเต็มที่จะมาถึง มีการปล่อยพลัง stadium rock ได้ก้องกังวานมาก มีความโดดเด้งของ sythesizer ท่อนฮุกก็ติดหู โซโล่กีตาร์จัดจ้านพอประมาณ เนื้อหาอกหักคนไทยก็ชอบฟังเป็นอาจินอยู่แล้ว รวมๆแล้วพอมีศักยภาพตกคนฟังหมู่มากได้
-อีก 5 เพลงที่รอการค้นพบก็เรียกได้ว่าค่อนข้างวาไรตี้ พอมีมุมคาแรคเตอร์แตกต่างจาก 5 ซิงเกิ้ลอยู่บ้าง ฟังก์ชั่นมีทั้งหน้า A และหน้า B ที่รับใช้อัลบั้มปนกัน เพลงเปิดอัลบั้ม #ของจริง (IMPOSTER) นี่ถือเป็นเพลงเพื่อรับใช้อัลบั้มของแท้ แล้วตัวเพลงจริงก็ซัดตูมเลยครับ แล้วมีการใส่เสียงเทสต์กีตาร์ กระทบไม้กลอง ให้ความรู้สึกโคตรเท่ห์เหมือนติดเครื่องพร้อมพุ่งทะยานล่ะ
อีกทั้งเป็นการเกริ่นนำถึงภาระที่ต้องพิสูจน์ความเป็นศิลปินตัวจริงด้วยนะ เป็นการมองย้อนถึงบทชีวิตที่เริ่มไปได้ไกล จากเด็กคนนึงที่ชื่นชอบในการฟังเพลง เล่นดนตรีอย่างสนุกสนานโดยที่ไม่คาดหวังอะไร พอมาได้เป็นศิลปินจริงยิ่งถูกคาดหวัง ยิ่งเครียด ความมั่นใจเริ่มหดหาย ระบายความอัดอั้นผ่าน shoegaze ให้มันโหมกระหน่ำไปพร้อมๆกับเสียงในหัวที่ระคนตีกันอย่างมะรุมมะตุ้มในท่อน Outro เป็นการเปิดอัลบั้มไม่เพียงแต่เน้นเดือด แต่ระเบิดเสียงในหัวกันอย่างโฉ่งฉ่างตั้งแต่เนิ่นๆเลย
#เหนื่อยที่จะรอ (6/8) เพลงที่วินระบุว่า นี่คือเพลงที่วาดลวดลายแหวกว่ายมากที่สุด ซึ่งท่วงท่าของเพลงนี้ก็ตรงตามชื่อเลย เป็นเพลงจังหวะ 6/8 ที่ฟังก์ชั่นรับใช้อัลบั้มเต็มๆ เป็นการแอบหยอกเย้าตัววินเองที่ชอบแต่งเพลงเอาใจคนชอบรอหรือโดนกั๊กในความสัมพันธ์อยู่เหมือนกัน จากเพลง รอๆๆๆๆๆๆ อันเป็นซิงเกิ้ลแรกๆที่เราเริ่มรู้จักวิน พอมาเป็นเพลงนี้เริ่มมีพัฒนาการเริ่มสู้กลับไม่ยอมคน แถมด้วยลีลาการเอื้อนเอ่ยที่มีลวดลายซับซ้อนขึ้น ท่อนฮุกที่เสริมด้วยคอรัส new wave มาร่วมด้วยช่วยตะโกนให้รีบๆไปหาใหม่เสียที
#ฉันยัง//เก็บไว้ (KEEP) หลายคนน่าจะชอบเพลงนี้ ผมก็เช่นกัน ballad สำเนียง britpop มาเต็ม เป็นเพลงที่ pre-hook ติดหูและเท่ห์มากๆ ส่งพลังไปยังท่อนฮุกได้ดีสุดๆเลย คอร์ดหนักแน่นและเข้มข้น เป็นอีกด้านของเพลง #คงไว้ ที่ลึกๆเกิดความรู้สึกแอบหวัง คล้ายๆจะมีความสัมพันธ์แบบ Long Distance Relationship แต่เพลง NO EXIT แตกต่างจากชาวบ้านพอสมควร มีความฟังก์และท่วงท่าแอบเซิ้ง ร่ายรำไปกับความสับสนที่มืดแปดด้าน คิดหาทางออกไม่เจอเสียที
-ย้อนไปที่ #โลกความจริง (REALITY HITS) อันเป็นซิงเกิ้ลที่ 4 ที่ผมมองว่า น่าจะเป็นเพลงรับใช้อัลบั้มมากกว่าการเป็น stand alone single เทียบเท่าซิงเกิ้ลอื่นๆ พอเอามารวมในอัลบั้มนี้ก็เป็นไปตามคาดจริงๆ มันคือ Acoustic Folk เพื่อชีวิตที่ระบายความเหนื่อยล้าจากการติดบั๊คของชีวิตศิลปินที่ทุกอย่างไม่ได้ราบรื่นง่ายดายเสียทีเดียว ซึ่งก็ต่อเนื่องจากความอยากพิสูจน์ตัวเองในเพลง #ของจริง แล้วก็มาเจอกับความขมขื่นที่ไม่มีอะไรได้ดั่งใจ ไม่ต่างจากปีที่แล้วที่ทุกคนจำต้องก้าวข้ามผ่านอย่างหลีกเลี่ยง
-มันเลยนำมาสู่บทสรุปแห่งการปลอบใจตัวเองและผู้ฟังในเพลงสุดท้าย #ในเพลงของฉันจะมีเธออยู่ (6:00) ถ้าใครติดตาม Varis อย่างเหนียวแน่นจะร้องอ๋อทันทีว่า นี่คือธรรมเนียมการปิดอัลบั้มด้วยเพลงซีรี่ย์แห่งเวลานั่นเอง อัลบั้มแรก will u? คือ 4:25 อัลบั้มสอง supervillian คือ V (5:00) และเพลงนี้ระบุไว้ที่ 6 โมงเช้า สอดรับกับรุ่งอรุณที่เปี่ยมไปด้วยความหวังผ่านบทเพลงที่เต็มไปด้วยความคิดถึง เพื่อระลึกถึงการมีอยู่อย่างไม่โดดเดี่ยว
ยังคงไม่อธิบายผ่านเนื้อเพลงมาก slow burn ไปกับคอร์ดเปียโนและกีตาร์โปร่งที่ได้ยินแม้กระทั่งการรูดสายเปลี่ยนสายเปลี่ยนคอร์ด และปิดท้ายด้วยประโยค “แล้วจะไม่มีสิ่งไหนเข้ามาเปลี่ยนฉัน” เป็นอันย้ำเตือนถึงตัวตนที่ไม่หวั่นไหวมีทางหวั่นไหวและสั่นคลอนโดยง่ายแน่นอน ถือเป็นเพลงซีรี่ย์แห่งเวลาที่อ่อนโยนและดูรู้เลยว่า เขาคนนี้เติบโตมากเพียงใด
-อีกคำจำกัดความของ “วายร้าย” ที่ผุดขึ้นมาในหัวหลังจากฟังจบไปหลายรอบ มันไม่ใช่การตั้งใจเพื่อมาเป็นตัวป่วน สร้าง controversy ชวนล่อตีนให้ทัวร์มาลงแต่อย่างใด แต่มันคือ charisma ที่เฉิดฉายจากความมั่นใจที่เพิ่มขึ้นต่างหาก ไม่ว่าจะหยิบจับอะไรก็ดูสนุก ดูมีชีวิตชีวา passion มาเต็ม มาพร้อมกับเซนส์ป็อปที่แข็งแรงมากขึ้น ร้องรำทำเพลงก็เข้าหู พยักหน้าตามได้เลย ณ ตอนนี้ และการตัดสินใจกลับมาทำเพลงไทยก็เหมาะสมแก่เวลาที่เพลงภาษาอังกฤษจากคนเอเชียด้วยกันเองเยอะเหลือเกินจนไม่แตกต่างซะเท่าไหร่
-ผมว่าการกลับมาของวินในรอบนี้เขารู้ใจตัวเองมากพอที่จะเน้นสิ่งที่ตัวเองชอบ โดยที่ไม่เล่นท่ายากจนเกินไป พลังของคนกันเองอย่าง ฝอด Ford Trio ที่ทำหน้าที่ co-produce ก็เป็นส่วนนึงในการช่วยสะท้อนตัวตนเพื่อเพิ่มมุมมองที่วินอาจมองข้ามไป มันเลยกลายเป็นความเก่งกาจที่แอบคิดมาแล้วรอบด้าน มันเลยกลมกล่อมและดูคลี่คลายกว่าสองอัลบั้มก่อนอย่างเห็นได้ชัด เผลอๆตกเบ็ด cult-following หน้าใหม่ได้เพิ่มขึ้นอย่างร้ายกาจเช่นกัน
Top Tracks: ของจริง (IMPOSTER), 50/50, เหนื่อยที่จะรอ (6/8), ฉันยัง//เก็บไว้ (KEEP), ไม่อาจเปลี่ยนใจ (MAPJ), NO EXIT, ***คงไว้ (with u), ในเพลงของฉันจะมีเธออยู่ (6:00)
Give 8/10
Thx 4 Readin’
See Y’all
โฆษณา