เห็นด้วยว่าการป้องปรามควรทำให้ผู้กระทำผิดรักษาผลประโยชน์จากความผิดไว้ไม่ได้ค่ะ แต่ผลยังขึ้นกับโอกาสถูกตรวจพบ ความรวดเร็ว และการบังคับจริงด้วย ในเชิงนโยบายจึงควรทำทั้งการตรวจพบให้เร็ว ติดตามทรัพย์โดยชอบ และเยียวยาผู้เสียหาย ไม่ดูเพียงเพิ่มโทษสูงสุดค่ะ
กฎหมายแยกเรื่องทรัพย์ไว้ต่างกัน: ค่าปรับคือเงินที่ผู้ต้องโทษชำระต่อศาลตาม ป.อ. มาตรา 28 ส่วนมาตรา 33 (2) ให้ศาลมีอำนาจริบทรัพย์ที่ได้มาโดยกระทำความผิด แต่มีข้อยกเว้นสำหรับทรัพย์ของผู้อื่นที่ไม่รู้เห็นเป็นใจ จึงไม่ใช่ริบทรัพย์ทั้งหมดของใครก็ได้ค่ะ
อีกส่วนคือการคืนทรัพย์หรือใช้ราคาแก่ผู้เสียหาย เช่น ป.วิ.อ. มาตรา 43 ให้พนักงานอัยการเรียกแทนในคดีที่ระบุไว้ อาทิ ลักทรัพย์หรือฉ้อโกง เมื่อผู้เสียหายมีสิทธิเรียกคืน การลงโทษปรับหรือริบทรัพย์จึงไม่ใช่การชดใช้ผู้เสียหายโดยอัตโนมัติ และไม่ได้รับรองว่าจะติดตามคืนได้ครบค่ะ
ส่วนข้อเสนอให้ริบหลายเท่า ต้องพิจารณาความได้สัดส่วน ฐานกฎหมาย และสิทธิของเจ้าของทรัพย์ที่ไม่เกี่ยวข้องด้วย มาตรา 33 ที่กล่าวถึงไม่ได้กำหนดหลักริบสิบเท่าเป็นการทั่วไปค่ะ
อ้างอิง
ป.อ. มาตรา 28: https://www.law7s.com/legal/ปอ/28
ป.อ. มาตรา 33: https://www.law7s.com/legal/ปอ/33
ป.วิ.อ. มาตรา 43: https://www.law7s.com/legal/ปวิอ/43
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
