บานแล้ว กว่าจะร่วง มิรู้โรย เส้นทางรถไฟพาดผ่านที่แห่งนั้น ที่แห่งนั้นที่มีหลายๆ แห่ง และในปลีกย่อยของแห่งที่เหล่านั้น ยังมีอาณาจักรกว้างที่ความทรงจำวัยเยาว์ล้อลมอยู่ หินก้อนใหญ่ขนาดเท่ากับจักรยานยนต์ข

ยอดหญ้า ลานทราย และควายตัวโต ลืมกำพืด แล้วยังข่ม รากเหง้า อวดเข้า ว่ารวย สวยหรู อากง ของข้า คือครู คนไม่รู้ อย่าอ้าง แกล้งอำ

ราตรีที่กล่อมฝัน มากับลม เงียบงัน พันลึก ยามดึก กล่อมฝัน พลันพิศ

ดอกมะขามเทศนี้เคยเห็นเป็นประจักษ์ มะขามเทศต้นใหญ่ออกดอกงาม ผลให้คนได้เก็บกิน หากต้นมะขามนี้พึงมีความทรงจำต่อการรับรู้ในคราวนั้น ก็คงพอจะจดจำเรื่องราวได้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้น

จดหมายลับฉบับจิ้งจก ปี 34

ดอกผลงดงามยามอยู่ มรดก ได้ยามสิ้น ชีวัน สุจริต กลับได้พลัน ยามอยู่

ด้วยสักขี เป็นพยาน ให้พานพบ ผู้เขียนสาร - ผู้ถูกกล่าวถึงในสาร

อาต้า ณ วาระหนึ่ง โลกหนึ่ง ที่ซึ่งเรารับรู้ซึ่งกันและกัน ของคนละด้าน ของอีกฝั่งหนึ่ง

ถ้อยความแห่งคำนึง ไม่ว่าจะพัดผ่านมา... หรือพัดพาไปอีกกี่ฤดู สายลมของวันวานก็ยังคงมีเธอผู้นั้นยิ้มร่าอยู่ในความทรงจำเสมอ ทุกผู้คนที่เข้ามาในชีวิต ล้วนมีเหตุให้มา ล้วนมีเหตุให้ไป และบางครั้งเราก็ไม่อา