บทที่ 1 :แสงจันทร์แรกแห่งชะตา คืนเดือนเพ็ญ คืนที่โลกสงบเงียบ…แต่มีบางสิ่งกำลังเกิดขึ้นท่ามกลางความเงียบนั้น เสียงลมค่ำคืนพัดเบาๆ ท่ามกลางป่าโปร่งทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านเล็กๆ ที่ถูกหลงลืมไปนานแล้ว ท้

บทที่ 2 : เงาแรกแห่งพันธะ แสงจันทร์ยังคงทอดยาวราวจะโอบอุ้มเด็กน้อยเอาไว้

บทที่ 3 : หมู่บ้านเยี่ยนอัน หมู่บ้านเยี่ยนอันคือถิ่นฐานเก่าแก่ของเผ่ารัติกาล ตั้งอยู่ทางเหนือของทวีปหยินซาง ดินแดนเดียวในพิภพที่มิอาจรับแสงจากดวงตะวันอีกต่อไป ในยุคโบราณที่ทั้งพลังทิวา และราตรียังอยู่

บทที่ 4 : หลี่เยว่หาน เสียงลมแผ่วเบาพัดผ่านลานหินเย็นเยียบของหมู่บ้านเยี่ยนอัน ลมหายใจของรัตติกาลลอยวนอยู่รอบตัวเด็กหนุ่มผู้ซึ่งนั่งขัดสมาธิท่ามกลางความมืดอย่างเงียบงัน

บทที่ 5 : ความว่างเปล่าที่มิอาจเติมเต็ม หลังจากผู้เฒ่าหลี่เดินจากไป ลานหินเยือกเย็นเหลือเพียงความเงียบและเสียงเพรียกแผ่วเบาของสายลม เยว่หานยังคงนั่งนิ่งประดุจรูปสลัก ทว่าภายในร่างกายของเขากลับกำลังเกิ

บทที่ 6 : จันทราที่เหนื่อยล้า และโรคร้ายที่ไร้ทางแก้ หลังจากลืมตาขึ้นจากการบำเพ็ญที่กินเวลานานหลายวัน หลี่เยว่หานเดินออกจากลานหินด้วยร่างกายที่เบาสบาย ทว่าภายในใจกลับหนักอึ้ง พลังในร่างของเขาหยุดอยู่ท