อาชีพแม่..
แม่เป็นอาชีพที่เหนื่อยที่สุด เพราะเป็นงานที่ต้องสร้างคน ลาออกก็ไม่ได้ วันหยุดก็ไม่มี แต่เรามีความสุข มีความรักให้งานของเรา มีความภูมิใจเมื่องานของเราประสบความสำเร็จ
ก่อนจะมาเป็นพ่อ เป็นแม่ เราก็เคยเป็นลูกที่พ่อแม่ให้ความรัก สร้างเราขึ้นมาให้เราเป็นเราในทุกวันนี้ เคยได้ยินสำนวนว่า “ความรักจุกอก” ไม่เคยเข้าใจเลยว่าเป็นอย่างไร พอได้มาเป็นคุณแม่แล้ว แค่มองดูลูกตัวเล็กๆ ของเรานอนหลับก็มีความสุข ความรักเอ่อแน่นออกมาจนจุก เอ่อ..เข้าใจทันที ที่เค้าพูดกันว่าความรักจุกอก มันเป็นแบบนี้นี่เอง
สำหรับคุณแม่ที่ทำงานนอกบ้าน เมื่อคลอดลูกแล้วมีคุณย่า คุณปู่ คุณตา คุณยาย ช่วยเลี้ยงลูกให้ ถือว่าโชคดีมากค่ะ แต่ถ้าไม่มีล่ะ เมื่อหมดช่วงเวลา ลาหลังคลอด 3 เดือนไปแล้ว เราจะทำยังไง ควรลาออกจากงานมาเลี้ยงลูกเองมั้ย
สำหรับผู้หญิงทำงาน นี่คือการตัดสินใจที่ยากที่สุด การตัดสินใจของแต่ละคนไม่มีถูกผิด ขึ้นอยู่กับปัจจัยของแต่ละครอบครัว เราไม่สามารถเอาเหตุผลของครอบครัวเราไปตัดสินครอบครัวอื่นได้
สำหรับผู้เขียน ตัดสินใจกลับไปทำงานรับเงินเดือน 12,500 บาท จ่ายค่าเนิร์สเซอรี่เดือนละ 8,000 บาท ไม่รวมค่านม ค่าแพมเพอร์ส ที่ต้องเตรียมไปเอง (ไว้มาเขียนเล่าประสบการณ์เรื่องการส่งลูกไปอยู่เนอร์สเซอรี่ อีกตอนหนึ่งนะคะ)
เหตุผลที่ตัดสินใจแบบนี้ เนื่องจากมองแล้วว่าครอบครัวของเราควรจะมีรายได้ 2 ทาง สำหรับการเลี้ยงดูลูกของเราในอนาคต เพราะเมื่อลูกโตขึ้น จะมีค่าใช้จ่ายมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นค่าโรงเรียน ค่ากิจกรรมที่ต้องเพิ่มพูน สติปัญญาให้กับลูกของเรา
แล้วอีกเหตุผล ก็เป็นเหตุผลที่ทำเพื่อตัวเอง เพราะสบการณ์ในการเลี้ยงลูกอยู่บ้าน 3 เดือน พบว่าตัวเองมีความรู้น้อยลง ไม่รู้เหตุการณ์บ้านเมือง ความเป็นไปต่างๆ เวลาในวันหนึ่งๆ จะหมดไปกับกิจกรรมของลูก เตรียมนม เตรียมอาหารเสริม ล้างขวดนม ซักผ้าอ้อม เอาลูกนอน แป๊ปเดียว หมดเวลาแล้วค่ะหนึ่งวัน
ผู้เขียนโชคดีค่ะ ที่การตัดสินในวันนั้น ส่งผลให้ปัจจุบัน ผู้เขียนก็ถือว่าเป็นผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานในระดับหนึ่ง สามารถเลี้ยงดูให้ลูกประสบความสำเร็จในสิ่งที่ลูกต้องการได้
ขอเป็นกำลังใจให้คุณแม่ทุกคนที่กำลังอยู่ในช่วงต้องตัดสินใจว่าจะเลือกที่จะเลี้ยงลูกเอง หรือเลือกที่จะไปทำงานนะคะ การตัดสินใจของเราไม่มีถูกผิดค่ะ ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ และปัจจัยประกอบของแต่ละครอบครัวใครจะรู้สถานการณ์ของเรามากกว่าตัวเราจริงมั้ยคะ
ขอบคุณผู้อ่านทุกคนที่อ่านจนจบค่ะ😊
ความคิดเห็น
30 พ.ค. 2020 เวลา 14:25
เรื่องอยากเล่า
ขอบคุณมากค่ะ😊😄
30 พ.ค. 2020 เวลา 14:31
อยากให้เธอได้ยิน🎶
ต้องเป็นตลอดชีวิตเลยนะคะอาชีพนี้😊
27 พ.ค. 2020 เวลา 18:09
เรื่องอยากเล่า
ใช่ค่ะ😊😄❤️
28 พ.ค. 2020 เวลา 00:49
เยอรมนีและจิปาถะ by แม่ป๋อม
แม่ป๋อมเป็นแม่เต็มเวลาตั้งแต่ปุญเกิดจน8 ขวบถึงเริ่มทำงานใหม่ค่ะ .. เข้าใจเหตุผล และอารมณ์ที่คุณแม่เล่ามา ถ้าเราต้องอยู่บ้านเลี้ยงลูกอย่างเดียวมากๆค่ะ.. เขียนเรื่อยๆนะคะ ตามอ่านค่ะ แต่เพจเพื่อนๆ มีเยอะ โพสต์ใหม่ๆของคุณแม่ แม่ป๋อมอาจไม่เห็น .. ถ้าไม่ได้แวะมานาน ไปตามที่บ้านได้นะคะ .. 😅 ขอบคุณค่ะ💕🌼
11 พ.ค. 2020 เวลา 08:41
Poon's Diary by แม่ป๋อม
ดีค่ะ เขียนไปด้วยกันนะคะ 💕✨
11 พ.ค. 2020 เวลา 12:23