อะไรคือสิ่งที่ทำให้คนมีความสุขมากที่สุด ?

เรากำลังสำนึกผิดกับความผิดพลาดนั้นจริง ๆหรือแค่กำลังลงโทษ ‘ตัวเองในอดีต’ด้วยความรู้ที่ ‘ตัวเองในวันนี้’ เพิ่งมี และเรียกมันว่า ‘ความยุติธรรมได้จริงๆหรือ?

เส้นแบ่งระหว่าง “รู้จักพอ”กับ “ตระหนี่กับชีวิตตัวเอง” อยู่ตรงไหน? ?

เมื่อโลกไม่ต้องพึ่งพาคู่เพื่อความอยู่รอดอีกต่อไป “การมีคู่” ยังจำเป็น หรือแค่เป็นความคุ้นชินทางวัฒนธรรม ?

คุณคิดว่าความทุกข์สอนอะไรคุณมากที่สุดในชีวิต?

เมื่อโลกธรรมเปลี่ยนขั้วสุขกลายเป็นทุกข์ลาภกลายเป็นเสื่อมใจควรยืนอยู่ตรงไหนจึงไม่พังตามมันไป?

อะไรคือสิ่งที่โลกบอกว่าจำเป็นแต่คุณค้นพบว่า…ไม่มีก็ได้?