ขบถ~ยาตรา

littlewalk2
นิยาย
ประวัติศาสตร์
ปรัชญา
ผู้อ่านสามารถค้นหาความสุขได้ด้วยตัวเองผ่านการอ่านเรื่องสั้นที่ให้คุณค่าของชีวิตและลมหายใจผ่านตัวละครที่ได้แรงบันดาลใจจากสถานท...ดูเพิ่มเติม
อิยะ..กับความหมายที่หายไป ซีซั่น3

เรื่องที่๑คำสอนจากแม่ของพระราชา สู่ลูกหลานในฐานะย่าของแผ่นดิน เรียงร้อยเป็นเรื่องราว เพื่อตามหาความหมายที่หายไป เรื่องที่๒พิพิธภัณฑ์ของพระราชา เพื่อการแสวงหาคำตอบในสยามประเทศ บทว่าด้วยสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ

ขบถ~ยาตรา
12 ตอน
🌷อิยะกับความหมายที่หายไป ซีซั่น3 .. เรื่อง แสงศรัทธา .. ตอนที่1 ..ปรับใจ🍃 .. "นายว่าเราทำแบบนี้จะดีหรือ..?" .. "อื้ม.."เด็กหนุ่มนามว่าอาโปพยักหน้า ไม่พูดอะไรต่อ สายตาเขาเหม่อมองท้องฟ้ายามราตรี ที่ไร้ดวงดาว มีเพียงเมฆดำบดบังแม้กระทั่งแสงจันทร์ .. ลมพัดเอาฝนเทลงมาแม้เพียงชั่วขณะในยามบ่ายแก่ๆที่ผ่านมา..แต่นั่นก็เพียงพอทำให้ทั้งคู่เปียกปอน รวมถึงข้าวของที่ขนมาจากฝั่ง เสื้อผ้าต้องนำมาผึ่งลม .. แต่โชคดีที่ผ้าห่ม แผ่นรองนอนที่ใส่ไว้ในถุงดำไม่เปียก ไม่งั้นมีหวังนั่งเป็นไก่เหงาทั้งคืน ..〰️〰️〰️🌸 "เเล้วไง ..ดูจันทร์เถอะ นั่น..ลมพัดเมฆไปแล้ว สวยดี ถึงแม้จะมีครึ่งนึง" เขายิ้ม พร้อมลงตัวลงนอนราบบนพื้นทราย .. "อืม.."อีกฝ่ายพนักหน้า เด็กหนุ่มนาวะเม้มปากรับคำ พลางขยับแว่นตาให้กระชับ .. เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า แล้วหันมามองเพื่อนซี้ ..อาโปหรือไอ้โป๊กของเพื่อนๆ ชี้ชวนให้ดูพระจันทร์คืนเดือนเสี้ยว .. เขาคิดอะไรอยู่นะ..ก่อนจะล้มตัวนอนลงข้างๆไม่วายชำเลียงดูเพื่อนสนิทอีกครั้ง .. ..〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 .. คราวก่อนที่เกิดเรื่องราวความไม่เข้าใจกัน ความเห็นที่ต่างกันที่ไม่ลงตัวทางการเมืองและลุกลามถึงสถาบัน ทำให้เกิดการชกต่อยกับคนที่ไม่รู้จัก เพียงเพราะการตีความที่เราไม่รู้จักกันดีพอ มีเพียงการแสดงออกทางกาย ไร้ซึ่งการพูดคุยกันด้วยการละวางความยึดถือในความเห็นของแต่ละฝั่ง .. แม้ว่าเขาจะรู้สึกผิดที่ทำให้ป๊ากับม๊าไม่สบายใจ..แต่เขาก็ไม่กล้าเอ่ยมันออกมา..ละอายเกินกว่าที่จะเอ่ยปากคำว่า .. "ขอโทษ.." .. ..〰️〰️〰️🌸 "..ทรายนี่นุ่มเนอะ" นาวะเด็กหนุ่มนักเรียนแลกเปลี่ยนจากญี่ปุ่นกำทรายเม็ดละเอียดขยี้เบาๆ มันให้ความรู้สึกนุ่มมืออย่างประหลาด .. ไม่มีคำตอบ จากอีกฝั่ง .. มีเพียงเสียงคลื่นกระทบหาดทราย พระจันทร์เริ่มยิ้ม ดาวส่งแสงระยิบยิบระยับ เหมือนแข่งขันกันทักทายเด็กหนุ่มทั้งสอง .. ..〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 .. ป่านนี้ป๊ากับม๊า คงรู้แล้ว..โน้ตไว้บนโต๊ะ..คงไม่ห่วงแล้วกระมัง .. แต่.. .. มันจะถูกมั้ยนะ..ที่ออกจากบ้าน เพียงเพราะ.. .. .. หนีความจริง จริงแล้วควรจะขอโทษแล้วคุยกันดีๆ.. แต่เอาหน่า..ตั้งหลักก่อนแล้วค่อยว่ากัน .. เด็กหนุ่มหลับตา สับสนในความคิด ความกังวลทำให้คิ้วขมวดทุกครั้ง .. ..〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 .. "คิดเรื่องนั่นหรือ" .. "เปล่า.." .. "เปล่าได้ไง คิ้วนายขมวดแหนะ" .. "ช่างเถอะน่า..ป่ะ หาอะไรกิน" .. ..เด็กหนุ่มนามว่าอาโปลุกขึ้นพรวด ดึงมือเพื่อนต่างชาติ ไปที่เต็นท์ .. โห..ข้างในพื้นเต็นท์เปียกด้วย นายเช็ดก่อน..เอาให้แห้งเลยนะ..เดี๋ยวเราก่อไฟเอง" อาโปสั่งแกมกำชับ .. ..〰️〰️〰️〰️🌸 .. ที่เกาะแห่งนี้ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีคนอาศัยอยู่ เป็นเกาะเล็กๆ ที่สามารถกางเต็นท์ได้ เขาว่าจ้างชาวเลชายฝั่งมารับ-ส่ง ในราคา1500บาท ใช้เวลาในการเดินเรือประมงประมาณครึ่งชั่วโมง ชาวเลก็ได้เตือนว่าทุกวันช่วงบ่ายจะมีฝนตกประมาณไม่เกิน15-20นาที เป็นปกติ .. เขาเรียกว่า ฝนหัวลม เป็นลมบกที่พัดจากฝั่งปะทะกับลมทะเล เกิดเม็ดฝนแล้วหายไป .. พักใหญ่ที่เสียเวลากับการก่อไฟ ก็ไดัอาหารอันโอชะ มื้อนั้นได้".มาม่าไข่ต้ม."ที่เตรียมจากชายฝั่ง .. น่าจะเป็นมื้อที่ต้องทนอร่อยของคนทั้งสอง เสียงหัวเราะ การหยอกล้อ แข่งกับเสียงคลื่นที่ซัดฝั่งครั้งแล้วครั้งเล่า .. ..〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 .. หลังจากอาบน้ำ พอให้สบายตัว ทั้งคู่จึงเตรียมตัวเข้านอน ในเต็นท์มีถุงนอน ผ้าห่มที่พี่คนขับเรือให้ยืมมา และแผ่นปูรองง่ายๆ แค่นี้ก็ทำเอาเคลิ้มยามทิ้งตัวลงนอน .. .. "..ก่อนนอนอย่าลืมไหว้พระนะ.." .. เสียงที่คุ้นชินในมโนสำนึกแว่วมาเด็กหนุ่มลุกพรวดขึ้นนั่ง .. "นายจะไปไหน" นาวะถามเพื่อน ที่จู่ๆก็ลุกขึ้นนั่งซะอย่างนั้น .. ".ลุกก่อน ย่าน้ำตกบอกต้องไหว้พระก่อนนอน ย่าสอนตั้งแต่ เราเท่านี่" .. เด็กหนุ่มทำมือบอกขนาด .. "..นั่นมันลูกหมาแร่ว.." .. "เออน่า..ย่าบอก " .. "สมเด็จย่า เอิ่ม.. แม่ของในหลวงก็สอนในหลวง หมายถึงคิงรามานาย(King Rama 9) อ่ะนะ..ตอนที่คิงยังเป็นเด็กเหมือนกัน" เด็กหนุ่มอธิบาย .. "ไหว้ยังไง "นาวะถาม .. "ตามนี้ แบมือเอาชนกัน ก็เหมือนไหว้ศาลเจ้าในญี่ปุ่นแหละ ทำยังกะไม่เคยเห็น เด็กหนุ่มท้วงเพื่อนแล้วว่าตามเรา.." .. ..〰️〰️〰️🌸🌸🌸〰️〰️〰️ .. " ขอให้พระพุทธเจ้าบันดาลใจให้ ตามด้วยชื่อนาย เป็นเด็กดี มีใจเมตตากรุณา.." โอเคมั้ย เด็กหนุ่มทำท่าประกอบแสดงให้เพื่อนอีกคนดู .. "..ย่านายสอนดีจัง เข้าใจง่ายดี.." เด็กหนุ่มผู้เป็นเพื่อนขยับแว่น ลุกทำตามอย่าว่าง่าย อาโปหันมากระซิบเบาๆ .. "ป๊าว..สมเด็จย่าท่านสอน.." .. " อ้อเหรอ.."เพื่อนเกลอตาหยีอมยิ้มล้อเลียน .. "..ยิ้มอะไรเนี่ย" เด็กอาโปทำเสียงดุ .. "..ก็หัวเราะนาย ทำไมตัองกระซิบ กลัวย่าน้ำตกได้ยินรึไง.." อีกฝ่ายแจง .. ".เออน่า...รีบกราบซะ" .. "นอนๆ.." .. "ฝันดีนะ.." .. อื้อ.. .. "ฝนจะตกมั้ย" .. "รึกลัว?" .. "อื้ม" .. "..เดี๋ยวบอกย่าน้ำตกให้เอาร่มมาให้.." .. "..โอย..อย่าเลย.."อีกฝ่ายหลับตาปี๋ พร้อมกับพลิกตัวตะแคงข้างห่อตัวดึงผ้าห่มมาคลุมศรีษะ .. ..〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 .. ไม่นานนักเสียงกรนเบาๆของเพื่อนชาวต่างชาติก็บรรเลงแข่งกับเสียงคลื่น .. เด็กชายหลับตาลง แต่ใจใจยังคงตื่น ความรู้สึกเหมือนมีนิ้วมืออันอบอุ่นมาคลึงที่หว่างคิ้วเบาๆ คิ้วที่ขมวดเริ่มคลายลง พร้อมกับรอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้า .. "..ขอบคุณครับย่า" .. หากมองจากภายนอก แสงที่กระทบผ้าใบเต็นท์ จะเห็นเงาที่บรรจงนิ้วคลึงหน้าผากอย่างเบามือ คิ้วที่ขมวดของผู้ที่นอนอยู่ เริ่มคลายตัวลง .. รอยยิ้มที่ปรากฏในความมืด .. ก่อนร่างนั้นจะเอนตัวลงนอน .. .. .. "良い夢を" "Yoi yume O" "ฝันดี..เพื่อน" .. ..〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 .. ดึกแล้ว..เสียงสายลมแว่วมากับเกลียวคลื่น หากมีทิพยญาณคงได้ยินเสียงเสียงที่ล่องลอยมากระทบผัสสะแห่งจิต .. ..〰️〰️〰️〰️🌸 .. "คนดีของฉันรึ จะต้องเป็นคนดีที่ไม่พูดปด ไม่สอพลอ ไม่อิจฉาริษยา ไม่คดโกง และไม่มีความทะเยอทะยานอย่างบ้าๆ แต่พยายามทำหน้าที่ของตนให้ดี ในขอบเขตของศีลธรรม .. .. .. "คนเราทุกคนต้องปรับตัว ถ้าปรับก็ไม่มีเรื่อง ฉันเองก็ต้องปรับตัว" .. ..〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸พระดำรัสสมเด็จย่า .. ..〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 .. เด็กหนุ่มยิ้มละไม.. เปลือกตายังปิด แต่หัวใจกลับเปิดรับสายลมแห่งความหวังดี..อันนั้น .. ผัสสะแห่งจิตของหนุ่มน้อยยังคงทำงานเบาๆ .. .. .. .. .. 〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 .. ท้ายบท🍃 .. ครอบครัวเราครอบครัวใหญ่ ที่ยึดเหนี่ยวจิตใจคือผู้ใหญ่ในบ้าน หากไม่มีสังขารให้โอบกอด คงมีเพียงคำพูด สั่งสอนให้อุ่นใจและดำเนินตามคำสอนที่เคยยินเคยฟัง . บุคคลที่แลจะอบอุ่นมากที่สุดของปวงชนชาวไทยเด่นมาในห้วงคำนึง จึงเป็นที่มาของเรื่องสั้นข้างต้น .. พระดำรัสสมเด็จย่า คัดมาจากจากหนังสือ ดั่งสายธาร ศรีนครินทร์แห่งแผ่นดินและพระราชดำรัสของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เมื่อ พ.ศ. 2517 เรื่องการใช้ชีวิตจากลิงค์ข้างล่าง .. แรกเริ่มกระผมอยากทำคลิปเองและใช้ดนตรีคาลิมบา แต่คงใช้เวลานานมากเนื่องจากเริ่มฝึกเพลง .. แต่เมื่อสักครู่ กระผมได้รับของขวัญอันแสนวิเศษ ทำให้กระผมได้มีโอกาสมาลงประกอบเรื่องสั้น เป็นเพลงของคุณบอย โกสิยพงษ์ ร้องโดยคุณสแตมป์ อภิวัฒน์ ตรงกับงานที่เขียนพอดี ขออนุญาตเจ้าของคลิปนี้ .. อิยะกับความหมายที่หายไป..ซีซั่น3จึงเกิดขึ้น ขอบคุณอะไรก็ตามที่ดลใจให้เขียน อย่างน้อยคือหนึ่งบันทึกที่สำคัญของชีวิต .. ..〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 ติดตามอ่านย้อนหลังซีซั่น1และ2 👉https://www.blockdit.com/series/5f3272b01498eb43c3440766 .. 〰️🌸🌸🌸🌸〰️ .. -http://www.theprincessmothermemorialpark.org/page.php?id=8 -http://www.pada.or.th/16272520/%E0%B8%A8%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2 -https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1558049534367407&id=475122122660159
อิยะกับความหมายที่หายไป ซีซั่น3〰️🌸 .. เรื่อง..แสงศรัทธา〰️🌸 .. ตอนที่2 กลิ่นกตัญญู .. "เป็นอย่างไรบ้าง เด็กน้อยของย่า" .. "..ย่า..เอ่อ..ครับ" .. "..มานี่ มานั่งใกล้ๆย่า" หญิงชราโบกมือเรียก .. "ที่นี่ที่ไหนครับ" .. เด็กหนุ่มวัย14ย่าง15 มองรอบกาย ห้องสี่เหลี่ยมอบอวลไปด้วยหมอกควันฟุ้งอยู่อย่างนั้น หญิงชรานั่งบนเก้าอี้โยก..กลางหัอง เก้าอี้ขยับโยกไปมา..ช้าช้า..เอี๊อด..อ๊อดเสียงเสียดสีขาโต๊ะกับพื้นกระดานไม้ .. เด็กหนุ่มดีใจสุดกำลัง ที่ได้เห็นย่าผู้เป็นที่รัก..อีกครั้ง .. ก้าวที่1 ก้าวที่2 ก้าวที่3 .. จากมุมห้อง .. ขาที่เคยกระฉับกระเฉง ระยะทางที่ดูใกล้กลับแลไกลเมื่อเคลื่อนไหว จากยืนด้วยขา บัดนี้แทบรั้งตัวไม่ไหว ล้มลง.. หนุ่มน้อยต้องคลานต้วมเตี้ยมไป แขนที่เคยมีกำลัง นิ้วที่เคยเรียวยาวกลับหดสั้น แต่รอยยิ้มก็ยังปรากฏอยู่ เมื่อเห็นย่า .. ย่าอยู่นั้น .. .. ย่า..ย่า..ย่า..เด็กหนุ่มร่ำร้อง แต่หูของเขาได้ยินเสียงแต่..อ้อแอ้อ้อแอ้ .. "..เร็วๆเข้า.." "มามะ คนเก่งของย่า.." "ดูสิตั้งไข่ไม่นาน คลานเข่าคืนซะแล้ว" .. หญิงชราโน้มตัวจากม้านั่ง เอื้ยมฉวยหลานตัวน้อย ที่คลานต้วมเตี้ยมอย่างเร่งรีบแต่เริงร่าในที วางบนตัก .. "..“โยกเยกเอย น้ำท่วมเมฆ กระต่ายลอยคอ หมาหางงอ กอดคอโยกเยก” .. เด็กน้อยเอนหลังพิง อกย่ายังอุ่นเสมอ หญิงชราจับนิ้วเล็กๆยกขยับตามจังหวะ .. เพลงที่ไม่เคยได้ยินมานาน นานจนลืมไปเลยว่ามีใครบางคนที่ร้องให้ฟัง ...หรืออาจจะเล็กเกินที่ต่อมความจำจะทำงานกระมัง .. .. "อาโป.." .. "ดูนั่นสิ.." เด็กน้อยอ้อแอ้มองตาม .. แสงนวลตาหลังหมอกนั่น เริ่มแจ่มชัด เด็กน้อยยื่นมือหมายคว้าแสงนั้น มือที่เล็กสั้นเหมือนทารกเมื่อสักครู่ กลับยาวขึ้น รวมทั้งแขนและขา ..ครั้งแรกฉันเป็นเด็กหนุ่มกลายเป็นทารกและตอนนี้ฉันโตขึ้นราวกับเด็ก4-5ขวบ .. เบื้องหลังควันและแสงนั่น ปรากฏหญิงชราร่างเล็กแบกเป้ใบจิ๋ว ชายรูปร่างโปร่งบางสวมชุดทหาร กับผู้คนอีกมากมาย ที่เดินเรียงกันเหมือนจะไปที่ไหนสักแห่ง .. "..นั่นหน่ะ พระราชาสวมชุดทหาร ท่านคอยปกปัองแม่และคนอื่นๆ หนูอยากปกป้องแม่มั้ย หนูทำได้นะ ย่าเชื่อว่าหนูทำได้ หนูปกป้องคนอื่นด้วยก็ได้นะ แล้วหนูก็จะได้ความรักตอบแทน อย่างที่ย่าทำอยู่นี่โอบกอดหนู หนูรู้สึกปลอดภัยมั้ย ย่าปกป้องหนูให้อุ่นใจ ย่าก็มีความสุข .. แม่ที่ชราก็เคยปกป้องพระราชามาก่อน ด้วยการอยู่เคียงข้างแล้วพาทำ คำว่าปกป้องของพ่อแม่ไม่ใช่ผลักให้เขาไปต่อสู้อย่างโดดเดี่ยว หรือเอาจับเขาไปอยู่ในกรงกรอบ .. เรียนรู้ สอน แล้วพาทำ ส่วนจะได้แค่ไหนคงแล้วแต่คนนะ.." .. "อย่างหนูก็เป็นพระราชาเหมือนกันนะ พระราชาของย่า พระราชาของคนในบ้าน พระราชาที่สวมชุดทหารคือความกล้าหาญในทางที่ถูก" .. "..หลายคนบอกย่านะ แค่อยากให้เด็กๆโตไปเลี้ยงตัวเองได้ก็บุญแล้ว ไม่ต้องมาเลี้ยงฉันหรอก ขอให้เป็นคนดีของสังคมก็พอ" .. "..แต่ย่าไม่คิดอย่างนั้นนะ ย่าถือความกตัญญูเป็นสำคัญ โตไปพระราชาต้องกลับมาเลี้ยงพ่อแม่สิ พระราชาต้องมาดูพ่อแม่ มันคือหน้าที่ คนดีของสังคมต้องมีความกตัญญูด้วย.." .. "จำไว้นะอาโป พระราชาของย่า" .. ..〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 .. พระราชาที่มีราชกิจล้นมือ แต่พระราชา ไปกินข้าวเย็นกับแม่ สัปดาห์ละ5วัน พระราชาที่มีสมบัติมากมาย แต่เป็น เขื่อน โรงเรียน โรงพยาบาล ถุงยังชีพ ถนนหนทาง .. พระราชาที่มีแม่เป็นชาวบ้าน แต่ความเป็นชาวบ้านที่สอนให้ลูกติดดิน อยู่กับดิน และเป็นพลังของแผ่นดิน .. พระราชามีอำนาจวาสนา แต่กลับน้อบน้อมต่อพระป่าที่ไม่มีอะไรเลย .. แม่หอมพระราชาตั้งแต่เล็กจนโต พระราชาก็กราบตักแม่ตั้งแต่เล็กจนโต .. แก้มพระราชาคงไม่หอมเท่าไร แต่กลิ่นของความกตัญญู ย่าว่าหอมเกินทนเลยหล่ะ...เชื่อมั้ย..อาโป .. .. ..〰️〰️〰️〰️〰️🌸 ..ง่วงแล้วสินะ .. วันหน้าคงได้เจอกันอีก หลับให้สบายนะ..พระราชาของย่า.." .. .. มือที่สัมผัสยังอบอุ่นเสมอ .. ..〰️〰️〰️〰️🌸🌸🌸〰️〰️〰️〰️ .. .. เด็กหนุ่มเหลือบตาขึ้นมอง ที่พล่ามัวเริ่มแจ่มชัด .. .. "ม๊า..." เด็กหนุ่มครางเบาๆ ขยับนิ้วเบาๆ รู้สึกถึงได้ถึงมือแม่ที่กุมอยู่ .. "อิยะ..บอกหมอให้ที อาโปรู้สึกตัวแล้ว "หญิงวัยกลางคนที่ถูกเรียกว่าแม่ หันไปบอกชายหนุ่มผู้เป็นอา .. เขาได้ยินเสียงนั้นเบาๆ ก่อนที่มโนสำนึกจะดับไป .. ..〰️〰️〰️〰️〰️🌸🌸🌸〰️〰️〰️〰️ .. ..ทีวี ที่เปิดทิ้งไว้ในห้องผู้ป่วยพิเศษ ยังคงเปิดเพลงพระคุณแม่ประกอบภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติเพื่อน้อมรำลึกในวันครบรอบ120ปี สมเด็จพระศรีนครินทร์ ยังคงดังแว่ว .. ..ย่าของแผ่นดิน〰️🌸 "..ต้นไม้นี่มันคล้ายๆคน ต้นบานชื่นนี้ฉันไม่ได้ปลูกด้วยเมล็ด แต่ไปซื้อต้นเล็กๆ ที่เขาเพาะแล้วมาปลูก แต่มันก็งามและแข็งแรงดี เพราะอะไรหรือ เพราะคนที่เขาขายนั้นเขารู้จักเลือกเมล็ดที่ดี และดินที่เขาใช้เพาะก็ดีด้วย .. นอกจากนั้นเขายังรู้วิธีว่าจะเพาะอย่างไร ซึ่งฉันไม่สามารถทำได้เช่นเขา เมื่อฉันเอามาปลูก ฉันต้องดูแลใส่ปุ๋ยเสมอ เพราะดินที่นี่ไม่ดี (ที่นี่ หมายถึง พระตำหนักวิลล่าวัฒนา เมืองพุยยี่สวิตเซอร์แลนด์) ต้องคอยรดน้ำพรวนดินบ่อยๆ ต้องเอาหญ้าและต้นไม้ที่ไม่ดีออก เด็ดดอกใบที่เสียๆทิ้ง .. คนเราก็เหมือนกัน ถ้าพันธุ์ดี เมื่อเป็นเด็ก ก็แข็งแรง ฉลาด เมื่อพ่อแม่คอยสั่งสอน เด็กคนนั้นก็จะเป็นคนที่เจริญ และดีเหมือนกับต้นและดอกบานชื่นเหล่านั้น .. ..พระดำรัสสมเด็จย่า .. ขบถ~ยาตราเล่าเรื่อง ..〰️〰️〰️〰️〰️🌸🌸🌸〰️〰️〰️〰️〰️ 〰️หนังสือ ดั่งสายธาร ศรีนครินทร์แห่งแผ่นดิน 〰️http://www.pada.or.th/16272520/%E0%B8%A8%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2 〰️https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1609338219240519&id=100004930692822
6 แชร์
ราชาผู้ทรงธรรม

🌷กันดอกบัวหลวงมีเง่าขาว ผุดขึ้นจากน้ำที่สะอาด เกิดในสระโบกขรณี บานเพราะพระอาทิตย์ .. มีแสงเหมือนแสงไฟ โคลนตมก็ไม่เปื้อน ผงธุลีก็ไม่เลอะ น้ำก็ไม่เปียกมันฉันใด. ..  🌷พระราชาผู้เช่นนั้นก็ฉันนั้น กรรมกิเลสจะไม่เปรอะเปื้อนพระองค์ ผู้มีพระราชวินิจฉัยสะอาด ไม่ทรงผลุนผลัน มีพระราชกิจบริสุทธิ์ ทรงปราศจากกรรมที่เป็นบาป เหมือนดอกบัวที่เกิดในสระโบกขรณีทั้งหลายฉะนั้น. .. กระผมคิดว่าเราคนไทยโชคดีมากที่มีในหลวงผู้ทรงธรรมสืบเนื่องมา

ขบถ~ยาตรา
33 ตอน
วิดีโอที่เคยเผยแพร่ ถูกรวบรวมไว้.. แม้หาที่มาไม่ได้.. แต่ขอขอบคุณ ที่ทำให้เราได้ยินเสียง พ่อของแผ่นดิน .. พระผู้ที่ทรงทำประโยชน์เพื่อลูกหลานในแผ่นดิน ให้มีที่อยู่ที่กินที่อาศัย มีธรรมหล่อเลี้ยงให้ใจได้ไออุ่น .. .. ธ สถิตย์ในใจไทยนิรันดร์🙏 .. "ภัทรมหาราช ราชาผู้ทรงธรรม"
🎯ภาพที่คุ้นเคยตั้งแต่เด็กเวลาดูทีวีขาวดำจะเห็นสิ่งที่ขาดไม่ได้คือดินสอ แผนที่และกล้องถ่ายรูป ในข่าวราชสำนักเวลา20.00น.จนโตมาระยะหนึ่ง ทีวีก็เปลี่ยนจากขาวดำมาเป็นสี กระผมก็ยังเห็นดินสอ แผนที่และกล้องถ่ายรูปเช่นเดิม ..🌿 .. สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งได้ตามเสด็จทรงงานในหลายพื้นที่ ทรงเล่าถึงเรื่องแผนที่ของในหลวงไว้ในรายการวิทยุ “พูดจาภาษาช่าง” ทางสถานีวิทยุจุฬาฯ ความว่า 🌿 .. “...แผนที่ที่พระองค์ทรงใช้คือ มาตราส่วน 1 : 5 หมื่น สำนักงานของท่านคือห้องกว้างๆ ไม่มีเก้าอี้ มีพื้นแล้วท่านก้มอยู่กับพื้น แล้วเอากาวติดแผนที่เข้าด้วยกัน แล้วหัวกระดาษต่างๆ ท่านก็ค่อยๆ ตัดแล้วเรียงแปะเป็นหัวแผนที่เข้าด้วยกันใหม่ เพื่อจะได้ทราบว่าแผนที่ระวางไหนบ้าง... 🌿 ..การปะแผนที่ท่านก็ทำอย่างพิถีพิถัน และถือเป็นงานที่ใครจะมาแตะต้องช่วยเหลือไม่ได้เลยทีเดียว” 🌿 .. สาเหตุที่ทรงโปรดทำทุกสิ่งด้วยพระองค์เองนั้น  .. “...ท่านบอกว่าคนเป็นช่าง ช่างหมายถึงงานทำด้วยมือทั้งหลายแหล่ ซึ่งการทำอะไรด้วยมือได้ ไม่ใช่หมายความว่ามือทำเอง มันมาจากสมอง สมองสั่งให้มือทำจึงทำได้ .. งานช่างคืองานที่ผนวกกันระหว่างสมองกับมือ เพราะฉะนั้นต้องทำเอง ขีดเอง ลูบคลำมันไปแล้ว มันจะได้จากมือที่ลูบคลำ จากตาที่ดู ย้อนกลับมาที่สมอง ทำให้คิดอะไรขึ้นมาได้” ..🌿 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี รับสั่งว่า  .. “แผนที่แต่ละแผ่นทรงหวง ท่านหวงแผนที่ของท่าน อันเดิมนั้นต้องเก็บไว้ โดยเฉพาะแผนที่ทางภาคใต้นั้นโดนฝนมา ทำให้ค่อนข้างเปื่อยยุ่ย ต้องถือด้วยความระมัดระวัง .. ...ถ้าแผนที่นั่นเน่าเต็มทน คือโดนฝน โดนอะไรมา หลายปีหลายฤดูกาล ท่านก็ต้องย้ายข้อมูลจากแผ่นเก่ามาแผ่นใหม่ ซึ่งท่านก็ต้องทำเองอีกเหมือนกัน... .. ขณะที่ทรงงานจะทรงเติมข้อมูลต่างๆ ลงไปมาก และทรงแก้ไขความผิดพลาดคลาดเคลื่อนที่ทรงพบด้วย เมื่อทรงได้ข้อมูลใหม่จึงส่งตรงไปพระราชทานกรมแผนที่ทหารเสมอ...” .. 🌿 .. กระผมไม่มีพรวิเศษหรือมีความสามารถพิเศษใดๆ มีเพียงการทำหน้าที่ของลูกคนหนึ่งส่งทอดให้คนรุ่นหลังได้รู้ได้เห็นได้เข้าใจ กระผมพยายามรวบรวมและจัดทำคลิปขึ้นมาใหม่ในฐานะที่เป็นลูกที่จะเทิดทูนพ่อ และเอาแบบอย่างพ่อมาทำในแบบที่พ่อสอน ได้มากกี่น้อยก็ต้องทำ .. เมื่อใกล้สิ้นลมหายใจเมื่อใดจะได้ระลึกไว้ "เรามีพ่อมีแม่"ผู้ให้ที่อยู่ดูที่กิน ลูกหลานเราจะสบาย และจากไปอย่างคนที่มีค่าควรคู่แผ่นดินที่พ่อให้มา .. ขบถ~ยาตรา ..🌿 ที่มา:https://www.posttoday.com/social/royal/460472 https://www.matichon.co.th/court-news/news_392825 https://praew.com/luxury/royal-update/60581.html https://m.facebook.com/photo.php?fbid=10207150684757171&id=1583863009&set=a.10207150681957101 สำนักประชาสัมพันธ์เขต3กรมประชาสัมพันธ์
4 แชร์
หน่อพระโพธิสัตว์เจ้า

ว่าด้วยโพธิสัตว์ผู้ปราถนาพุทธภูมิ

ขบถ~ยาตรา
1 ตอน
“..พระองค์ทรงมีกระแสจิตแรงมาก ฉันเองยังสู้ท่านไม่ได้ เรื่องปรารถนาพุทธภูมินี่ พระองค์ (ในหลวงรัชกาลที่๙) ปรารถนามานาน แต่เวลานี้บารมีเป็น “ปรมัตถบารมี” .. เหลือปฏิบัติอีก ๕ ชาติ และที่พระองค์ปฏิบัติมามันเลยแล้ว ไม่ใช่ไม่สำเร็จ พุทธภูมินี่ต้องบำเพ็ญกันมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระองค์เป็น “วิริยาธิกะ” ต้องบำเพ็ญถึง ๑๖ อสงไขยกำไรแสนกัป นี่เกิน ๑๖ อสงไขยแล้ว .. “แสนกัป” อาจยังไม่ครบ จึงต้องเกิดอีก ๕ ชาติ" หลวงพ่อพระราชพรหมยาน วัดท่าซุง 〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 “นี้รูปพระเจ้าแผนดิน เก็บดีๆ แด้นั้น เอาไว้ในห้องพระ กราบไหว้บูชา พระพุทธเจ้านะนั้น” .. พระครูภาวนาภิรัต วิ. (หลวงปู่สังข์ สังกิจโจ) วัดป่าอาจารย์ตื้อ ต.สันมหาพน อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ 〰️〰️〰️〰️〰️🌸 “...ก็มีแต่คนไม่ฉลาดเท่านั้นแหละ ถึงไม่รู้ว่าพระเจ้าแผ่นดินพระองค์นี้มีดีอะไร.. .. ”พระอาจารย์วัน อุตฺตโม (พระอุดมสังวรวิสุทธิเถร) วัดถ้ำอภัยดำรงธรรม (วัดถ้ำพวง) อ.ส่องดาว จ.สกลนคร พระอุปัฏฐากหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ที่ทำหน้าที่ยาวนานที่สุด 〰️〰️〰️🌸 “..ครูบาขาวปี วัดพระพุทธบาทผาหนาม เคยเป็นช้างนาฬาคิริง ส่วนในหลวงองค์ปัจจุบันเป็นช้างป่าเลไลยก์นะ...!!!”.. (ช้างป่าเลไลยก์คือพระโพธิสัตว์) .. หลวงปู่สิม พุทฺธาจาโร วัดถ้ำผาปล่อง อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ 〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 “วันหนึ่งข้างหน้า ในหลวงจะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งของโลก ในหลวงเป็นพระโพธิสัตว์ ปรารถนาพุทธภูมิ” .. หลวงพ่อพุธ ฐานิโย 〰️〰️〰️🌸 “หากไม่มีในหลวง พระพุทธศาสนาก็ตั้งอยู่ไม่ได้” .. หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ 〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 “พระองค์มัวแต่เป็นห่วงคนอื่น แต่ไม่ทรงห่วงพระองค์เองบ้างเลย...” .. หลวงปู่แหวน สุจิณโณ 〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 “ในหลวงพระองค์นี้ ท่านเป็นพระโพธิสัตว์น๊ะ...” .. ท่านเจ้าคุณนรรัตนราชมานิต 〰️〰️🌸 ในหลวงเป็นคนดีมากที่สุด เราหาได้ที่ไหนในเมืองไทยเรานี้ พระองค์เสด็จนู้นเสด็จนี้ เราก็เห็นไม่ใช่เหรอ ไม่ได้หยุดเลย เหมือนกังหัน เพราะความห่วงชาติบ้านเมือง รักประชาราษฎร เพราะเป็นลูกของท่านเราจะหาใครได้อย่างในหลวง .. ทำไมไปตำหนิในหลวงได้ลงคอ คนคนนั้น (ผู้ดูหมิ่นในหลวง) เป็นคนประเภทใดพิจารณาดูเถิด .. หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน วัดป่าบ้านตาด (วัดเกสรศีลคุณ) อ.เมือง จ.อุดรธานี 〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 “กูขนพองไปหมด พระมหากษัตริย์ ผู้ทรงกฤดาภินิหาร ครองบ้านครองเมือง จะมาก้มให้พระป่าสามัญลูบพระเศียรได้ ท่านเป็นเทวดาของปวงชน” .. ท่านเลยทูลว่า .. “..มหาบพิตรได้ทรงโปรดยื่นพระหัตถ์มาเถิด” .. ในหลวงทรงเงยพระพักตร์ยิ้ม และ ทรงยื่นพระหัตถ์ทั้งสองให้พ่อท่านคล้ายจับขึ้นเสมออกอธิษฐานพระชัยมนต์คาถาถวาย แล้วรดน้ำมนต์ใส่ฝ่าพระหัตถ์ของพระองค์เอง พร้อมถวายพระพรตลอดเวลา .. ในหลวงทรงอิ่มเอิบปลาบปลื้มพระราชหฤทัย และทรงปวารณาทรงรับอุปัฏฐากเป็นส่วนพระองค์ .. .ครั้นลูกศิษย์ถามท่านว่า “พ่อท่านถวายของดีอะไรหรือเปล่า” .. ท่านตอบว่า .. ..“ไม่ให้เทวดาผู้เป็นยอดคนแล้ว จะให้ใครเล่า” .. “ในหลวงพ่อองค์นี้ ทรงบุญญาภินิหาร ทรงทศพิธราชธรรมบริบูรณ์” .. ท่านพ่อคล้าย จนฺทสุวณฺโณ 〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸 .. ทศพิธราชธรรม 🌸 ทาน (ทานํ) คือ การให้ศีล  🌸 (สีลํ) คือ ความประพฤติที่ดีงาม ทั้ง กาย วาจา และใจ 🌸 บริจาค (ปริจาคํ) คือ การเสียสละความสุขส่วนตนเพื่อความสุขส่วนรวม 🌸 ความซื่อตรง (อาชฺชวํ) คือ การสุจริตต่อหน้าที่การงานของตน ต่อมิตรสหาย ต่อองค์กรหรือหลักการของตน 🌸 ความอ่อนโยน (มทฺทวํ) คือ การมีอัธยาศัยอ่อนโยน 🌸 ความเพียร (ตปํ) คือ ความเพียรพยายามในการทำความสุขเพื่อส่วนรวม 🌸 ความไม่โกรธ (อกฺโกธํ) คือ การไม่แสดงอาการโกรธ 🌸 ความไม่เบียดเบียน (อวิหิงสา) คือ การดำเนินชีวิตไปตามทางสายกลาง การผลิต การบริโภคที่สมดุลโดยไม่เน้นประโยชน์ส่วนตนเป็นหลัก ซึ่งนำไปสู่การแข่งขันแย่งชิงจนเป็นการเบียดเบียนตนเองและผู้อื่นและทำลายสิ่งแวดล้อม 🌸 ความอดทน (ขนฺติ) คือการรักษาปกติภาวะของตนไว้ได้ ไม่ว่าจะถูกกระทบกระทั่งด้วยสิ่งอันเป็นที่พึงปรารถนาหรือไม่พึงปรารถนาก็ตาม มีความมั่นคงหนักแน่นไม่หวั่นไหว 🌸 ความเที่ยงธรรม (อวิโรธนํ) คือ ความหนักแน่นถือความถูกต้อง เที่ยงธรรมเป็นหลัก 🌸 ขบถยาตรา เรียบเรียง .. ที่มา ~http://www.pirun.ku.ac.th/~fagisvtc/buddhism/Index-journal/journal/ajan/king-dhrama/king-Monk. ~htmhttps://www.topchiangmai.com/trip/%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%95%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD/ ~https://th.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1
อิยะ..กับความหมายที่หายไป ซีซั่น2(ปี63)

ขบถ~ยาตรา
7 ตอน
🎯ถ้าชีวิตเหมือนสายน้ำ คงเป็นเรื่องเล่าที่ไม่รู้จบ ..นทีแห่งชีวิต
🎯เรื่องสั้นขนาดยาว ชุดนทีแห่งชีวิต ●อิยะ..กับความหมายที่หายไปซีซั่น2 》แรงบันดาลใจจาก :ขณะข้าศึกบุกที่ปั๊มเส้นทางไปสวนป่าดอยบัวหลวง 🖋เรื่อง..เด็กชายในกระจก . ตอนที่1..อั้ยยะ..อิยะกับข้าศึกนิรนาม . ■■■■■■■■■■■■■■■■■ "สวัสดีครับ ขอทองหยิบกับเม็ดขนุนที่หนึ่งครับ" . "ได้จ๊ะ แป๊บนึงนะ" หญิงร่างบางหันหลังให้กับตู้กระจกที่มีขนมไทยและเทศจัดวางได้อย่างน่าชิม เจ้าหล่อนตอบโดยไม่หันมามองผู้สั่ง . "ราดกระทิด้วยนะครับ" ชายหนุ่มสั่งสำทับอีกครั้ง คราวนี้เจ้าหล่อนยิ้มกว้าง พร้อมกับหันมาหาเจ้าของเสียง ด้วยคุ้นกับเมนูนี้ดีว่า จะเป็นใครไปไม่ได้..นอกจาก . "แหม..มาทำไมไม่บอก จะให้พี่จิไปรับที่สนามบิน"หญิงสาวพูดพลางตักขนมหวานใส่จานขนมใบเล็กและไม่ลืมราดน้ำกระทิของโปรดของน้องชาย . "เกรงใจ แต่อันนี้ผมไม่เกรงใจนะครับ" ชายหนุ่มรับจานขนม . "หืม..พี่พิมพ์นี่ทำอร่อยชะมัด " . "อร่อยก็กินเยอะๆ เดี๋ยวพี่แพ็คขนมก่อน ลูกค้าจะมารับแล้ว " . "พี่จิค่ะ ใครมาแหนะ " หญิงสาวเรียกผู้เป็นสามีที่กำลังง่วนทำขนมอยู่หลังร้าน . เมนูทองหยิบราดกระทิ ออเดอร์โดยเด็กชายอิยะ ที่มักจะไปอุดหนุนขนมคุณยายของพิมพ์มาดาเมื่อคราวที่ยังมีชีวิตอยู่ หญิงชรามักจะเย้าว่าประหลาดคน ไม่เคยเห็นใครกินแบบนี้ซักที . ครั้นยายของพิมพ์มาดาตาย พี่พิมพ์ก็มากลายเป็นสะใภ้ของแม่น้ำตก ก็ภรรยาของริวจิหรือจิ หรือไอ่เจียวพี่ชายผมเองครับ และเป็นแม่ของเด็กแฝดเด็กชายอาโป กับกับเด็กหญิงน้ำใจ . หลังจากที่โควิดเข้ามามูลนิธิใจใสที่เคยรับเด็กและหญิงด้อยโอกาสเพื่อการบำบัดอาการทางจิตก็ต้องปิดตัวลงเนื่องจากทุนอุดหนุนจากต่างประเทศมีอันต้องระงับ มีเพียงงานที่เป็นอาจารย์พิเศษสอนวิทยาลัยพยาบาล ทำให้มีเวลาว่างพอที่จะทำขนมอันเป็นรายได้เสริม จนมาเป็นรายได้หลัก โดยมีไอ่เจียวพี่ชายของผมเป็นเเรงงานใหญ่ในการทำส่งของ . " ..อ้าว..นาย นายมาเมื่อไร" ชายผู้เป็นสามีชะโงกหน้าจากครัว พร้อมฉีกยิ้มกว้าง ทักทายเมื่อรู้ว่าใครมา เขาน่าจะกำลังนวดแป้งขนม ฝุ่นแป้งยังติดสองแก้ม ที่แว่นและผ้าโพกศรีษะ ลามไปถึงผ้ากันเปื้อน . ชายหนุ่มนึกขัน พี่ชายก็ยังคงน่ารักเหมือนเด็กๆเหมือนเดิม . "มากอดหน่อย"พี่ชายอ้าแขน เตรียมโผจะเข้ากอดผู้เป็นน้อง . "ไม่เอาโตแล้ว" น้องชายเบี่ยง แต่ไม่สำเร็จ เศษฝุ่นแป้งเต็มหลังชายหนุ่มผู้น้อง พร้อมกับเสียงหัวเราะของเขาทั้งสอง . พิมพ์มาดาได้แต่ส่ายหน้าแล้วยิ้ม เขาทั้งสองเหมือนเดิม ความรักของน้องชายและพี่ชาย อิสริยะ จิระธารา...พระอาทิตย์และสายน้ำเกื้อกูลกันอันเป็นนิจนิรันดร์ . . . ชายหนุ่มอมยิ้ม . "ปู๊ดดดดด..." เสียงที่หาแหล่งกำเนิดไม่ได้ ขณะที่เขากำลังคิดอะไรเพลินๆระหว่างขับรถเดินทางไปที่ออบหลวง จังหวัดเชียงใหม่ หลังจากออกจากบ้านพี่ชายที่ตัวเมืองเชียงใหม่ . เสียงไรวะ..เฮ้ยมีกลิ่น กลิ่นไรวะ ไม่ใช่ ของกรู แต่ไม่มีใคร หรือเป็นของกรู ไม่สิ กรูน่าจะรู้ตัว ชายหนุ่มรู้สึกงงงวยกับเสียงอันไม่ทราบที่มา จะว่าเพลง Everybody poopsจากเครื่องเสียงรถยนต์..อันนี้..ไม่ใช่แน่ . "อ้วกกก...เชี่ยนี่..เมิงจะตดทำไม่บอกกรู ลมผ่านข้าศึก.มันนรกชัดๆ.." . " อ้าวเฮ้ย!..อาโป..มาได้ไง " ชายหนุ่มหันขวับมองแหล่งที่มาของเสียงจากเบาะหลัง . แหะๆ...เด็กหนุ่มเกาหัวแก้เขิน ไม่ใช่หนึ่งแต่อีกคนค่อยๆโผล่มาอีกหนึ่ง หลังจากโดนเพื่อนนามว่าอาโปเบิ้ดกระโหลก . ชายหนุ่มผู้เป็นอาเหยียบเบรคแทบหัวคะมำ ทำเอาแว่นของเด็กหนุ่มท่าทางเจี๋ยมเจี้ยมกระเด็น โดนคอนโซลรถ และและ แตกร้าวข้างหนึ่ง . "อา..ได้โปรดอย่าเพิ่งถามแวะปั๊มหน้าด่วน ...ผมไม่ไหว เชี่ยนี้กินควายเน่ามาหรือไงวะ.. ไอ่แว่น" . เด็กอาโปบ่นอุบให้เพื่อน อีกฝ่ายทำหน้าเจื่อนพร้อมกับโชว์ขนแขนที่ลุกชัน เป็นสัญญาณว่า..ข้าศึกจ่อประตูเมืองเรียบร้อยแล้ว . และแล้ว.. กระผมก็ได้ลูกสมุนติดรถมาอีกสอง อาโปและนาวะเพื่อนต่างด้าว . และและ.. . ปังปังปัง...!!เสียงจากท้ายรถ ชายหนุ่มมองหน้า เด็กชายทั้งสองถึงกับส่ายหน้าทำไม่รู้ไม่เห็น . "เชี่ยยย"..ชายหนุ่มอุทานทันทีที่เปิดฝากระโปรงท้ายรถ . . . เฮ้อ...เอาแล้วไง ...ชายหนุ่มถึงกับเกาหัว เมื่อเจออีกฝ่ายมองด้วยสายตาวิงวอนและร้องขอ น้ำใจแม่หญิงจอมแก่น..ก็มา . . แล้วไง..ก็ลุยต่อสิครับ..กำจัดข้าศึก..และหมูกะทะรออยู่..ส่วนเจ้าเด็กๆพิเรนค่อยชำระความกันอีกที . ■■■■■■■■■■■■■■■■■■ . 🖋ท้ายบท~ . รื้อฟื้นกันหน่อยขอรับ อิยะมีมีพี่ชายชื่อริวจิหรือจิหรือไอ่เจียว ส่วนพิมพ์มาดาคือภรรยาพี่ชายก็ไอ่เจียวนั่นแหละ ได้ผลผลิตแฝดสองหน่อคืออาโปหรือไอ่โปก และน้ำใจ ติดตามอ่านซีซั่นแรกได้ที่นี่ https://www.blockdit.com/series/5f3272b01498eb43c3440766 ไม่อ่านคุยกับใครไม่รู้เรื่องนะเออ..ตอนสั้นๆแค่54ตอนเองขอรับ😁 ส่วนอีกหนึ่งคือนาวะ(Nawa)เด็กอิมพอร์ตมาจากญี่ปุ่น อันนี้ไม่รู้ที่มาที่ไป รอรู้พร้อมกับกระผมแล้วกันขอรับ😁 ●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●
6 แชร์
บทเพลงคาลิมบา

ขบถ~ยาตรา
9 ตอน
🎯 บันทึกที่ทะเลหัวหิน บ้านพักของพ่อ . เมื่อครั้งที่คนรู้จักทำงานเป็นมือปืน(สำนวนในครั้งกระนั้นหมายถึงผู้ที่รับจ้างทำงานมิได้มีกิจการเป็นของตนเอง)ในโรงพยาบาลสัตว์แห่งหนึ่ง . ชายคนนั้นได้รับผิดผิดชอบในส่วนของสาขาย่อย โดยภาระรับผิดชอบทั้งหมดในสาขานั้น มีผู้ช่วยมาผลัดเปลี่ยนในทุกวัน . อยู่มาวันหนึ่งเจ้าของซึ่งเป็นผู้หญิงได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุจากรถชนเสาไฟฟ้าเนื่องจากการหลับในของสามี . ทุกอย่างเลยโกลาหล ชายคนนั้นต้องวิ่งไปทำงานในสาขาใหญ่สลับมาดูสาขาย่อย เป็นงานที่หนักในช่วงนั้น . สิ่งที่เกิดขึ้นคือเงินจำนวนหนึ่งได้หายไป ชายคนนั้นก็ตกเป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัย . พี่ผู้ชายสามีเจ้าของโรงพยาบาล เมื่อครั้งก่อนเคยดีกับชายหนุ่มคนนี้มาก แต่บัดนี้กลับเมิน ชายหนุ่มก็ไม่รู้จะทำประการใด คำพูดบางคำที่ออกจากพี่ผู้ชาย เจ้าของโรงพยาบาลที่ทำให้ชายหนุ่มรับรู้ได้ถึงการไม่ไว้ใจ รู้สึกงงๆ แต่ชายหนุ่มก็เฉยๆ ยังทำหน้าที่ต่อไป . วันหยุดก็ยังคงมาซ่อมแซมกรงสำหรับน้องหมาแมวทำตัวแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น เวลาทำงานในทุกๆวันพักเที่ยงมีเวลากินข้าวไม่เกิน7นาที หมอไม่พอ คนไข้รออยู่ หลังเลิกงานคือ2ทุ่มแต่มักจะเลทถึงสามสี่ทุ่มถ้าเคลียร์เคสไม่เสร็จ . วันหนึ่งชายหนุ่มแอบสังเกตเห็นเด็กหญิงผู้ช่วยคนหนึ่งเปิดเกะตังค์และหยิบไป ชายหนุ่มเช็คดูก็หายไปจริง และทุกครั้งที่เจ้าหล่อนมาในสาขาย่อยก็หายทุกคราไป . แต่ช่วงนั้นก็ยังไม่ทำอะไร เหตุเพราะพี่ผู้ชายผู้เป็นเจ้าของยังไม่สบายนัก สมองได้รับ การกระทบกระเทือน ยังงงอยู่ แล้วยังถูกบีบจากแม่ยายที่เป็นต้นเหตุพาลูกสาวไปตาย . คราวต่อมากระผมได้ยินว่าเด็กสาวผู้นั้นถูกให้ออกจากงาน เนื่องจากจับได้ว่าเธอเป็นขโมย จากที่เจ้าของแอบติดกล้องวงจรปิด โดยที่ชายหนุ่มเองไม่รู้ตัว . ตั้งแต่นั้นมาพี่เจ้าของเข้าใจ และรักชายคนนั้นมากกว่าเดิม ถ้าตอนนี้หลายคนคิดว่ามันเหมือนนิยายหลอกเด็กให้ทำความดี...แต่เปล่าเลยเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง . กระผมนำเรื่องเล่านี้มาลงในเพจ เพราะต้องการสื่อในฐานะ ผู้อ่านหนึ่งคน ที่อยากจะส่งสาร์นถึงผู้เขียน สำหรับนักเขียนผู้มาใหม่ เมื่อเขียนมาระยะหนึ่ง กระผมเชื่อว่าจะมีบางเมนท์ที่แปลกๆ และทำให้เกิดความรู้สึกสะเทือนใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องเจอในชีวิตนักเขียน . เราในฐานะคนอ่านก็เคยลองเขียน เราก็รู้ถึงภาวะนั้นได้เช่นกัน (แต่ถ้ามองมุมกลับเป็นข้อดีคือเราได้ทดสอบเห็นอารมณ์การเกิดดับของอารมณ์ที่ขุ่นมัวเป็นฝึกการรู้สึกตัวที่ดีอย่างหนึ่ง) . การเขียนบทความโดยเฉพาะในเรื่องของการโมติเวทที่ต้องใช้อารมณ์และความรู้สึกของผู้เขียนเข้าไปผสม มันหมิ่นเหม่ต่อการกระทบผู้อื่น เหตุเพียงเพราะเขาไม่รู้จักเราดีพอ การตีความ ตามความรู้สึกที่มันดิ้นได้ เหตุการณ์เงินหาย แน่นอนคนที่น่าสงสัยคือคนที่เกี่ยวข้องกับเงิน ก็ไม่ผิดที่เจ้าของคิดอย่างนั้น . สิ่งที่ชายหนุ่มคิดขณะนั้นคือไม่ได้ทำผิด และเจ้าของก็ยังดีกับคนที่เราเองก็ดีกับเขาหมายถึงเพื่อนร่วมงาน และเขาก็ไม่ได้ร้ายกับทุกคน ถึงกับย้อนมาดูเองว่าเป็นอย่างนั้นจริงหรือเปล่า ไม่ใช่..ก็ป่วยการที่จะลงวาทะให้เป็นวาทะกรรมเพียงเพราะเราไม่รู้จักกันดีพอ . ในเรื่องบทความโดยส่วนตัวก็เคยเม้นท์แบบสุดกึ๋นเช่นกัน เพียงเพราะเราตัดสินเขาในบทความ แต่นั่นไม่ได้ตัดสินเขาไปทั้งชีวิต ตัดสินเฉพาะงานเขียนไม่ใช่ตัวเขา เหตุเพราะเราเองก็ยังไม่รู้จักเขาดีพอ . และแต่บางทีความปราถนาดี อาจเป็นการก้าวก่าย โดยเฉพาะบางบทความที่เจ้าของตั้งใจเขียน แต่ลืมเปิดประตูใจกว้างรับการเม้นท์ในที่สาธารณะ และเราเองก็แสดงความคุ้นเคยที่เร็วไป .ก็ต้องขออภัยมาณ.ที่นี้ ถ้าเม้นท์ใดที่ล่วงเกินไป . และในบางครั้งขอบเขต เราไม่เท่ากัน การล้ำเส้นมันเกิดได้เสมอ เพียงเพราะเขาและเราไม่รู้จักกันดีพอ . หลายคน ทุ่มเทกับงานเขียน เราจึงหวง ไม่อยากให้ใครแตะงานของเรา เป็นเรื่องที่ปกติมาก . หลายคนทุ่มเทกับงานเขียน แต่มีเมนท์ที่ไม่เกี่ยวกับงานเราเลย เราก็งง..มันคืออะไร หลายคนทุ่มเทกับงานเขียน แต่ไม่มีเมนท์ที่มาแตกยอด แล้วชีวิตของบทความมันอยู่ตรงไหน มันแห้งแล้งในความรู้สึก . มันก็เป็นนานาเหตุผล เพราะอักษรแสดงอารมณ์ไม่ได้มาก และความต้องการของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน . กระผมเองเข้ามาในที่นี่ไม่กี่เดือน ในฐานะคนอ่าน และคนเขียนบ่นความที่ไม่ใช่บทความ ก็พอเข้าใจนักเขียน..ไม่ทั้งหมดแต่ก็พอเข้าใจได้ถึงความรู้สึกของคนเขียน ที่ทุ่มแรงกายใจกว่าจะออกมาเป็นบทความหนึ่ง ไม่ว่าบทความสาขาใด พบว่ามันไม่ง่ายเลย . คนที่ลุยมาตั้งแต่BDเริ่มต้น ก็คงไม่มีใครเข้าใจดีพอเท่าๆกับเพื่อนๆร่วมรุ่น เอฟซีผู้ติดตามนักเขียนก็รู้จักเหล่านักเขียนที่ตนเองชื่นชมกว่าใคร` . คุณพาราเซตามอลที่ให้กำลังใจนักเขียนมาตลอดแม้ตอนนี้เธอจะมาวาดลวดลายบนเพจคนไทยตัวเล็กๆ หรืออินดี้แมนที่เม้นท์ทีเป็นพารากราฟเพื่อช่วยพัฒนางานผู้เขียนให้ดีขึ้น ผู้ให้กำลังใจนักเขียนมาตั้งแต่รุ่นดึก ก็ย่อมรู้จักนักเขียนดีพอมากกว่า คนที่มาอ่านไม่กี่เดือน และผลุบๆโผล่ๆอย่างกระผม . กระผมจึงอยากให้กำลังใจในฐานะคนอ่านส่งต่อนักเขียนทุกท่านทั้งใหม่และเก่า บางครั้งอาจจะเม้นดุดัน หรือเขียนบ่นความที่ดุดันบ้าง บางครั้งก็เล่นหัวจนเกินงาม ขออดทนให้โอกาสให้ เราได้รู้จักทุกคนให้ดีพอ ให้สมกับความตั้งใจ เพราะถ้าเรายังอยากอยู่ในนี้ แสดงว่าที่นี่ยังมีดี ก็ขอเวลาในการเรียนรู้และปรับตัว . กระผมนึกถึงคำโบราณจากครูคนหนึ่ง จงเอาเยี่ยงกาแต่อย่าเอาอย่างกา กามันขยันแต่ขณะเดียวกันก็ชอบขโมย ชีวิตส่วนตัวผู้เขียนจะเป็นใคร ยังไง ก็ตามกระผมคงไม่ขวนขวายมาใส่ใจนักเพราะเป็นชีวิตส่วนตัว กระผมสนใจเพียงว่าบทความบทที่อ่านจะทำให้กระผมมีชีวิตและแรงใจที่ดีขึ้นอย่างไร แม้บทความนั้นหรือเม้นท์นั้นจะกระทบหลังปักที่อก แต่ถ้ามันทำให้เรารู้ตัวก็ยังดี... . . กระผมเคยติดตามผลงานของครูอาจารย์หลายรูป แม้ไม่ได้ปาวารณาเป็นศิษย์ใครก็ตาม แต่ไม่มีใครเลยที่จะไม่โดน แม้จะอยู่ในร่มกาสาวพัสตร์ หลายรูปที่ว่าดีก็ถึงกับสึกไปครองเรือน ทำพลาดไปก็เยอะ ลูกศิษย์หลายคนก็ประนาม เหยียดหยามด้วยถ้อยคำรุนแรง . แต่กระผมก็ยังเคารพในคำสั่งสอนหากไม่ขัดต่อคำสอนของศาสนา ส่วนตัวท่านก็ได้รับผลไปแล้วเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่เกี่ยวกับคำสอน . กระผมก็ยังอ่านที่บทความไม่ได้ตัดสินในชีวิตส่วนตัวว่าเขาจะเป็นอย่างไร แต่กระผมมีความเชื่ออย่างหนึ่งว่าหากวันใดที่ได้จรดปากกาหรือแป้นพิมพ์ จิตใต้สำนึกจะทำงานกระตุ้นให้เขาทำตามอย่างที่เขียน ขึ้นชื่อว่าชีวิต มันต้องค่อยเรียนรู้และพัฒนา . แค่เรามีBDเป็นพื้นที่ในการส่งต่อมิตรภาพ กระทบร่วมกันก็เป็นแรงมหาศาล เราก็เปลี่ยนคนอื่นก็เปลี่ยน ไม่ว่าใครก็คงอยากอยู่ในพื้นที่ดีๆแห่งนี้ . ขอโอกาสทำความรู้จัก..เธอให้ดีพอ . ขอให้เธอใจกว้างอย่างทะเล เหมือนที่พ่อทำ . กระผมขอฝากความปราถนาดีให้กำลังนักเขียนทุกท่านกับทะเลหัวหินบ้านพักของพ่อและเพลงพระราชนิพนธ์หัวหินในหลวงรัชกาลที่๙ ของเช้าวันนี้ขอรับ . กระผมไม่มีวาสนาทางด้านดนตรีและการขับกล่อม กระผมคงทำได้เพียงเท่านี้นะขอรับ เป็นเครื่องดนตรีชนิดเดียวที่กระผมเล่นพอได้ ใช้ผ่อนคลายระหว่างทำงาน เพื่อจัดระเบียบสมอง ให้เราทำงานต่อเนื่องได้ทั้งวันโดยไม่ล้าเกินไป . วันนี้ถ้ามีโอกาสคงได้ไปโครงการในพระราชดำริขอในหลวงร.๙โครงการช่างหัวมัน ขอบคุณขอรับ🙏😊
🎯กระผมใช้คาลิมบา ในการผ่อนคลาย ระหว่างช่วงทำงาน5-10นาที เล่นไม่ได้เอาจริงเอาจัง เพลงที่ออกมาจะมีเสียงเเป้ก..เนื่องจากไม่ได้ปรับคีย์ กระผมชอบเล่นเพลงพระราชนิพนธ์ของในหลวงรัชกาลที่9 ความหมายเนื้อเพลงดีและไว้ระลึกถึงพระองคฺท่าน แต่กระผมร้องไม่เป็น และอ่านโน้ตไม่เป็น กดตามตัวเลขและไม่ใคร่จำ ใช้วิธีเล่นไปเล่นๆ ไม่ได้เคร่งเครียดอะไร เร่งรีบอะไร เพราะไม่คิดจะให้ใครฟัง ..ก็อายเป็นขอรับ😁 ก็เลยออกมาเป็นอย่างนี้ ก็ขออภัยนะขอรับ ถ้ามันจะตะหงิดหูหน่อย😊 ไม่อยากเก็บพระองค์ไว้ในความทรงจำ อยากเก็บพระองค์ไว้ในทุกอณูของบรรยากาศ อยู่ในทุกที่ที่เราอยู่...แม้กระทั่งเสียงเพลงที่มากับ..สายฝน 😊กระผมชอบถ่ายสายน้ำมาก มีมิติ ที่มันสวยมาก และไม่ซ้ำกันตลอดทุกการเคลื่อนไหว และกระผมมักจะได้ข้อคิดจากสายน้ำเสมอ
เรื่องของบักจ่อย

ขบถ~ยาตรา
11 ตอน
เรื่องของ..เณรจรจัด🤫 เมื่อครั้งยังเด็ก ตายายกระผมค่อนข้างใกล้ชิดสนิทกับสมภารวัดใกล้บ้าน และมักนำกระผมติดสอยห้อยตามเสมอ ยามปิดภาคฤดูร้อน ตายายเลยให้กระผมบวชเณร ครั้งนั้นกระผมอายุเพียง6-7ปี เณรอ้วนจึงเป็นเณรเด็กที่สุดในวัด และซนเอาเรื่อง
เรื่องของบักจ่อยเด็กวัด😊 ไอ้จ่อยเป็นคนขี้สงสัยขอรับ มีเพื่อนคนหนึ่งเขาอยู่ชมรมพุทธในมหาวิทยาลัย เขาจะมีลักษณะเหมือนสมภาร ด้วยกิริยาคำพูดคำจา และมีศัพท์แปลกๆมาพูดเสมอ ไอ้จ่อยมีที่มาก็คือเณรอ้วน เณรจรจัด คนที่เจอกับพระสังฆราช ถ้ายังจำได้เมื่อโพสต์ก่อนๆได้นะขอรับ พอเข้ามหาวิทยาลัยเลยจ่อย
อโยธยา..รำลึก

🎯สำหรับเรื่องราวเกี่ยวกับสถานที่ในอยุธยา ผู้เขียนไม่สามารถกล่าวอ้างได้ทั้งหมดเนื่องจากเนื้อความมีหลากหลายแล้วแต่ว่าจะยึดจากบันทึกของผู้ใด ผู้เขียนจึงเขียนและจัดทำบทวิดีทัศน์ด้วยความเข้าใจของผู้เขียนเองในจุดที่ผู้เขียนสนใจ จึงไม่สามารถนำไปกล่าวอ้างใดๆได้ เพียงแต่เพื่อปูพื้นฐานในการเขียนนวนิยายต่อไป ผู้เขียนแบ่งแต่ละส่วนเพื่อความเข้าใจง่าย เป็นองค์ไป จะสิ้นสุดเมื่อใดไม่สามารถบอกได้ และจะเริ่มเขียนนวนิยายตอนใดก็ยังบอกไม่ได้ แต่อยากปูพื้นเรื่องราวไว้ก่อน ให้เข้าใจว่า ราชธานีศรีอโยธยา มีส่วนใดที่น่าสนใจบ้าง เมื่อกล่าวอ้างอิงจะเห็นภาพและเรื่องราวทั้งหมด ขอบคุณที่เข้ามาเยือนขอรับ ขบถ~ยาตรา

ขบถ~ยาตรา
2 ตอน
🎯องค์๑ กระผมผ่านที่นี่หลายครั้ง มีครั้งสองครั้งที่เข้าไปดูแล้วรีบออกมา เนื่องจากคราคร่ำไปด้วย ฝุ่นและนักท่องเที่ยว ครั้งนี้ก็เช่นกันกระผมแวะไปเยือนอีกครั้ง แต่ไม่เหมือนทุกครั้ง ไร้ทัวร์จีนและชาวต่างชาติ ความสงบกลับมาเยือน นักท่องเที่ยวแทบนับคนได้ คราวนี้กระผมจึงค่อยๆขับรถ เคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆ สัมผัสกับกลิ่นอายที่คงเหลืออยู่ ใจอิ่มเอมท่ามกลางฝนพรำ ครั้งหน้า ถ้าสนามบินไม่เปิด กระผมคงได้ไปเยือน ที่นี่ในมุมมองของกระผม..อีกครั้ง . . . . ขออณุญาตเพิ่มเติมขอรับ 🎯วัดป่าแก้วหรือวัดใหญ่ชัยมงคล เป็นวัดสร้างสมัยพระเจ้าอู่ทอง ทรงให้ขุดเจ้าแก้ว เจ้าไทย ซึ่งทิวงคตด้วยโรคห่าขึ้นมาเผา จึงเป็นที่มาของวัดป่าแก้ว ■วัดนี้มีเหตุการณ์ความสำคัญหลายอย่าง เป็นศูนยรวมศรัทธาเป็นที่บวชเรียน มีพระจากประเทศศรีลังกาได้รับแต่งตั้งเป็นสมเด็จพระวันรัตน เป็นสังฆราชฝ่ายขวา ■การเสี่ยงเทียนอธิษฐานกำจุดขุนวรวงศา และเอาสังฆราชที่ฝักใฝ่ให้ฤกษ์ยามแก่กบฎพระศรีศิลป์ไปสำเร็จโทษ ■และพระนเรศวรทรงบูรณะ และสร้างเจดีย์นัยว่าเป็นการฉลองชัยเหนืออุปราชพม่า และการให้อภัยโทษทหารที่ตามไปรบไม่ทันจำนวนมาก จึงให้ชื่อว่า เจดีย์ชัยมงคล
☆องค์๒ ¤วัดกุฎีดาว เหตุการณ์สำคัญ ●๑.เป็นที่เจรจาประนีประนอม เมื่อคราวที่พระเจ้าอุทุมพรขึ้นครองราชย์ จากการกระด้างกระเดื่องของเจ้านายพี่น้อง3พระองค์ โดยมีราชาคณะ๕รูปและพระเทพมุนีผูเป็นที่เคารพนับถือเป็นประธาน ●๒.บริเวณนอกวัด มีพระตำหนัก "กำมะเลียน"เมื่อคราวพระเจ้าบรมโกศ เสด็จมาประทับควบคุมการก่อสร้าง แสดงว่าสมัยก่อนที่นี่น่าจะเป็นวัดขนาดใหญ่มาก เพราะใช้เวลา๓ปีจึงจะสำเร็จ ●๓.เป็นที่ประทับของสมเด็จพระสังฆราชพระเทพมุนี ●๔.สมัยต่อมามีเจ้านายระดับพระองค์เจ้าและเพื่อนชาวต่างประเทศ ขออนุญาตกรมศิลปากร ขุดหาสมบัติเนื่องจากมีแผนที่ เป็นที่กล่าวถึงว่า เฉพาะบริเวณวัดมีการฝังทรัพย์สมบัติ จำนวน16แห่ง ด้วยเครื่องมือตรวจหาสมบัติ แต่ก็ต้องเจออาถรรพ์การเคลื่อนย้ายสมบัติจะเจอก็ไม่เจอ ชายสมัยโบราณหัวขาดก็มาปรากฏเดินหายไปหลังพุ่มไม้ ที่ชาวบ้านเล่าว่าคือปู่โสมเฝ้าทรัพย์ เพื่อนหนึ่งคนหายไปไร้ร่องรอย อีกคนตายไป ส่วนท่านก็ทำกิจการงานใดก็ล่มจม ไม่มีใครกล้าขุดอีกนับแต่นั้นมา อ่านเพิ่มเติมที่ ๑.https://ayutthaya.mots.go.th/ewt_news.php?nid=385&filename=index ๒.http://www.qrcode.finearts.go.th/index.php/th/historicalpark/phranakhonsriayutthaya/ayutthaya-02/ayutthaya02-003/item/270-ayutthaya02-001