cover

Wanpiti Sanongkun

  • ละคร
  • นิยาย
  • การเมือง
  • 0
  • 27
    โพสต์
  • 2
    ผู้ติดตาม
  • สร้างเพจเมื่อ 9 ม.ค. 2021
  • เสียงฝนสาดลงหลังคาเมทัลชีทดังกลบสะกดเสียงความคิดฟุ้งได้เฉียบขาด เราชังกลิ่นอายของฤดูหนาว ทำใจเราโหวงลอยล่องไปไกล กลิ่นที่เป็นพิษภัยทำให้หลงทางได้แม้กระทั่งในบ้านตนเอง ส่วนไอแดดของฤดูร้อนมักทำให้กายกระสับกระส่ายไม่ถือเป็นมิตรนัก
  • ท้องฟ้าคลายตัวกลบกลืนเหล่าอาคารคอนกรีต ซีดสีเดียวกับเหลี่ยมมุมเปลือยของอาคาร เงาเมฆทาบไล่เฉดบนหลังถนนยางดำ เส้นจราจรเลือนลางไร้ความหมาย ตีคู่สลับตัดเงาเมฆา
  • สิ้นมรสุมเสียงระฆังดังเป็นสัญญาณคลายความแก่งแย่งวุ่นวายแก่สรรพชีวิตบนคาบสมุทรแห่งนี้
    ลมเหนือลูบไล้ไล่ไอชื้นจากผืนดิน พามวลหนาวพร้อมเหล่าปักษาอพยพเวียนกลับมาสู่ท้องนภาจรดดอนดินถิ่นนี้
  • เหล่าปักษาล้วนวาดปีกบินเยี่ยงจิตเสรี จนเมื่อยามวันมนุษย์ใจหยาบบาปหนาริอาจสร้างลวดกรง
  • เบนเป็นเรดบารอน เป็นศัตรู​กับนก dog fight ตกไปหลายลำ ท้องนภาเหนือแนวสนามเพาะ​ต่างโจษจัน ถึงอย่างนั้นแต่เบนเป็นมิตร​กับกระรอกทุกตัวไม่ว่าจะสีขนอะไรก็ตาม
  • มนต์​ขลัง​ก่อตัวในความทรงจำ บันดาล​โทษทัณฑ์​กักขังสุดนิรันดร์
  • จินตนาการ​แห่งความเร่าร้อน​ซึ่งเคยแผดเผา​สำนึกคิด กลับมอดดับลงด้วยความเป็นจริงอันเย็นชา จนเยือกแข็ง​ภาพสะท้อน​บนกระจกเงา
  • บันทึก​การนอนไม่หลับ no.1
    ผมเหนื่อยจากการอดนอน โดนพรากจากเตียงโดยเสียงเรียกยั่วยวน​จากผู้ยิ่งใหญ่แห่งบรรพกาล เจ้าแห่งความรักความใคร่​ผู้ท่องไปในนิทราแลความฝัน...
  • มีเล็กซาโปรและ ลิเทียมเป็นเพื่อนสนิทจริงแท้
    ไหนเล่าสายลมที่โอบกอดแดดอ่อนโยนคอยปลอบประโลม เหล่านั้นสวยหรูเกินกว่าจะเป็นจริง เพียงแค่เศษเสี้ยวของความเชื่ออันน่าพิสมัย