365 วัน ฉันจะเป็นติ่ง Full-time

** นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่ง ชื่อบุคคล สถานที่ และเหตุการณ์ต่างๆ ในเรื่องเป็นสิ่งสมมติขึ้นมาทั้งสิ้น มิได้มีเจตนาพาดพิง แอบอ้าง หรือสร้างความเสียหายให้แก่บุคคลใดบุคคลหนึ่ง หรืออาชีพใดอาชีพหนึ่ง หากชื่อไปตรงกับบุคคลใด ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย ** จ๋าย อายุ 32 ปี เป็นสาวโสดที่ใช้ชีวิตตามมาตรฐานสังคมได้อย่างน่าภาคภูมิใจ เธอมีงานประจำมั่นคง เป็นหัวหน้าทีม Data Analysis ทำงานตรงเวลา ไม่เคยขาด ไม่เคยมาสาย และสามารถวิเคราะห์ข้อมูลมหาศาลได้อย่างแม่นยำ แต่มีอยู่หนึ่งเรื่องที่เธอไม่สามารถใช้ Data Analysis มาวิเคราะห์ได้ นั่นคือการที่เธอยอมจ่ายเงินหลายพันบาทเพื่อไปนั่งดูผู้ชายสองคนยืนมองตากันบนเวทีเป็นเวลาสามวินาที จ๋ายเป็นติ่งซีรีส์วายมาตั้งแต่ช่วงที่เริ่มดูซีรีส์เพราะความบังเอิญ ก่อนจะค่อย ๆ ไหลลงหลุมลึกโดยไม่รู้ตัว จากคนที่ดูซีรีส์เฉพาะเวลาว่าง กลายเป็นคนที่เปิดแจ้งเตือนทุกช่องทาง จำตารางงานศิลปินได้แม่นกว่าตารางประชุม และมีทักษะกดบัตรระดับที่สามารถนำไปใช้ในภาวะสงครามได้ เธอมีเมน มีคู่จิ้น มีบ้านแฟนคลับ มีการแบ่งสีแบ่งฝ่าย และมีความสุขกับการได้สนับสนุนคนที่เธอรัก จนกระทั่งวันหนึ่ง บริษัทประกาศเลย์ออฟพนักงานระดับหัวหน้าส่วนหนึ่ง และจ๋ายก็เป็นหนึ่งในนั้น ในวันที่รู้ว่าตัวเองกำลังจะตกงาน จ๋ายตัดสินใจกดบัตรแฟนมีตคู่จิ้นที่แพงที่สุดเท่าที่เคยซื้อมา ไม่ใช่เพราะเธอไม่กลัวอนาคต แต่เพราะเธอรู้สึกว่าในเมื่อชีวิตกำลังจะพัง อย่างน้อยก็ขอพังพร้อมบัตรแถวหน้าสักครั้ง เธอจึงประกาศกับตัวเองว่า “365 วันต่อจากนี้ ฉันจะเป็นติ่ง Full-time ใครจะว่าอายุมากแล้วก็ช่างมัน อย่างน้อยฉันก็มีเวลาว่างมากกว่าคนที่ว่า!” สิ่งที่จ๋ายไม่รู้คือ ตลอดหนึ่งปีข้างหน้า เธอจะได้เรียนรู้ว่าโลกของแฟนคลับไม่ได้มีแค่รอยยิ้ม โมเมนต์หวาน ๆ และคำว่า “รักทุกคนเหมือนครอบครัว” เพราะในโลกหลังฉาก บางคนอาจไม่ได้รักแฟนคลับมากเท่าที่พูด บางคู่จิ้นแทบจะตีกันก่อนขึ้นเวที และบางโมเมนต์ที่เธอเคยกรี๊ดจนแทบเสียสติ อาจเกิดจากการที่ผู้จัดการกระซิบว่า “อีกสามสิบวินาที จับมือกันหน่อย ยอดเอนเกจเมนต์กำลังตก” แต่สิ่งที่จ๋ายจะได้กลับมา อาจมีค่ามากกว่าการได้เห็นเมนตัวเองยิ้มให้กล้องเสียอีก