"บางครั้งการรักษาคำพูดก็สำคัญกว่าการรักษาเวลา"
'หม่าม้าไปทำงานก่อนนะลูก เจอกันตอนเย็นนะครับ...'
นี่คือ คำพูดที่แม่หมีบอกลูกทุกเช้าก่อนออกจากบ้าน
แต่เมื่อวานนี้ ตอนที่แม่หมีกำลังง่วนกับการหยิบของขึ้นรถและรีบสาวเท้าออกจากประตู อาม่าที่กำลังป้อนข้าวหลานอยู่ ก็พูดเชียร์ให้เจ้าตัวเล็กรีบกินข้าวไวๆ โดยบอกว่า เดี๋ยวกินข้าวหมดนะ จะพานั่งรถไปดูน้ำพุที่สวนกัน...แม่หมีถึงกับชะงัก 555 เพราะหันซ้ายแลขวา คุณสามีที่ยังไม่ได้อาบน้ำ คงไม่ได้เอารถออกจากบ้านในเร็วๆ นี้แน่นอน
คำพูดของอาม่า จริงๆ แล้ว มีจุดประสงค์แค่เพียงจะกระตุ้นหลานให้รีบกินข้าวให้หมดเท่านั้นเอง แต่ถ้าวันนี้ แม่หมีเลือกที่จะรักษาเวลาเพื่อไม่ให้ไปทำงานสายและปล่อยให้คำพูดของอาม่าเป็นเพียงแค่คำเชียร์หลานกินข้าว เราก็กำลังทำให้ผู้ใหญ่คนนึงหมดความน่าเชื่อถือในสายตาเด็กน้อยที่ตั้งใจทำตามอย่างเชื่อโดยสนิทใจ (อย่าคิดว่าเด็ก 6 เดือนไม่รู้เรื่องนะคะ)
แม่หมีกับคุณสามีคุยกันเสมอว่า "คำพูดที่ออกจากปากคือเรื่องที่เราต้องให้ความสำคัญและหากเป็นคำสัญญาก็ต้องรักษา" ดังนั้น หากในอนาคต ลูกร้องขออะไร ถ้าเราให้ได้บอกว่า "ให้" แต่อาจจะมีพ่วงเงื่อนไขก็ได้ เช่น กินข้าวให้หมดก่อน แล้วเดี๋ยวเราเดินกลับมาซื้อกัน ...แต่ถ้าจะไม่ให้แน่นอนก็บอกไปตรงๆ ว่า "ไม่" พร้อมอธิบายเหตุผล
ที่เป็นแบบนี้ เพราะแม่หมีเห็นผู้ใหญ่หลายคน แม้กระทั่ง
อาม่า (ของหลาน) เอง ชอบใช้วิธีที่เรียกว่า "เอาตัวรอด"
คือ พยายามเอาตัวรอดจากสถาณการณ์ที่ลูกหลานร้องขอให้ซื้อของเล่นใหม่ หรือไอศกรีมแท่งโปรด ด้วยการบอกว่า ไว้คราวหน้าค่อยซื้อ ...เดี๋ยวกินข้าวเสร็จค่อยกลับมาซื้อ...แต่ท้ายที่สุดแล้วก็เลยตามเลย ไม่ได้ซื้อให้
อยากบอกว่าเข้าใจนะคะว่าการที่เราเลือกจะพูดแบบนี้ เพราะเราไม่อยากซื้อให้อาจจะด้วยราคาที่แพง ของเล่นที่บ้านเยอะแล้ว หรือไม่เห็นประโยชน์และความคุ้มค่าของมัน แต่ไม่อยากใช้คำพูดตรงๆ ที่อาจจะทำให้หลานงอแงร้องไห้ต่อ เลยเลือกที่จะปฏิเสธแบบเนียนไป
แต่รู้มั้ยคะว่า วิธีการนี้กำลังทำให้เด็กคนนึงเค้าหมดศรัทธาในคำพูดของคนที่เอ่ยปาก ซ้ำร้ายอาจทำให้เค้า เอาไปเป็นแบบอย่างว่าเราไม่จำเป็นต้องรักษาคำพูดเสมอไป เพราะพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย ชั้นก็ทำ...อย่าลืมว่า "เด็กความจำแม่นกว่าเราเสมอ" นะคะ
เด็กน้อยตาใสที่ยังไม่รู้ประสีประสา มักจะยึดคนใกล้ตัวเป็นแบบอย่าง ดังนั้น เราอยากให้ลูกหลานเป็นแบบไหน เราควรเป็นแบบนั้นให้เค้าเห็นก่อน จริงมั้ยคะ
แน่นอนว่าบทสรุปของเรื่องนี้ คือ แม่หมีออกจากบ้านสายกว่าทุกวัน เพราะต้องรอจนกว่าจอมทัพจะกินข้าวจนหมด (โชคดีที่เหลือแค่ 3 คำ 🤣) เพื่อที่จะพาเค้ากับอาม่า
นั่งรถไปส่งที่น้ำพุในหมู่บ้านตามที่อาม่าได้เอ่ยปากออกไปค่ะ
บางครั้งการรักษาคำพูดก็สำคัญกว่าการรักษาเวลาจริงๆ
ปล. ไม่ได้สนับสนุนการไปทำงานสายนะคะ 😅
22 มกราคม 2562
ขอไม่โชว์หน้าอาม่านะคะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
