32 ราตรีหนีเสือปะจระเข้ ตอนที่ 3
ความเดิมตอนที่แล้ว
คราวนี้อยู่ไม่ได้ครับต้องปิดประตูแล้วรีบเผ่นออกมาอย่างไวแบบไม่ต้องคิดจะรักษาทรง
ไม่ไหวครับยอมผิดศีลเดี๋ยวค่อยไปปรงอาบัติกับอาจารย์เดชก็แล้วกัน ไม่รู้ว่ารายนั้นมองเห็นหรือเปล่า
ถ้าเห็นขอร้องอย่าเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้ใครฟังนะครับ ผมอาย
😊
"มีอะไรหลวงพี่"
โยมถมมัคทายกวัดปั่นจักรยาน ผ่านมาพอดี
"ตะ ตะ แตน สงสัยแตนลามครับโยมรังใหญ่พอควรเกือบออกมาไม่ทัน" พูดไปหอบไปทั้งตกใจและเหนื่อยเพราะวิ่งออกมาไกลพอควร
ลองนึกสภาพถ้าพระโดนแตนต่อยจะมีสภาพอย่างไร เวลาออกบิณฑบาตรอายญาติโยมแย่ที่สำคัญถ้าโดนแตนชนิดนี้ต่อยเข้าไปที่ปากคุณ
เอ๋ยรับรองมีหวังฉันไม่ได้ไปหลายวัน
ฮา
ภาพ:pixabay
ที่สำคัญผมแพ้พิษของตระกูลต่อ แตนทุกชนิด
โดนต่อยทีมีจับไข้
ได้ยินมาว่าบางคนโดนต่อยมากๆ ถึงกับเสียชีวิต อย่างเช่น ต่อหัวเสือ
"โยมถมช่วยไปดูให้หน่อย"
"ได้ครับ สงสัยไม่ค่อยมีพระมาอยู่แตนมันก็เลย
มาทำรัง"
ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงได้กินรังแตนเผาไฟรสชาติ
ดีนักแล
แต่ตอนนี้คงทำไม่ได้เพราะบวชเป็นพระ
แล้วขืนไปทำอย่างนั้นต้องผิดศีลข้อปานาติบาต
หลังจากที่โยมถมทำการย้ายบ้านให้แตนลามเสร็จเรียบร้อยแล้ว
จึงได้เริ่มทำภาระกิจทั้ง ทำความสะอาดห้องน้ำ
ปัดหวาดเช็ดถูกุฏิ เก็บบริขารเครื่องใช้ต่างๆ ให้
เข้าที่เข้าทาง
หลังจากที่อาบน้ำเสร็จสรรพก็บ่ายคล้อยจวนจะ
ได้เวลาลงศาลาทำวัตรเย็น ปลงอาบัติ ฟังหลวงปู่เจ้าอาวาสเทศนาแนะแนวทางปฏิบัติให้พระใหม่ได้ทราบถึงระเบียบวินัยของการอยู่ร่วมกันในวัด
ถือว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมากของการอยู่ร่วมกันเป็น
หมู่คณะ เพราะอยู่บ้านก็มีกฎบ้าน อยู่วัดก็ต้องมีกฎวัดเช่นเดียวกัน
ก่อนลงจากศาลามีช่วงหนึ่งหลวงปู่พูดขึ้นว่า
"ครั้งเมื่อหลวงปู่มาตั้งวัดใหม่ๆ ฝันไปว่ามีงูใหญ่ตัว
สีดำเลื้อยมาหาชูคอแผ่แม่เบี้ยอยู่หน้ากุฏิสูงเท่าหลังคามองมาทางหลวงปู่
หลังจากหลวงปู่พูดอะไรบางอย่าง เพื่อบอกกล่าวแล้วเขาก็เลื้อยหนีไปทางทิศตะวันออก"
'หลวงปู่พูดอะไร'
ผมไม่กล้าถามได้แต่มองลงไปยังเบื้องล่างทาง
ทิศตะวันออกซึ่งเป็นสระสำหรับกักเก็บน้ำของกรมชลประทานมีเนื้อที่กว่า 20 ไร่
ได้ยินหลวงปู่พูดอย่างนั้น ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก งูอะไรวะตัวใหญ่ขนาดนั้นถ้าไม่ใช่งู...
คิดแล้วถึงกับขนแขนแสตนอัป
"วันก่อนก็มีงูจงอางตัวใหญ่เท่าแขนยาวกว่า 4 เมตรเลื้อยเข้ามาในกุฏิสงสัยเข้ามาหาหนูกิน"
หลวงพี่เดชเสริม
เอาเข้าไป แสดงว่าตอนที่เจอเมื่อกลางวันมันแค่น้ำจิ้ม ของจริงที่อาจต้องเจอคืองูจงอาง!
นี่ผมต้องมาใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางดงงูจงอางรึนี่
แหมคิดแล้วมันน่าบวชนานๆ เนาะ
อยากจะขอลาไปอยู่วัดอื่นทันไหมครับ
เอาละ ไหนๆ ก็ตั้งใจมาขนาดนี้แล้วจะมาถอดใจ
เอาง่ายๆอย่างนี้คงไม่ได้ เพราะก่อนออกบวชญาติพี่น้องตั้งความหวังเอาไว้มากหวังจะได้ร่วมสร้าง
บุญบารมีกับพระด้วย
หลังจากกราบหลวงปู่เดินลงจากศาลาท่ามกลางความมืดมิด โชคดีที่อาจารย์เดชมีไฟฉายติดตัวมาด้วย
แต่สายตาผมก็มองซ้ายทีขวาทีกลัวว่างูจะโผล่มา พร้อมกับคำถามมากมายที่วิ่งวุ่นอยู่ในหัว ได้แต่เก็บไว้ไม่กล้าถาม
"ก่อนนอนอย่าลืมปิดประตู หน้าต่างลงกลอนนะหลวงพี่งูมันชุม"
ถึงไม่บอกผมก็จะทำกลัวงูซะขนาดนี้
"ดึกๆ ดื่นๆ ถ้าได้ยินเสียงอะไรหรือใครมาเรียกถ้า
ไม่แน่ใจอย่าขานรับเป็นอันขาดนะ
เพราะตอนนี้เราอยู่ในป่าไม่ได้อยู่ในบ้าน คงไม่มีใคร
มาเที่ยวเรียกเราดึกๆดื่นๆหรอกถ้าได้ยินเสียงอะไร เห็นอะไร หรือได้กลิ่นอะไรแปลกๆ ก็อย่าตกใจตั้งใจทำสมาธิภาวนาไปอย่างที่หลวงปู่ท่านบอก"
เอาแล้วไงไม่ผิดไปจากที่คิดไว้เลยซื้อหวยทำไม
ไม่ถูกวะ มิน่าวัดนี้ไม่ค่อยมีใครมาบวช
หลวงพี่เดชพูดจบแล้วก็เดินเข้ากุฏิไปเฉยเลย ค้างซิครับแบบนี้ นี่แสดงว่าที่นี่มันน่าจะมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ และที่สำคัญคงต้องน่ากลัวกว่างูจงอาง
รึเปล่าเริ่มคิดฟุ้งซ่าน
ไหงก่อนบวชไม่มีใครบอกอย่างนี้วะ ถ้ารู้ก่อนหน้านี้
คงไปบวชอยู่วัดอื่นแล้ว
มิน่าล่ะวัดไม่ค่อยมีพระ อีกอย่างที่ตัดสินใจมาอยู่
ที่นี่เพราะว่าโยมแม่ศรัทธาหลวงปู่มากจึงไม่อยาก
ขัดใจท่าน
เมฆดำคล้ำทมึนที่ก่อตัวเมื่อช่วงบ่ายทำท่าเหมือนว่าฝนจะตก
เริ่มมีกระแสลมพัดแรงซู่ ซู่ ฟ้าร้อง ฟ้าแลบ แปลบปลาบ
นี่มันบรรยากาศซาวด์เอฟเฟคหนังผีชัดๆ
คิดในใจว่าอีกหน่อยคงจะต้องมีตัวอะไรโผล่ออกมาเป็นแน่ แต่ขอร้องไม่ต้องมาก็ได้นะ ยอมรับว่าพระกลัว
ภาพทางขึ้นลงวัดบันไดกว่า 200 ขั้นฟินไหมครับ
โปรดติดตามตอนต่อไป
เกษตรเอส'Society
ผมเขียนจากเค้าโครงเรื่องจริงแต่งเติมบ้างพอให้ได้อรรถรส แต่แฝงไว้ด้วยคติธรรม
ขอบคุณนักอ่านทุกท่านครับ
- 2
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
