ธรรมะ ธรรมดา ธรรมชาติ
ความหมายมันก็มีอยู่เท่านั้น. ทำไมตัองทำให้วุ่นวาย
ถ้าเข้าใจธรรม...
...ธรรมไม่ใช่สิ่งที่ทำให้คุณพิเศษกว่าคนอื่น ถ้าคุณคิดว่าคุณคือคนพิเศษเมื่อปฎิบัติ นั่นคือคุณไม่เข้าใจธรรม
...ผู้ปฏิบัติธรรมที่เข้าใจ ย่อมต้องตระหนักว่าทุกอย่างคือผลของการกระทำ หรือมีสาเหตุที่มาที่ไปของสิ่งที่เป็น ซึ่งแต่ละบุคคลย่อมแตกต่างกันไป
...ผู้ปฏิบัติธรรมที่แท้จึงควรอยู่บนพื้นฐานของความเข้าใจถึงผู้อื่นในด้านความแตกต่าง ไม่ใช่เหยียดหยามว่าผู้อื่นนั้นมีศีลไม่เสมอตนแล้วตั้งรังเกียจ
ธรรมะไม่ใช่เรื่องของพิธีกรรมหรือการปฏิบัติ แต่เป็นเรื่องของความเข้าใจถึงความเป็นไป
...มีประโยชน์อะไรถ้าเข้าวัดทำบุญ แต่ใจยังจ้องแต่คิดร้ายคนอื่น
...มีประโยชน์อะไรในการนั่งสมาธิ ถ้ายังมัวแต่คิดฟุ้งซ่าน จับผิดคนโน้คนนี้ จนลืมเรื่องที่ต้องทำในชีวิต
...เปรียบกับคนไม่เข้าวัด ไม่ปฏิบัติ แต่ไม่เคยคิดร้ายกับใคร มีสติกับทุกอย่างที่ทำ ถามว่าแบบไหนคือผู้เข้าใจธรรม...
ในสังคมจะมีคนประเภทหนึ่ง เข้าใจว่าตัวเองเข้าถึงธรรม และมองผู้อื่นต่ำกว่าตนอยู่เป็นจำนวนมาก
กลายเป็นว่าปฏิบัติธรรมแล้วเกิดอัตตาไปเสียฉิบ...
บางครั้งมองคนในครอบครัวเป็นพวกไร้ศีลธรรมเพราะไม่ปฏิบัติเหมือนตน จนสร้างความหมางใจกันในครอบครัวก็มาก
จะเข้าถึงธรรม ต้องใช้ปัญญาและความพยาม ไม่ใช่พิธีกรรม พิธีกรรมมันช่วยอะไรไม่ได้หรอก
สวดมนต์เช้าเย็น. แต่ไม่รู้ความหมายก็คือไม่ได้คิดตาม เมื่อไม่ได้คิดปัญญามันก็ไม่เกิด แล้วแบบนั้นจะเข้าถึงธรรมได้อย่างไร
ธรรมดา ธรรมชาติ นั่นแหละคือธรรม
...ไม่ทำอะไรผิดธรรมชาติ ชีวิตมันก็สงบ
...พยามฝืนธรรมชาติ ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไร วันนึงก็ต้องเดือดร้อน
...เป็นธรรมดา นั่นคือสัจธรรม...
...บางทีธรรมะมันทำให้มีปัญหา ก็เพราะคนพยามทำให้มันไม่ธรรมดานั่นแหละ...เอวังฯ
ปล. อาจแปลกๆหน่อยที่ขึ้เมามาเขียนเรื่องธรรมะ แต่พระจี้กงท่านว่า "สุราเนื้อสัตว์ผ่านลำไส้ ใจมีธรรมก็เป็นอรหันต์" งั้นผมก็ต้องพอเข้าใจได้บ้างแหละนะ😅
- 4
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
