การทะเลาะกันของอวัยวะทั้ง ๕
วันหนึ่ง อวัยวะทั้ง ๕ ของชายคนหนึ่งเกิดทะเลาะกัน โดย เริ่มแรกอวัยวะทั้งหมดต่างรุมกันต่อว่า “ตา” “...เจ้าตาเอ๋ย วันทั้งวันไม่เห็นต้องทำอะไรเลย แต่กลับมีโอกาส ได้ชื่นชมวิวทิวทัศน์อันงดงามทั้งหลาย ช่างไม่ยุติธรรมจริง ๆ”
จากนั้นอวัยวะทั้งหลายก็เริ่มหันมาต่อว่า “หู” “...เจ้าหูเอ๋ย ตลอดทั้งวันเจ้าก็อยู่เฉย ๆ ไม่ต้องเคลื่อนไหว แต่กลับสามารถ ได้ยินเสียงอันไพเราะต่าง ๆ ทำไมพวกฉันถึงไม่มีโอกาสอย่างนั้น บ้างนะ” เมื่อพูดเสร็จ อวัยวะทั้งหมดก็เริ่มหันมารุม ต่อว่า “ลิ้น” “...เจ้าลิ้นเอ๋ย นอกจากเวลานอนแล้ว ตลอดทั้งวัน
เจ้าก็ได้ดื่มกิน ได้ลิ้มรสชาติอาหารอันโอชะ แต่สำหรับพวกฉัน แม้เพียงสิ่งที่ธรรมดาสามัญก็ไม่มีโอกาสได้ลิ้มรส” หลังจากที่อวัยวะทั้งหมดเริ่มต่อว่ากันไปมาแล้ว อวัยวะที่รู้สึกว่า ตนไม่ได้รับความยุติธรรมมากที่สุดก็คือ “มือ” มือคิดว่าตัวเอง16
ต้องทำงานหนักตลอดทั้งวัน มีผลงานมากที่สุด แต่กลับไม่มี โอกาสได้รับ
ความสุขอะไรเลย ส่วน “ขา” นั้นไม่เห็นด้วยกับมือ ขาจึงกล่าวกับมือว่า “ถ้า
จะพูดกันจริง ๆ แล้ว คุณประโยชน์ของฉันนั้นมีมากที่สุด ถ้าฉันไม่พาร่างกาย
เดินไปยังที่ต่าง ๆ แล้วล่ะก็ มือก็ไม่สามารถ ทำงานอะไรได้มากมายนัก
หรอก” หลังจากที่มือได้ฟังคำพูดของขาแล้ว แม้ในใจจะรู้สึกไม่ยินยอม แต่ก็ไม่รู้จะหาเหตุผลอันใดมากล่าวโต้ตอบ ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้นนัก
ในที่สุดมือก็อดรนทนไม่ไหว คว้ามีดขึ้นมาหนึ่งเล่ม แล้วเริ่มด้วย การใช้มีดกรีดควักลูกนัยน์ตาออกมา เมื่อมองไม่เห็นอะไรแล้วจึง หายแค้นไปอย่างหนึ่ง จากนั้นมือก็เฉือนใบหูลงมา พอไม่ได้ยิน เสียงอะไรแล้วก็จัดการเฉือนลิ้น
ออกมา จากนั้นมือก็ตัดขาทิ้งไปด้วย
ผลสุดท้าย เนื่องจากร่างกายได้รับบาดแผลแสนสาหัส บุคคลนั้นจึงถึงแก่ความตายในที่สุด ซึ่งมือเองก็ไม่สามารถมีชีวิต อยู่ได้โดยลำพังเช่นกัน17
ท่านทั้งหลาย...
คนทั่วไปในโลกใบนี้ เมื่อได้รับความสุขสบาย ก็มักคิดว่าตน ได้รับความสบายน้อยที่สุด แต่เมื่อได้รับความลำบาก ก็มักคิดว่า ตนได้รับความลำบากมากที่สุดและชอบหยิบยกบุคคลอื่น มาเปรียบเทียบกับตนเองเสมอ อันที่จริง
แล้วในสังคมโลก ไม่ว่าจะในครอบครัว ชุมชน บริษัท ห้างร้าน ล้วนมีงาน
ที่ต้องแบ่งหน้าที่กันทำทั้งสิ้น ถ้าทุกคน ทำงานในหน้าที่เดียวกันหมด สังคมนั้นก็คงอยู่ไม่ได้
ทุกหน้าที่ในงานล้วนมีความสำคัญ เหมือนรถยนต์ทั้งคันที่มี อุปกรณ์เป็นหมื่นแสนชิ้น แค่ยางรั่ว เบรกแตก สตาร์ทเตอร์ ไม่ทำงาน หรือจะเป็นชิ้นส่วนใดก็แล้วแต่สะดุดติดขัดขึ้นมา สักชิ้น รถทั้งคันก็รวนไปหมด
ในสังคมมนุษย์ก็เช่นกัน ทุกตำแหน่งหน้าที่การงานล้วนมี ความสำคัญทั้งนั้น หากสะดุดติดขัดขึ้นมาสักอย่างก็รวนไปทั่วทั้ง สังคม ทั้งองค์กร จึงไม่ใช่เรื่องที่เราจะมานั่งเปรียบเทียบตนเอง กับผู้อื่น แล้วเอาแต่นึกน้อยเนื้อต่ำใจ
พ่อนึกอิจฉาลูกว่าไม่ต้องรับผิดชอบก็ไม่ถูก ลูกนึกอิจฉาพ่อ ว่ามีอำนาจตัด
สินใจมากกว่าตนก็ไม่ถูก ขอให้ทุกคนตั้งใจ ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด
และมีน้ำใจเอื้อเฟื้อต่อกัน สังคม ของเราก็จะเจริญก้าวหน้าไปได้ด้วยดี
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
