มาเล่าเรื่องต่อนะคะ.. แชร์ชีวิตบาริสต้าในต่างแดน (2)
แม้ว่าทุกๆวันจะต้องทำงานหนักเหมือนเดิม แต่เรื่องราวไม่เหมือนกันสักวันเลยค่ะ 😂 บางวันตื่นเต้น บางวันเศร้า โฮมซิค เหนื่อย ท้อและคิดมาก แต่ถอยไม่ได้ค่ะ เพราะยังไม่ได้ทุนคืนเลย.. มีปัญหาให้แก้ไขเฉพาะหน้าอยู่ตลอด เช่น.. อยู่ดีๆแทรม(รถราง)ขัดข้องกลางทาง ไปไม่ทันสิคะ.. ต้องลงไปต่อรถไฟอีกหลายต่อ สรุปไปทำงานสาย..เจ้านายหักเงินเป็นนาที.. บางวันหยุด ก็ต้องสแตนด์บายอยู่เสมอ เนื่องจากงานคาเฟ่..เพื่อนที่ทำงานจะทำงานหลายที่เลยหยุดกันบ่อยมาก น้อยคนที่จะทำงานร้านเดียวในเมืองเมลเบิร์น(ไม่พอกิน) นอกจากจะได้เป็นหัวหน้าและเจ๋งจริง
วันๆนึงของเมืองเมลเบิร์นมี 4 ฤดูค่ะ ร้อน หนาว ฝนตก อากาศดี ซึ่งเราก็ต้องเตรียมรับมือให้ได้ แจ็คเกตกันฝน เป็นอะไรที่ต้องพกติดตัวอยู่เสมอ ในตัวเมืองไม่ค่อยมีชาวออสซี่หรอกค่ะ เดินๆไปเจอแต่ชาวเอเชีย นึกว่าอยู่ประเทศจีน ชาวออสเขาย้ายไปอยู่นอกเมืองค่ะ เพราะชอบความสันโดษ และค่าครองชีพในเมืองค่อนข้างสูง แต่ถึงกระนั้น เราก็ยังโดนบูลลี่บ้างประปราย
ไม่ต้องแปลกใจเลยนะคะถ้าเราไปแรกๆแล้วจะไม่ได้ภาษาเท่าไหร่ เพราะว่าเรายังไม่มีประสบการณ์ ก็เลยต้องอยู่ในวงโคจรของคนไทยและคนเอเชีย ซึ่งพูดแต่ภาษาไทยทุกวัน..
ความสุขของเราคือการได้ฝึกทำลาเต้อาร์ท และการได้รับคำชมจากลูกค้าค่ะ ถ้าลูกค้าติดใจ(กาแฟ)เรา เขาจะพยายามมาคาเฟ่ และสั่งเหมือนเดิมทุกวัน เห็นหน้าปุ๊บ เราก็ทำกาแฟโปรดไว้รอแล้ว บางคนมาสั่งสามรอบต่อวันค่ะ 😂 ไม่รู้ดื่มกันไปได้ยังไง
คาเฟ่แรกที่เราทำงาน เจ้าของร้านเป็นเอเชียค่ะ แต่เป็นคาเฟ่ไทย ไม่ค่อยเข้มงวดมากเท่าไหร่ ใส่ชุดอะไรไปทำงานก็ได้ เจ้าของเข้ามาเก็บเงินอย่างเดียว แต่มีพี่เมเนเจอร์คอยคุมอยู่ตลอด ส่วนมากเราจะได้เป็นชิฟตอนเย็น ซึ่งจะได้ทำกาแฟไม่เยอะเท่าตอนเช้า และตื่นสายได้ ค่าแรงต่ำเตี้ยเรี่ยดิน.. ทำมาหลายเดือนขึ้นให้ 1 ดอลเท่านั้น.. แต่ดีตรงที่ มีอาหารให้ครบทุกมื้อในเวลาทำงานค่ะ.. รีเควสอาหารมังสวิรัติได้ด้วย (ตอนนั้นเราไม่ทานเนื้อสัตว์) อีกทั้งยังสั่งกลับบ้านได้ ไม่ต้องเสียเงินค่าอาหารไปทั้งวีค พนักงานร้านเป็นคนไทยทั้งหมด ทำงานกับแบบระบบพี่น้อง ซึ่งทำให้เราได้ทานอาหารไทยแบบที่หาซื้อได้ยาก ลดความคิดถึงบ้านลงไปได้บ้าง
อาหารทุกชาติของที่ออส (ที่ไม่ใช่ fastfood) มีราคาตั้งแต่ 9 ดอลขึ้นไป ทำให้ได้อาหารแบบจัดเต็มมาก ต่อ 1 จาน เราแบ่งไว้ทาน 2 มื้อได้ (ประหยัดสุด)
ทำไปได้หลายเดือน ถึงจุดอิ่มตัว.. ค่าแรงไม่เพิ่มสักที.. เราก็ว่าเราเก่งขึ้นแล้วนะ โปรโมทร้าน และทำเพจเฟสบุ้คของร้านให้แล้วด้วย แต่ก็ยังไม่เข้าตาเจ้านายค่ะ 😭เราจึงขอลดชิฟออก บินออกไปสู่โลกกว้างหาความท้าทายที่มากขึ้น เราหางานคาเฟ่อื่นเพิ่มในตอนเช้าค่ะ..
และแล้ว.. เราก็ได้งานร้านคาเฟ่ของฝรั่ง.. จะโหดขนาดไหน ต้องติดตามใน EP. ต่อไปนะคะ วันนี้ฝากไว้ด้วยภาพลาเต้อาร์ทของเราตั้งแต่เริ่มต้นฝึกทำค่ะ 😊
หลังๆเราทำได้ดีกว่านี้ แต่ไม่ได้เก็บภาพไว้เลย เสียดาย..
ฝากติดตามและแสดงความคิดเห็นไว้ได้นะคะ ขอบคุณค่ะ ❤️
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
