มาต่อกันค่ะ EP.9 เรื่องเล่าบาริสต้าในต่างแดน
จัสมินเป็นสาวเชื้อชาติจีนที่เกิดที่ประเทศออสเตรเลีย พ่อแม่ของเธอเป็นผู้ลี้ภัยและมาตั้งร้านอาหารจีนในเขต Mareeba , รัฐควีนส์แลนด์ค่ะ แต่เธอไม่ชอบทำงานที่ร้านอาหารของเธอก็เลยมาสมัครเป็นเด็กเสิร์ฟร้านที่เราทำอยู่ แต่ด้วยความที่เธอเป็นคนเงียบๆขี้อาย จึงทำให้เธอได้มาช่วยงานบาร์แทน เธอทำกาแฟไม่เป็นหรอกนะและก็ไม่คิดจะฝึกทำด้วย เธอพึงพอใจในการเป็นแค่ผู้ช่วยบาร์และเขย่าคอกเทล..
เราเจอเธอครั้งแรกก็รู้สึกถูกชะตา เธออายุน้อยกว่าเรา 2 ปี ภายนอกดูเรียบร้อย แต่จริงๆไม่ใช่ เธอซ่อนความแสบซนเอาไว้ 😂 นิสัยเราคล้ายกันมากก็เลยสนิทกันอย่างรวดเร็ว อาจเพราะเธอเป็นส่วนผสมของธรรมเนียมเอเชียและออสเตรเลีย เธอถูกพ่อแม่ห้ามไม่ให้สัก แต่วัยรุ่นออสซี่เกือบทุกคนจะมีรอยสัก เธอก็เลยแอบไปสักแขนข้างในและไม่บอกให้ที่บ้านรู้ จัสมินเป็นคนรักและแคร์เพื่อนมาก ทุกครั้งเวลาที่จะทำอะไรจะต้องถามความพึงพอใจจากเรา เธอมีรถและเป็นสารถีให้เราไปซื้อของที่ซุปเปอร์เสมอ
ทุกวันหลังเลิกงาน จัสมินจะพาเราไปทานข้าวในเมือง หรือไปช้อปปิ้ง (เลิกงานเที่ยงพร้อมกัน) วันหยุดก็พาไปบ้านของเธอ ทานข้าวฟรี 😂 ทุกวันศุกร์แรกของเดือน จะมีงานปาร์ตี้ขนาดใหญ่ที่โรงแรมในเมือง Mareeba พวกเราไม่เคยพลาดงานนี้ เราเล่นกันเหมือนย้อนชีวิตไปวัยเด็ก นั่งชิงช้าบ้าง ทำผมให้กันบ้าง เล่นกีตาร์บ้าง เราอยากจะจดจำความสุขที่อยู่ตรงนี้ไว้นานๆ ไม่อยากโตขึ้นอีกเลย...
Mareeba
ชั่วโมงการทำงานของเราโดนลดไปเรื่อยๆเดือนต่อเดือน ทำเอาเรากังวลอย่างมากว่าวีซ่าปีที่สองของเราจะไม่ผ่าน (ต้องเก็บให้ครบสามเดือน) สาวมาเลเซียก็กดดันเราทุกวัน เธอพูดไม่เพราะใส่เราบ่อยครั้ง จนเจคอบ (พนักงานบาร์อีกคน) ต้องแก้คำพูดให้เธอเสมอ
สาวมาเลเซีย: Go to get some ice! (ไปยกถังน้ำแข็งมา)
เรา: ok
เจคอบ: Go to get some ice ‘Please’ (ได้โปรดไปยกถังน้ำแข็งมาให้หน่อย..
เจคอบเป็นหนุ่มออสซี่ ตาสีฟ้า เล่นกีตาร์เก่งและเป็นนักร้อง นิสัยตลกเฮฮา ทำงานเหมือนเล่นตลอดเวลา แต่ทำได้ดี ใครอยู่ใกล้เขาก็มักจะได้หัวเราะเสมอ เขาทำงานเกิน 70 ชั่วโมงในทุกสัปดาห์ เมเนเจอร์ต้องง้อ วันไหนที่เจคอบตื่นสาย เมเนเจอร์จะเข้าไปปลุกถึงบ้าน
ช่วงแรกๆเราถูกจัดชิฟให้ทำงานร่วมกับเจคอบแทบทุกวัน แต่..เขาเล่นกับเรามากเกินไปในเวลางาน ก็เลยถูกแยกจากกันค่ะ 😭 เราต้องไปทำงานกับสาวมาเลเซียเช่นเคย
เราได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆจากเจคอบเยอะมาก ถึงแม้ว่าเมเนเจอร์บาร์จะไม่สอนเราทำคอกเทล แต่เจคอบก็แอบสอนและให้เราชิมทุกๆอย่าง สิ่งที่เราได้เรียนรู้มากที่สุดก็คือ การพูดให้สุภาพ เวลาที่คนอื่นเรียกเราห้ามตอบรับด้วยคำว่า What! ให้พูดคำว่า Yes? , เราต้องใส่คำว่า Please.. ต่อท้ายทุกประโยคที่ต้องการให้ใครทำอะไรให้ และ Thank you ทุกครั้ง
เรา: Can you help me arrange this milk please? ( ช่วยจัดนมนี้หน่อยได้ไหม )
เจคอบ: Okie Dokie (เป็นคำที่ออสซี่ชอบใช้มาก แปลว่าโอเค)
—- จัดเสร็จ —-
เจคอบ:... (หันมาจ้องที่เรา)
เรา: why are you staring at me for? (คุณจ้องฉันทำไมอ่ะ)
เจคอบ: Thank you Jacob, I appreciate it. (ขอบคุณมากเจคอบ ฉันชื่นชม)
เรา:...(หัวเราะ) Thank you. (เพิ่งนึกได้ว่าต้องขอบคุณ 😂)
และเจคอบก็นัดเราไปทานข้าวข้างนอกสองต่อสองค่ะ..
ติดตาม EP. ต่อไปนะคะ ❤️
- 1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
