SEX BLOOD [ตอนที่8]
ร่างบางนอนเหม่อลอยอยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยมของตัวเอง แผ่นหลังที่ระบมจนปวดแสบปวดร้อนและเมื่อขยับตัวก็เหมือนร่างจะแตกเป็นเสี่ยงๆยังไงยังงั้น ครั้งนี้มันเลวร้ายที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอมา ชายหนุ่มที่เหมือนกับซาตานร้ายในร่างของหนุ่มรูปหล่อที่ใครๆต่างก็หลงไหลเธอเองก็เช่นกัน แต่วันนี้มันทำให้เธอมองเขาเหมือนเดิมไม่ได้อีกต่อไป เสียงกรี๊ดร้องขอร้องอ้อนวอนมันใช้ไม่ได้ผลกับคนอย่างเขา ร่างบางยันตัวลุกขึ้นก่อนจะนิ่วหน้าด้วยความเจ็บที่แผ่นหลัง ความรู้สึกของเธอที่มีต่อเขาในตอนนี้มันทั้งเกลียดและทั้งยังรักอยู่ นานเท่าไหร่แล้วที่เธอเอาแต่ขังตัวเองอยู่ภายในห้อง ตอนนี้เธอจะหันหน้าไปพึ่งใครได้ เธอไม่เหลือใครซักคน ในชีวิตเธอมีแค่พี่ชายที่จากไปกับเขาคนนี้คนที่ทำร้ายเธออย่างไม่คิดจะสงสารกันซักนิด
หญิงสาวเดินออกไปจากห้องของตัวเอง ภายในบ้านเงียบกริ่บ เธอแน่ใจแล้วว่าเขาไม่อยู่ จู่ๆอลิสนึกถึงใครคนนึงขึ้นมาทันที หญิงสาวที่เดินกลับเข้าห้องของตัวเองก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครคนนึงคนที่เธอคิดว่าน่าจะช่วยเธอได้ ไม่นานปลายสายก็รับแล้วเอ่ยออกมาทั้งคู่แลกเบอร์กันตอนที่ไปทานข้าวด้วยกัน
"ฮัลโหลอลิซ โทรหาเรามีอะไรรึป่าว" เสียงหวานปลายสายรับแล้วเอ่ยถามขึ้น
"ฟ้า ฟ้ามารับเราได้มั้ย ฟ้าช่วยเราที" ร่างบางพูดออกไปอย่างร้อนรน
"ใจเย็นๆก่อนอลิซ มีอะไรเล่าให้เราฟังได้มั้ย"
"ฟ้ามารับเราก่อนได้มั้ยเดี๋ยวเราเล่าให้ฟัง ฟ้ารีบมาเลยนะ"
"โอเคๆ แล้วจะให้เราไปรับที่ไหนอลิซ"
อลิสตอบออกไปก่อนจะกดวางสาย หญิงสาวรีบเก็บข้าวของที่จำเป็น เธอไม่ได้เอาอะไรไปมากมาย กระเป๋าใบกลางใส่เสื้อผ้าสองสามชุดของใช้อีกนิดหน่อย ที่สำคัญเธอไม่ลืมที่จะหยิบเงินที่เขาชอบให้เธอเป็นประจำเอาไปด้วย ถ้าไม่มีเงินการใช้ชีวิตของเธอจะลำบาก เงินสดที่เขาให้นั้นเธอไม่เคยใช้เลย ไหนจะเงินที่เขาคอยเอาเข้าบัญชีไว้ให้อีก หญิงสาวที่ตัดสินใจดีแล้วว่าเธอไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีก ในเมื่อเขาไม่ได้รักเธอ เธอก็ควรจะออกไปจากชีวิตเขา ดีกว่าต้องมาคอยรองรับอารมณ์ของเขาอยู่ที่นี่ และเธอเองก็ไม่ลืมที่จะหยิบเอกสารสำคัญต่างๆของเธอไปด้วย
อลิสกลั้นใจพยายามเดินให้เร็วที่สุดถึงแม้จะยังเจ็บที่แผ่นหลังของตัวเองก็ตาม หญิงสาวที่ยืนรอเพื่อนอยู่หน้าบ้านไม่นานรถของเพื่อนที่เธอขอความช่วยเหลือก็มาจอดอยู่ตรงหน้า ภายในรถอลิสนั่งหายใจเข้าออกลึกๆด้วยความโล่งใจ
"อลิซจะบอกเราได้รึยังว่ามันเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงต้องหนีออกมาแบบนี้" ฟ้าถามออกมาด้วยความสงสัยพร้อมกับหันมามองหน้าของเพื่อนเล็กน้อย
"เราไม่สามารถอยู่กับคนที่ไม่ได้รักเราได้อีกแล้ว เขาไม่เคยรักเราเลย"
เมื่อพูดแบบนั้นออกมาปลายเสียงของเธอดูจะสั่นเล็กน้อยเพราะความน้อยใจและเสียใจ อลิสรู้สึกปวดหนึบขึ้นภายในใจ ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีเธอก็ไม่เคยเอาชนะใจเขาได้เลย เธอมันโง่เหมือนอย่างที่เขาบอกจริงๆ หญิงสาวที่รู้สึกอยู่ภายในใจ
"คนนั้นหรอ" ฟ้าพูดขึ้น อลิสที่หันไปมองด้วยความสงสัย
"คนที่เจอที่ร้านอาหารวันนั้น" ฟ้าพูดต่อเลยทำให้เธอแปลกใจขึ้นมา
"ฟ้ารู้ด้วยหรอ"
"ไม่รู้ก็แปลกแล้วอลิซ เธอมองเขาขนาดนั้นตอนเดินเข้ามาแถมยังทำหน้าเศร้าขนาดนั้น" อลิสก้มหน้าลงก่อนจะปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมาช้าๆอย่างที่ไม่อาจจะกลั้นไว้ได้
"รักเขามากหรออลิซ"
ฟ้าถามออกไปตรงๆ ร่างบางได้แต่พยักหน้าหงึกๆแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา เธอรักเขามาก รักจนให้ได้ทุกอย่างทั้งร่างกายและหัวใจ ถึงในใจลึกๆเธอจะรู้ว่ามันไม่มีค่าอะไรกับเค้าเลย แต่เธอก็เต็มใจที่จะให้ เธอรักเขามากจนไม่รู้ว่าจะตัดใจจากเขาได้ยังไง เธอทำได้เพียงแค่เดินออกมาจากตรงนั้น แต่ออกมาได้แค่ตัวแต่หัวใจก็ยังอยู่ที่เขา
"แล้วเหนื่อยมั้ยอลิซ"
ร่างบางพยักหน้าอีกรอบ เธอเหนื่อยแต่ทุกครั้งที่เขาทำดีกับเธอเอาใจใส่เธอมันก็ทำให้เธอมีความสุขในทุกๆครั้ง เธอแพ้ทุกการกระทำของเขายามที่เขาทำดีกับเธอ
"ถ้าเหนื่อยแล้วทำไมไม่พักหล่ะ เลิกรักคนอื่นแล้วหันกลับมารักตัวเองบ้าง อย่าทำให้เขาคิดว่าถ้าเราขาดเขาแล้วเราจะอยู่ไม่ได้ เราต้องทำตัวให้เขาขาดเราไม่ได้สิอลิซ"
ฟ้าพูดออกมา คนที่มีประสบการณ์ในเรื่องความรักมามากอย่างเธอสามารถรับฟังและให้คำแนะกับอลิสได้เป็นอย่างดี
"แต่ที่ผ่านมาเรามีแค่เขา ในทุกๆเรื่องของเรามีแต่เขา"
มันก็จริงอย่างที่เธอว่าในทุกๆการกระทำของเธอมีแต่เขา เขาที่คอยนำทางให้เธอตลอด เขาที่ช่วยเหลือในทุกๆเรื่องของเธอ
"แต่ต่อไปนี้เขาจะไม่ได้อยู่ในทุกๆเรื่องเธอแล้วนะอลิซ ในเมื่อเลือกที่จะเดินออกมาก็ต้องออกมาอย่างมีค่า เข้าใจที่เราพูดมั้ย"
"เราจะพยายาม"
"ไม่ใช่แค่พยายามแต่เธอต้องทำให้ได้อลิซ ไม่อย่างนั้นเธอจะไม่มีวันตัดใจจากเขาได้และเขาก็จะมีอิทธิพลกับใจของเธออยู่แบบนี้"
ร่างบางที่นิ่งไม่พูดอะไรเธอไม่อยากจะพูดหรือคิดถึงเขาคนนั้นอีกแล้ว
กลางดึกชายหนุ่มกลับมา ภายในบ้านเงียบสงบ เขาดื่มหนักพอสมควรชายหนุ่มที่ไม่ได้ขึ้นไปบนห้องของตัวเองแต่กลับเดินไปที่ห้องใต้บันไดห้องที่หญิงสาวที่เขาไม่เคยเห็นค่านั้นเคยอยู่ ไฟในห้องถูกเปิดโดยฝีมือของเขาเอง แต่เมื่อเข้ามาชายหนุ่มกลับไม่เจอใคร
เกรย์ที่ดูร้อนรนเดินไปดูที่ห้องน้ำแต่ก็ไม่มีใครอีก เขาเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าออกก่อนจะสบถชื่อของร่างบางออกมาดังๆ
"อลิซ!!!!!!! หนีสินะหึ! ให้มันได้แบบนี้สิวะ โธ่เว้ยยย!!!"
ชายหนุ่มหัวเสียเดินกลับไปที่ห้องของตัวเองก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อโทรหาผู้หญิงที่ทำให้เขานั้นหงุดหงุด แต่โทรเท่าไหร่ก็โทรไม่ติดเขาจึงเปลี่ยนไปโทรหาลูกน้องของเขาแทนก่อนจะสั่งการออกไป
"ถ้าพวกมึงหาอลิซไม่เจอไม่ต้องมาให้กูเห็นหน้า!"
ประโยคสุดท้ายถูกเอื้อนเอ่ยออกไปก่อนที่ชายหนุ่มจะตัดสายทันทีก่อนจะสบถขึ้นมาอีกครั้ง
"โธ่เว้ยย!!!!!"
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
