SEX BLOOD [ตอนที่9]
อลิสที่ตอนนี้เธอออกมาอยู่คนเดียวได้สองวันแล้ว ฟ้าที่ช่วยหาหอพักให้เธอมันอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากคอนโดของฟ้ามากนัก อลิสนั่งอยู่ภายในห้อง เธอไม่อยากนึกถึงเรื่องเก่าๆแต่พออยู่คนเดียวแบบนี้เธอก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงมัน หญิงสาวกอดเข่าตัวเองนั่งร้องไห้ก่อนจะฟุบหน้าลงกับพนักพิงของโซฟาตัวยาว ตอนนี้เธอรู้สึกหว้าเหว่เหลือเกิน ภายในห้องเงียบกริ่บมีเพียงเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นที่ดังออกมาเท่านั้น
ก๊อก~~~ก๊อก~~~ก๊อก~~~
เสียงเคาะประตูดังขึ้นร่างบางที่นั่งร้องไห้อยู่ลุกขึ้นก่อนจะเช็ดน้ำตาที่มันหลั่งไหลออกมาอย่างลวกๆ อลิสค่อยๆเดินไปเปิดประตูออกเล็กน้อยก่อนจะโผล่หน้าออกไปดูว่าใครมา
หญิงสาวเปิดประตูออกให้กว้างขึ้นเมื่อรู้ว่าใครมาเยือน ฟ้าที่ถือถุงมาเต็มสองไม้สองมือ เธอปิดประตูก่อนจะเดินไปนั่งที่โเดิม ฟ้าที่ดูเป็นห่วงเป็นยัยเพื่อนสาวเป็นอย่างมาก ฟ้ามองหน้าอลิสนิ่งก่อนจะพูดขึ้น
"ร้องไห้อีกแล้วหรออลิซ" เธอพูดขึ้นก่อนจะเอื้อมมือไปเช็ดคราบน้ำตาที่มันยังหลงเหลืออยู่ออกให้ เธอดูอ่อนแอมากเหลือเกินในตอนนี้
"อยากกอดมั้ย"
ทันทีที่ฟ้าพูดจบอลิสก็ที่โผลเข้ากอดอย่างไม่รีรอ มันยากเหมือนกันที่ต้องตัดใจจากคนที่เธอรักมาก ทุกอย่างสำหรับเธอมันดูยากไปหมดเมื่อไม่มีเขา แต่ถ้าจะให้เธอกลับไปหาเขาในตอนนี้เธอก็ทำไม่ได้เหมือนกัน
"โอเคขึ้นมั้ย" ร่างบางผละออกมาก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงคำตอบว่าเธอโอเคขึ้นแล้ว
"ถ้าโอเคแล้วก็เช็ดน้ำตาและกินข้าวได้แล้ว ผอมจนเหลือแต่กระดูกหมดแล้วเนี่ย" ฟ้าพูดก่อนจะทำเป็นจับไปตามเนื้อตามตัวของร่างบาง
"เราไม่ได้ผอมขนาดนั้นซะหน่อย"
อลิสตอบออกไป เธอรู้สึกโชคดีที่ได้เจอเพื่อนคนนี้อีกครั้งแม้ว่าตอนเรียนจะไม่ได้สนิทกันแต่ตอนนี้ฟ้าคือเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับเธอ ทั้งคู่นั่งทานอาหารที่ฟ้าเป็นคนซื้อมาจนอิ่ม ก่อนที่ทั้งคู่จะเป็นที่ระบายของกันและกัน
"ขอบคุณนะฟ้าที่มาอยู่เป็นเพื่อนเราจนดึกดื่นขนาดนี้แถมยังช่วยเราในทุกๆเรื่องอีก" ร่างบางกล่าวขอบคุณออกไปพร้อมกับรอยยิ้มที่แสนจริงใจ ฟ้าที่พยักหน้าให้พร้อมกับยิ้มกลับมาให้เช่นกัน
"ก็เราเป็นเพื่อนกันนี่ เพื่อนไม่ช่วยเพื่อนแล้วใครจะช่วยหล่ะ" อลิสทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อีกครั้งแต่ก็โดนฟ้าดุเอาไว้ก่อน
"ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนั้นเลย แล้วก็เลิกร้องไห้ได้แล้วเก็บแรงไว้หาผู้ใหม่ดีกว่าเชื่อฉัน" ฟ้าพูดออกมาอย่างขำๆด้วยความที่เธอเป็นสาวรักสนุกด้วยเลยทำให้พูดแบบนั้นออกมา
"จะไปหาใครได้หล่ะ ใจเรามีแค่...." เมื่อหญิงสาวกำลังจะพูด ฟ้าที่รู้ทันว่าเธอจะพูดอะไรก็พูดดักเอาไว้ก่อน
"หยุดเลย ไม่ต้องพูดออกมา ก็มัวแต่คิดถึงเขาอยู่แบบนี้ไง ต่อไปนี้ถ้าเธอพูดชื่อผู้ชายคนนั้นออกมาเราจะลงโทษด้วยการยัดเยียดผู้ใหม่ให้ซะเลย"
"ไม่พูดแล้วก็ได้"
"ดีมาก พักผ่อนซะนะอลิซ พยายามรักตัวเองให้มากๆเพราะไม่มีใครรักเราได้มากเท่าตัวเราเองหรอก คนเราล้วนแต่รักตัวเองมากกว่ารักคนอื่นทั้งนั้น เธอเองก็เหมือนกันอลิซ หยุดเห็นความสำคัญของผู้ชายคนนั้นเอากลับมาให้ความสำคัญเองซะบ้าง เมื่อไหร่ที่เธอหันกลับมารักตัวเองวันนั้นเธอจะมีความสุขจำคำเราไว้"
อลิสยิ้มรับให้กับคำแนะนำของเพื่อนเธอรู้ดีว่าคนเราต้องหัดรักตัวเอง แต่ความรักที่เธอมีให้เขามันมาก มากเกินไปเธอรักเขามากกว่ารักตัวเองด้วยซ้ำ ฟ้าที่กลับไปแล้ว อลิสที่รู้สึกเหนื่อนล้า เธอไม่ได้เหนื่อยที่ร่างกายแต่เธอเหนื่อยที่ใจ
หญิงสาวที่หยับผ้าขนหนูเดินเข้าไปในห้องน้ำ ตอนนี้ร่างกายของเธอเปลือยเปล่า ร่างบางที่ยืนหันหลังให้กระจกบานใหญ่ภายในห้องน้ำ เธอหันหน้ามามองเงาสะท้อนที่มันสะท้อนแผ่นหลังที่ยังเป็นรอยแดงเถือกเต็มแผ่นหลังและบั้นท้ายของตัวเอง
ภาพเหตุการณ์วันนั้นมันฉายเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ เธอไม่ได้อยากจะนึกถึงมันแต่พอเห็นร่อยหรอที่เขาเป็นคนลงมือทำไว้ภาพเหตุการณ์วันนั้นมันก็กลับมาย้ำเตือนเธออีกครั้งว่าเขาไม่ได้รักเธอ เขาแค่เพียงแต่ต้องการร่างกายของเธอเท่านั้น รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของหญิงสาวมันช่างเหมือนรอยยิ้มที่อยากจะสมเพชตัวเอง เพราะความโง่ของเธอตัวเธอเองถึงต้องตกเป็นที่รองรับอารมณ์ของเขาโดยที่เขาไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อยว่าเธอจะรู้สึกอะไรกับเขา เขารู้เพียงแค่ร่างบางที่ยืนสมเพชตัวเองอยู่ตอนนี้รองรับอารมณ์ดิบของเขาได้เธอถึงเป็นคนโปรดของเขาก็แค่นั้น
เธอรีบอาบน้ำก่อนจะรีบแต่งตัวเพื่อที่เธอจะได้พักผ่อน เธอสมควรจะหยุดคิดถึงแต่เรื่องของเขาได้แล้ว ร่างบางที่จัดการกับตัวเองเรียบร้อยดีแล้วก็ล้มตัวลงนอนทันที พรุ่งนี้เธอกะว่าจะไปหาซื้อของเข้าหอพักของตัวเองซักหน่อยเพราะเธอได้เช็คดูเงินในบัญชีแล้วมันมีเยอะกว่าที่เธอคิดไหนจะเงินสดที่เธอเอามาด้วยอีกมันพอที่จะทำให้เธออยู่ได้สบายๆในขณะที่เธอกำลังหางานทำ และการที่ต้องอยู่หอคนเดียวมันก็จำเป็นที่จะต้องมีของอำนวยความสะดวกบ้าง เมื่อคิดได้อย่างนั้นเธอก็หลับตาและเข้าสู่ห้วงนิทราไปในที่สุด
ช่วงสายของอีกวันร่างบางที่แต่งตัวออกไปข้างนอก ภายในห้างสรรพสินค้าเธอเดินเลือกดูของใช้ต่างๆ เธอเลือกดูของที่มันเหมาะกับขนาดของห้อง เมื่อเธอเลือกของทุกอย่างเสร็จและบอกที่อยู่ให้พนักงานจัดส่งเรียบร้อยร่างบางก็เดินดูอาหารสำเร็จรูปและของสดต่างๆ อลิสถือว่าทำอาหารได้ดีเยี่ยมเธอชอบที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องการทำอาหารเพราะเคยวาดฝันว่าอยากจะทำให้เขาคนนั้น หญิงสาวเดินถือถุงเต็มสองไม้สองมือ อลิสกำลังเตรียมตัวจะกลับแต่เสียงของใครคนนึงเรียกชื่อของเธอเสียงดังจนเธอต้องหันกลับไปมอง
"อลิซ!!!!"
อลิสที่ถลึงตาขึ้นด้วยความตกใจ เธอเจอเข้ากับคนที่เธอต้องการจะหนี เขามากับผู้หญิงอีกคนที่ไม่ใช่ลูกพีชแฟนสาวของเขา ร่างบางที่วิ่งหนีเขาเธอไม่อยากกลับไปให้เขาทำร้ายจิตใจอีกแล้ว อลิสที่มัวแต่วิ่งโดยที่ไม่ได้มองทางและไม่ได้สังเกตว่ามีใครคนนึงหยุดยืนมองเธอที่วิ่งหน้าตาตื่นมาทางเขา อลิสชนกับอกแกร่งของเขาคนนั้นเข้าไปเต็มก่อนที่ชายหนุ่มที่เธอชนจะกอดเธอเอาไว้ ร่างบางที่พยายามจะดิ้นให้หลุดพ้นจากอ้อมแขนแกร่งนั้นก็โดนเค้าดุเอาไว้ก่อน
"หยุดดิ้นแล้วยืนนิ่งๆซะถ้าไม่อยากให้คนที่เธอวิ่งหนีมาจับเธอได้" เสียงดุเอ่ยขึ้น ร่างบางที่ยืนตัวแข็งทื่อ เธอได้ยินเสียงฝีเท้ากำลังวิ่งมาทางตัวเธอ
"หายไปไหนแล้ววะ แม่งเอ้ย!!!!"
เกรย์ที่วิ่งตามมาสบถขึ้น ชายหนุ่มที่สบตาเข้ากับใครคนนึงที่กำลังยืนกอดผู้หญิงตัวเล็กๆไว้อยู่ เขาที่ไม่ได้สนใจอะไรเดินหัวเสียกลับไป แต่ร่างบางได้ยินเสียงของผู้หญิงอีกคนที่เอ่ยถามเขาขึ้น
"เกรย์วิ่งตามใครคะ"
"ยุ่ง!!!"
อลิสที่ยืนนิ่งน้ำตาเธอไหลรินออกมาอีกครั้ง ชายหนุ่มที่ยืนกอดร่างบางเอาไว้ค่อยๆคลายอ้อมกอดออกอย่างช้าๆเขามองผู้หญิงที่ยืนก้มหน้าก้มตาร้องไห้นิ่งๆก่อนจะพูดขึ้น
"วิ่งหนีแฟนมาสินะ"
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
