แก้นักเรียนยกพวกตีกัน (โทษพ่อแม่ หรือโทษเด็ก?)
มนุษย์และสัตว์โลกเป็นสัตว์สังคมรักพวกพ้อง เฉือกเช่นแมลงต่างๆก็สามัคคีกันมิยอมให้ใครมารังแกยอมตายเมื่อภัยมาถึงรัง (อัศจอรอหันไม้กะรันยอ) คนก็อาฆาตแค้นนี้จึงต้องชำระ วัย xyz ทั้งหญิงชายต่างก็ต้องการความรัก ความสนใจการยอมรับของครอบครัวและสังคม จึงจุดประกายทั้งเรื่องดีเรื่องร้ายให้เป็นข่าวใน social ที่สื่อจะนำไปขยายความโดดเด่นให้สังคมรับรู้ เพราะไม่ให้ความสำคัญความคิดความอ่านของคนรุ่นใหม่
สาเหตุของปัญหา:
1. เมื่อเด็กวัยรุ่นที่เริ่มมีความคิดของตนเองที่มองต่างมุมกับพ่อแม่พี่น้องและสังคมที่เห็นแก่ตัวเพราะทุกคนต้องทำงานแข่งกับเวลา การแข่งขันทางการค้าเพื่อการดำรงชีพที่ดีกว่า (better living) คนอาศัยในเมืองหลวงที่กำลังพัฒนาด้อยพัฒนาหรือพัฒนาแล้ว เมื่อพ่อแม่ไม่มีเวลาให้ลูกหลาน ธุรกิจหน้าที่การงานเพื่อความอยู่รอดต้องมาก่อนการในการดำรงค์ชีวิต (survival of the fittest) ลูกหลานๆจึงขาดความอบอุ่นเข้าใจผิด
2. เมื่อเด็กมีปัญหาจะเข้าไปขอคำปรึกษา แต่กลับได้รับคำตอบว่า เดี๋ยวก่อน ไม่ว่าง งานยุ่งมาก อย่ามารบกวน คำพูดเหล่านี้สร้างความเจ็บปวดให้ลูกหลาน เรื่องด่วนเรื่องคอขาดบาดตาย ลูกหลานรอไม่ได้จึงต้องตัดสินใจเองหรือขอคำแนะนำจากเพื่อนๆจึงมีผิดบ้างถูกบ้าง บ้างก็แพงมาก (คือบทเรียน) ที่ลูกและพ่อแม่ต้องเสียสิ่งล้ำค่าไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์เมื่อมองว่า “เงินคือพระเจ้า” (เข้าใจตรงกัน?) ด้วยเหตุนี้ (gab จึงเป็น gap) เมื่อวัยรุ่นหัวอกเดียวกันรวมตัวกันอะไรก็เกิดขึ้นได้
3. การที่นักเรียนหรือวัยรุ่นยกพวกตีกันเพราะต้องการเรียกความสนใจของครอบครัวและสังคม และเพราะต่างฝ่ายต่างถูกเหยียดหยามหรือข่มกันเรื่องศักดิ์ศรีชื่อเสียงของสถาบันที่ตนเรียนอยู่ จึงต้องพิสูจน์ป้องกันศักดิ์ศรีของสถาบันและเพื่อนๆที่ถูกทำร้ายแบบฟันต่อฟันตาต่อตา แค้นที่ต้องชำระจากรุ่นสู่รุ่น
การแก้ปัญหา:
1. ผมมองว่าถ้าเราพลิกวิกฤตินี้ให้เป็นโอกาสโดยให้ทางภาครัฐบาลส่งเสริมการกีฬาทุกประเภทในทุกสถาบันการศึกษาอย่างจริงจัง จัดตรางการแข่งขันกีฬาทุกประเพศในสถาบันต่างๆสังกัดของกระทรวงพละ เพื่อคัด 10 ลำดับนักกีฬา Top 10 ที่มีทักษะเฉพาะด้าน เข้าไปแข่งขันชิงชัยกับสถาบันอื่นๆระดับจังหวัด ระดับเขตและระดับระดับประเทศเพื่อคัดเป็นทีมชาติในอนาคต เราจะได้คนดีคนเด่นเพื่อเป็นกำลังสมองด้านความคิดความอ่านที่ทันสมัย กล้าพูดกล้าทำกล้าแสดงออกมีสปิริตสูงถ้าวัยรุ่นเหล่านี้มีโอกาสแสดงออกที่ผู้ใหญ่เปิดโอกาสให้แสดงทักษะที่พวกเขามีอยู่
2. “เด็กซนคือเด็กฉลาด” ผมเชื่อเช่นนั้น เมื่อเขามีโอกาสแสดงออกที่สังคมยอมรับการที่จะแสดงออกทางลบก็จะค่อยๆเลือนหายไปในความคืดเดิมๆเมื่อเขามีเวทีที่มีเกียรติที่ได้แสดงทักษะเพื่อสร้างชื่อเสียงให้ตนเอง เพื่อตระกูลและเพื่อรับใช้ชาติอนาคต... เราจึงควรจัดเวทีให้เขาได้แสดงออกถึงความสามารถ ความแค้นกับคู่อริบนเวทีที่มีกติกาให้รู้แพ้รู้ชะนะ มี spirit ของนักกีฬาและเป็นเพื่อนรักกันเมื่อลงจากเวที
3. ภาครัฐต้องความเด็ดขาด มีมาตรการคุมเข้มกับสื่อต่างๆ ภาพยนต์ต่างๆ ละครน้ำเน่าที่ไม่สร้างสรร อิจฉาริษยา อาจญากรรมใช้ความรุนแรง ต้องไม่ให้นำเสนอในสื่อต่างๆทั้งทางตรงและทางอ้อม เป็นการยั่วยุให้เยาวชนมีพฤติกรรมการเรียนแบบ และการที่ไปสั่งปิดสถาบันการศึกษาต่างๆที่นักเรียนยกพวกที่กันนั้นเป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ เพราะสถาบันการศึกษาไม่มีส่วนสนับสนุนให้นักเรียนยกพวกตีกันสถาบันการศึกษาเมื่อถูกสั่งปิดจะส่งผลถึงภาพพจน์ทางลบของสถาบันของชาติโดยสิ้นเชิง
หากเราไม่มีเวทีให้พวกเขาแสดง เขาทั้งหลายก็จะแสดงออกทางลบในที่สาธารณะเช่นยกพวกตีกันทุกที่ทุกเวลาเพื่อปลดปล่อยความคับแค้นในใจกับคู่อริคู่อาฆาตที่รุ่นพี่ได้กรอกหูไว้ทุกยุคทุกสมัยจากรุ่นสู่รุ่นเพื่อความเป็นฮีโร่ที่น่าเกรงขามและกลายเป็นเครื่องมือของกลุ่มมิจฉาชีพให้การสนับสนุนเรื่องการเงินผิดกฎหมายที่ระบาดกันอยู่
ปัญหาเราเหล่านี้ถูกส่งต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่นเป็นระยะเวลาที่แสนนานแล้ว ถ้าเราไม่เปลี่ยนหรือป้องกัน อดีตจะซํ้ารอยไปเรื่อยๆจนเกิดวัฒนธรรมของพวกเขา ผมฝากให้คิด แล้วคุณล่ะ? คิดเห็นอย่างไรครับ?
คติพจน์: แก้ปัญหาผิดคิดจนตาย...
นักเรียนคือผ้าขาวบริสุทธิมิใช่นักเลงรอย มลทินล้วนเกิดจากผู้ใหญ่ที่ยัดเยียดให้เด็ก
#IOU #ปัญหาวัยรุ่น #เด็กนักเรียนตีกัน
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
